Tijd voor het 6e thema: WISKUNDE

Maar eerst: de bijna afronding van de eerste #DutchMQGpostcardswap. Er waren 15 deelnemers. De meeste kaartjes zijn (op tijd) verstuurd en ook al ontvangen. Nog 3 kaartjes zijn ergens onderweg en 1 moet er nog verstuurd. Hopelijk gaat dat snel gebeuren.

Er zijn verschillende landschapjes gemaakt, van heel concreet tot steeds verder gestileerd en zelfs geabstraheerd, en allemaal passend bij de favoriete vakantiebestemmingen. De zon kwam regelmatig terug (die koesteren we in deze tijd van het jaar). De timing van de bezorging was in een geval heel precies gemikt op een verhuizing (en met een heel toepasselijk kaartje!)

Kortom, ik zou zeggen een geslaagde swap. Wanneer zullen we de volgende doen? En wat moet het dan worden?

v.l.n.r. gemaakt door Mique, Zeeuwse Krab, Anne-Marie, Rianne, Deveney, Françoise, Textieljuf, Maddie_sews,  Texheks, Sewfeelgood, Marie-Paule (en de 3 details van Esther, Inghelhoe en Betty)

 

En dan is het tijd voor een nieuw thema. Het is dit keer geliefd en gehaat, vrees ik. WISKUNDE wordt het deze keer. Haal je kladblok en potlood of je rekenmachine maar tevoorschijn!

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Rianne

Zolang ik me kan herinneren, ben ik al bezig met lapjes, wol, draadjes, eigenlijk alles wat met textiel te maken heeft. Als klein meisje zat ik op de tafel, achter de naaimachine van mijn moeder, te kijken wat ze aan het doen was en te hopen dat ze iets fout deed, want dan mocht ik het uithalen. En natuurlijk ook te wachten tot er stukjes stof over bleven waar ik dan met naald en draad kleertjes voor de poppen voor maakte. Op mijn negende of tiende verjaardag moest ik bij een tante van mijn moeder komen, die woonde een paar huizen verderop. Ik kreeg van haar mijn allereerste naaimachine, een hand-naaimachine, zwart met gouden krullen er op. Wat was ik blij! Nu kon ik de kleertjes voor de pop met mijn eigen naaimachine maken. Een paar jaar later kreeg ik de oude machine van mijn moeder, toen zij
een nieuwe kocht en begon ik mijn eigen kleding te ontwerpen en naaien, vaak van reststoffen, want geld om mooie nieuwe stoffen te kopen had ik niet. Helaas is het er nooit van gekomen om naar de mode-academie te gaan, mijn ouders vonden het beter dat ik een “echt” beroep leerde. Toen onze eerste dochter werd geboren in 1994, wilde ik graag een quilt maken voor haar en volgde ik een basiscursus, waarbij vooral met de hand gewerkt werd. Omdat ik ook toen al eerder een “piecer” dan een “quilter” was, en ook omdat ik het met de hand moest quilten, is die quilt nooit helemaal afgekomen. Daarna volgde ik nog een aantal cursussen en leerde vooral veel machine-technieken.

Toen onze jongste dochter bijna 4 was, kreeg ik een baan als demonstratrice bij een van de naaimachine-importeurs en kon daarmee van mijn hobby, mijn werk maken. Mijn werk breidde zich steeds verder uit, tot een full-time baan waarin ik vooral les gaf aan naaimachine winkeliers en de product-ondersteuning deed. Later ben ik ook de verkoop gaan doen en vanaf 2007 tot begin dit jaar, had ik de leiding over de Nederlands/Belgische dochteronderneming. Door deze drukke baan, was ik in die tijd vooral beroepsmatig bezig met naaimachines en quilten, waarbij mijn opgedane kennis heel goed van pas kwam. Tot ik in 2015 voor mijn werk op het Festival of Quilts in Birmingham was en het weer heel erg begon te kriebelen, vooral toen ik de moderne quilts ontdekte. Dat was het wat mij betreft helemaal. Ik was op slag verkocht! Ik kocht een jelly-roll met het idee dat het me dan zou lukken om in mijn schaarse vrije tijd weer een keer achter de naaimachine te gaan zitten en een quilt te maken. Tot op dit moment is het alleen nog een top 😉 . Maar het was wel het begin van een hele reeks tops en zelfs een paar quilts die helemaal af zijn. “First Snow” heb ik op de longarm machine op mijn werk gequilt. De Quiltpolitie zal er ongetwijfeld een heleboel op aan te merken hebben, maar ik was er ontzettend trots op.

De kleine quilt “Love will chase away the blues” heb ik met rechte lijnen en de boventransportvoet  gequilt en dat vond ik veel meer bij mij passen.

Toen onze eerste kleinzoon in 2016 werd geboren kon ik me helemaal uitleven op een boxkleed en ben ik begonnen aan een quilt voor hem die al gedeeltelijk gequilt is.


Tussendoor heb ik met het Dutch MQG nog de tops voor de charityquilts voor Orlando en Manchester aan elkaar gezet en onlangs nog blokjes gemaakt voor de charityquilt voor Quiltcon 2019.

Het project waar ik op dit moment het meeste mee bezig ben is de “100 blocks”-quilt van Tula Pink.

En tussendoor met een aantal andere grotere en kleinere projecten en heb ik ook altijd een breiwerkje op de pennen. Op dit moment heb ik nog heerlijk veel tijd om daar mee bezig te zijn. Binnenkort ga ik weer aan het werk en zal ik weer beroepsmatig bezig zijn met naaimachines, quilten, stoffen, wol en van alles wat daarmee te maken heeft. Het wordt mijn eigen bedrijf, dus ongetwijfeld druk en lange dagen, maar heerlijk om bezig te zijn met de dingen waar ik zo ontzettend blij van word. En ik weet zeker dat ik ook dan in mijn vrije tijd nog bezig zal blijven met quilten. Ik heb nog zoveel op mijn “wil-ik-ooit-maken-lijstje” staan. En ook al komt het niet altijd allemaal af, ik geniet er in ieder geval van.

Happy Quilting!

Een nieuw thema: ANSICHTKAARTEN

De afgelopen 2 maanden werd er gewerkt aan het thema PLUS en MIN. Een thema dat aanknopingspunt gaf om (opnieuw) met geliefde patronen aan de slag te gaan. En dat een aantal mensen inspireerde om zelf aan het ontwerpen en experimenteren te slaan. Kijk, daar houden we van:  voor elk wat wils.

Het zijn wel vooral plussen die worden gemaakt, weinig minnen… zegt dat iets over het optimisme van het gezelschap?  “Negative space” is in een aantal projecten dan weer wel aanwezig. Een meer symbolische min.

 

vlnr

Sugaridoo, Hilda de Wit, Merel

Marly Rylaars, Zeeuwse Krab, Texheks

Zeeuwse Krab (detail), Texheks, MarPie

 

 

 

 

 

Degenen die de #dutchmqgthemavandemaand op Instagram een beetje hebben gevolgd zullen hier iets missen… de bijdragen van onze “queen of plusses” herself: Inghelhoe. Zij heeft in deze twee maanden zoveel leuke plusjes geproduceerd dat ze een eigen collage verdiend heeft!

Op het forum vind je ook nog foto’s van plusquilts die leden al eerder maakten. Laat je inspireren!

Voor september en oktober hebben we een heel ander soort thema: ANSICHTKAARTEN. Hopelijk biedt dat opnieuw heel verschillende aanknopingspunten voor kleine (of misschien ook grote) projecten en voor het uitwisselen van ideeën. Kijk op de ledenpagina voor het inspiratievel.

Warm he…

Het is me wat, zo’n zomer. Voor de een kan het zo niet lang genoeg duren, voor de ander mag het wel een graadje (of 10, of 15) minder…

Ik behoor tot de laatste groep. Sneeuw klinkt me nu echt geweldig in de oren. Maar goed. Rustig met een handwerkje in de schaduw (of binnen) is ook niet helemaal verkeerd. En dan de zolder op als het even kan…

Waar het over het algemeen heel aangenaam vertoeven is met deze temperaturen: in het museum! Vaak verkoelend en het levert je ook nog eens nieuwe ideeën op. En ik heb deze zomer al een aantal heel inspirerende tentoonstellingen bezocht. Ik dacht, laat ik die met jullie delen.

Anni Albers

In Düsseldorf is er momenteel in K20 een tentoonstelling van het werk van Anni Albers (1899-1994). Vooral weefkunst (ja echt kunst, bedoeld voor aan de muur om naar te kijken, al heeft ze daarnaast ook wel ontworpen voor andere toepassingen). Daarnaast experimenteerde ze ook met allerlei grafische technieken op papier. Het experiment en het proces stonden voor haar in alles voorop.  Ze werkte in eerste instantie in Duitsland, o.a. in de Bauhaus groep. Daarna verhuisde ze naar America en gaf daar les in Black Mountain. Als moderne quilter kun je je zeker laten inspireren door haar werk (ik zal vast niet de eerste zijn ;-0): de vlakverdeling, het gebruik van “negative space”, het kleurgebruik. Het zoeken is wel om het interessant te houden zonder de textuur die het weven toevoegt.

passend in het thema “PLUS en MIN”

In haar grafische werk zijn heel veel HST (half square triangles) terug te vinden, vaak in slechts 2 kleuren.

De tentoonstelling in Düsseldorf duurt nog tot 9 september, vind info hier. Daarna reist de tentoonstelling door naar Londen, Tate Modern, vind info hier.

Joseph Albers 

Een half uur verderop, in Essen, is er een tentoonstelling van Joseph Albers (ja, man van…) in Villa Hügel. Prachtige locatie op een berg, de oude villa van de familie Krupp. Joseph Albers was voornamelijk schilder, al heeft hij in zijn begintijd o.a. ook gewerkt met glas. Daarnaast was hij ook leraar, eerst in Duitsland, later ook in America. Zijn ambitie was vooral om mensen te leren ZIEN.  In zijn latere werk hield hij zich vooral bezig met vierkante kleurvlakken in allerlei combinaties. Als moderne quilter echt een mogelijkheid om je te verdiepen in kleur en kleurcombinaties. Helaas mochten er bij de tentoonstelling geen foto’s gemaakt worden. Gelukkig waren er wat ansichtkaartjes.

Info vind je hier.

Kunstenfestival in Watou

Els Lesage, detail van “Familiar”, 49 schilderijtjes van elk ongeveer 6 x 8 cm

Aangestoken door de foto’s en het enthousiasme van Nathalie (@sewfeelgood) bezocht ik het kunstenfestival in Watou, in het zuiden van België (bij Kortrijk). Helaas een niet zo verkoelende plek… we hadden zo’n beetje de heetste dag van het jaar uitgekozen voor dit bezoek. Maar wel zeker de moeite waard, zij het wat minder duidelijk als inspiratie voor de moderne quilter. Op verschillende locaties in het dorp (op loopafstand van elkaar) wordt heel divers werk gepresenteerd van nationale en internationale kunstenaars, jong en oud. Dit wordt gecombineerd met (Nederlandstalige) gedichten van diverse schrijvers. Het thema van dit jaar: “Het verlangen en de troost”.  Tot mijn favorieten behoorde het werk van Sheila Hicks (uiteraard), groots en monumentaal werk in textiel (zie ook foto bij start artikel). Maar het werk van de mij onbekende Els Lesage, klein en ontroerend was een ontdekking (zie hierboven).

Sheila Hicks

Informatie vind je hier.

Sean Scully

Wat dichter bij huis, bij de Pont in Tilburg, bezocht ik de tentoonstelling van de mij nog onbekende kunstenaar Sean Scully. Veelal abstracte schilderijen, al begon hij ooit figuratief en waren er hier ook een aantal schilderij en schetsen te zien naar aanleiding van foto’s van zijn zoontje. En ook het abstracte werk had verwijzingen naar landschappen. Grote, monumentale schilderijen, maar ook tekeningen in waskrijt en grafisch werk. Vlakken en dikke lijnen. Interessant door zijn combinaties van kleuren, door de veelsoortige begrenzingen van de vlakken (soms heel strak, dan weer overvloeiend in elkaar). Prachtig die peintuur (de textuur die je krijgt door de sporen van de kwast of ander schildergereedschap). Hoe dat te vertalen naar een quilt… waarschijnlijk in het quilten…

Sean Scully, “Doric Proteus” 2013, uit een serie gewijd aan Griekenland en de (Dorische) architectuur. O.a. de verhouding 2 : 3.

Deze tentoonstelling is nog te zien t/m 26 augustus. Info vind je hier.

Daarnaast bezocht ik de tentoonstelling van Jan Taminau in het Centraal Museum in Utrecht en Victor&Rolf in de Kunsthal in Rotterdam. Ook beiden de moeite waard, al had de eerste, onverwacht, mijn voorkeur.

Nog op het lijstje voor de komende tijd: 

  • Simply Scandinavian in het Textielmuseum in Tilburg. Info hier. (Zeeuwse krab bezocht deze al en vond ‘m de moeite waard)
  • Voor de draad ermee in het Gorcums Museum in Gorinchem. Info hier.
  • Hot glue – Bertjan Pot in Museum Boymans van Beuningen in Rotterdam. Info hier.

Iemand nog tips voor verdere bezoeken? Zelf iets bezocht dat je inspireerde?

Maar goed, op maandag zijn de musea dicht, dus ik ga weer aan de slag met mijn plussen. En er liggen ook nog wat lapjes voor de charityquilt op me te wachten. Ik hoef me voorlopig niet te vervelen…

Dit is een blog over Quiltcon 2018…eindelijk…

geschreven door Merel van Looi.

Quiltcon 2018, Pasedena

Voor mijn vierde Quiltcon besloot ik in juni (2017) al definitief dat ik zou gààn. Andere jaren stelde ik het besluit uit tot vlak voor vertrek, zou ik het financieel rond krijgen enz. Dit keer niet, ik stelde een spaarrekening ervoor op en een gestructureerd plan. Helemaal top natuurlijk, maar met een eigen bedrijf heb je niet echt een vaste cashflow, dus het bedrag op die rekening ging zigzaggend, maar toch steeds wat hoger. Waarom in juni dan al vast beslissen? Nou, het antwoord is: workshops!

Er is een enorm uitgebreid programma aan lessen te volgen, maar de meeste zitten in de eerste week van voorinschrijven (ergens in juni) volgeboekt! Dus als je overweegt te gaan, voor workshops, zorg dat je in juni je mail goed in de gaten houdt, mail over inschrijving binnen, direct openen, je wensen inkloppen en versturen, want het gaat hard!

Mocht je nog niet zeker zijn van je reis, boek dan evengoed alvast je entree, want dat is voor leden die vroeg boeken gratis, scheelt toch weer een paar kopjes koffie per dag.

uit tentoonstelling van Carolyn Friedlander

De speciale tentoonstelling en keynote lezing was dit jaar van Carolyn Friedlander, dus ook die lezing gauw geboekt, al met al werd mijn programma nog een heel gepuzzel, geen tijd voor geteut, want ik wilde natuurlijk wel weer zorgen dat ik alle tentoonstellingsquilts ook kon fotograferen. * Onze leden kunnen met mij een afspraak maken om deze fotomapjes (mogelijk van de afgelopen 4 jaar) in mijn winkel te komen doorbladeren. Gezellig. Geeft mij meteen een stok achter de deur om dit laatste jaar te sorteren 😉

Dinsdag vlogen we er heen, want de vlucht van maandag was erg vol (en als je standby vliegt, maak je dan weinig kans), gelukkig was er dinsdag plaats voor ons. Heel fijn, want ik had ons voor de woensdag de hele dag opgegeven om te volunteeren. De opbouwdag hangt er een heel speciaal sfeertje en zien en herkennen we elkaar weer van vorige jaren. Ik kreeg een zittend klusje en heb de hele dag t-shirts en sweatshirts gevouwen met het Sheldon-t-shirt-vouw-geval. When in Pasedena act like a nerd ?. Evengoed een gezellig klusje, want iedereen liep in en uit, dus aanspraak genoeg. Ik heb ook nog een pallet (!) van die prachtige boeken uitgepakt en opengevouwen, waar de samenstellers hun hand lam schreven met hun handtekeningen. Mijn excuses voor diegenen die later een boek kochten met vlekjes (heus niet), want ik had een paar pakjes stroepwaffles (haha) meegenomen.

Intussen waren ook Rianne en Gabriëlle vanuit Nederland gearriveerd, we zaten in hetzelfde hotel, maar zagen elkaar nauwelijks, onze verschillende schema’s hielden ons goed bezig!

Donderdag, de eerste showdag voor dag en dauw opstaan (wat in een tijdzone 9 uur later dan in Nederland niet zo’n groot probleem is) voor de award ceremony. De prijswinnaars worden bekend gemaakt en indien aanwezig ook even naar voren gehaald.

Daarna gauw wat ‘loot’ gehaald bij de stand van The MQG, want de leukste dingen raken gauw uitverkocht. En ik had de leuke sweatshirts geteld, dus daarvan gauw een gescoord. Het was namelijk koud in Pasedena. Ik had helemaal niet naar de verwachtingen gekeken en helaas geen vest ofzo ingepakt. Een geweldige smoes om zo’n sweatshirt te mogen kopen van mezelf.

De verdere dag geteut bij de winkeltjes (ik had een opdracht meegekregen, welke ik niet dacht te kunnen vervullen op een Moderne show).

Er was ook een stand die blokken (en quilts etc) verzamelde voor de slachtoffers van de hevige bosbranden niet zo heel ver van de locatie van deze QC. Helaas was ik er thuis niet aan toegekomen om blokjes te naaien. Maar even verderop bij de stand van Cotton & Steel was weer het jaarlijkse feestje van enorme hopen scraps en een tafel vol naaimachines en toebehoren. Even gevraagd of ik daar een blokje van mocht naaien voor de buren, wat geen probleem was. Nadat ik dat op Instagram deelde bleek ik al gauw een trend te hebben gezet, de dames van de charity kwamen me een paar dagen later achterna rennen toen ze me zagen lopen om me te bedanken voor die actie ?

’ s Middags stond een lezing van Jacquie Gering op mijn programma. Een meestervertelster met een inspirerend verhaal over machinequilten met de walkingfoot. Naar haar (aanrader) boek ‘Walk’…. And remember it’s called a wàlking-foot, not a rùnning-foot ….!

Vol indrukken lag ik die nacht in bed, met m’n vest aan, want we hadden vergeten om een deken te vragen. Uitrusten voor de volgende dag, want die was volkomen volgeboekt.

The Feminist Word

Vrijdag, vandaag zou ik van de tentoonstellingshallen niets zien, eerst een hele dag workshop over het hebben van een business in de handwerkwereld. Stipt om 9 uur begonnen en -met een broodnodige pauze- om 5 uur klaar. Tussen 5 en 6 had ik een lezing geboekt, dat werd rennen (uhm, kan ik niet met die malle voet en kruk), maar als je ook maar even de mogelijkheid hebt om Mary Fons (de dochter van…) te horen spreken dan is dat zeker aan te raden. Zij schuwt vrouwenhistorie en politieke discussies daaromtrent niet, en brengt het op een toffe vlotte niet belerende en vaak hilarische manier. Dat liep natuurlijk uit, waardoor ik helaas vroegtijdig naar buiten moest glippen om naar mijn avond workshop bij Angela Walters te gaan. Waar we mochten spelen met een longarm en haar swirlige veren en aanverwante patronen. Er ligt weer een proeflapje op de ‘voor het asiel’ stapel, maar ook hier weer een plezierige grappige les geleerd.

Pfffff, wat was ik blij met mijn persoonlijke chauffeur die me dagelijks van en naar het hotel en de conferentiehallen reed!

Zaterdag mocht ik weer enorm vroeg op, want het ‘leadership breakfast’ was het eerste item op het program om kwart voor acht. Alle aanwezigen hier zijn in hun locale MQG actief in het bestuur, zo konden we in een informele sfeer praten en ideeën uitwisselen. Ik zat naast een dame uit Mexico die een groepje had van ongeveer 20 leden, zo leuk om haar foto’s te zien en horen over hun problemen en oplossingen. En natuurlijk volg ik haar nu ook op Instagram!

De rest van de dag volg ik een aantal lezingen en help ik met volunteeren bij deze zaal. Twee vliegen in een klap, want tijdens de lezing hoef je natuurlijk geen entree te controleren. Ik krijg onder meer een uurtje tips over me heen, de keynote van Carolyn Friedlander, over haar processen van ontwerpen en hoe dat is ontstaan vanuit haar architectenachtergrond. Hier heb ik een paar korte filmpjes van gemaakt, willekeurige stukjes hoor, maar na afspraak kan je die komen zien zoals eerder vermeldt. En Chawne…. Chawne Kimber is een hele lieve en erg inspirerende vrouw, @cauchycomplete op instagram haar achtergrond, haar werk (prof. in de wiskunde) en de invloed daarvan op haar quilts. Ze heeft laatst ook een verwijzing gegeven naar een podcast interview wat erg goed was om te horen (zoek daarvoor ff haar IG of blog na).  

Om 5 uur krijg ik van mijn persoonlijk chauffeur een pakketje broodjes aangereikt, want ’s avonds heb ik weer een workshop! Screenprinten met Karen Lewis, een Engelse, dus dat had wellicht dichter bij huis gekund, maar ja wij zijn hier nu toch 😉 Ik overweeg direct een cariereswitch, want oh, oh, oh, wat is dit leuk…. En ja, ik ga hier een vervolg aan geven, hoewel ik waarschijnlijk een legertje kloons nodig heb om al mijn leuke ideeën uit te voeren,  de geraniums hoeven voorlopig niet bang te zijn dat ze mij achter zich zullen vinden. “Hey, you made your own orange” (blijkbaar zijn er niet veel cursisten die even een kleurtje mengen, maar ja voor een rooie kat heb ik toch oranje nodig)

Met verfvlekken tot aan m’n navel… nee, het viel best mee…. Stap ik direct na de workshop m’n hotelbed in.

Licht paniekerig word ik de volgende dag wakker…. De laatste dag, hoe kan dat nou, ik ben er net! Ik ben nog niet eens in alle tentoonstellingshallen geweest, aaaahhhhh. Quiltcon moet twee weken duren! Gauw maak ik een plan, dit moet met militaire precisie worden aangepakt, ik maak een strakke looproute met zo min mogelijk overlap en heen en weer geren, een paar lectures nog tussendoor en dan eindigt deze showdag ook nog eens een uur eerder, om 4 uur. Gelukkig begint de lezing van Kitty @nightquilter al om 9 uur, wat zijn er veel leuke manieren om gebeurtenissen vast te leggen door middel van quilts, direct beeldend of juist versleuteld met bijvoorbeeld kleurcodes. En samen met foto’s en tekst op een blog of ig extra leuk en inzichtelijk voor anderen.

De moderne scraps vond ik zelf niet zo uitgesproken modern of vernieuwend, maar je weet natuurlijk nooit precies van te voren hoeveel je aan de ene of de andere lezing hebt. ’s middags nog wat contacten gelegd met andere locale MQG’s over wat bij hen goed werkende programma’s zijn. Helaas lang niet allemaal van toepassing op ons toch wat grotere (qua afstanden) DutchMQG. Gelukkig net tijd genoeg voor alle foto’s en dan heb je ineens een half uur over. Maar een half uurtje nog. Nog één rondje doen. Nog even langs de winkeltjes. Hier en daar gedag, afscheid, tot volgende keer, nog even daar kijken…. En in het laatste kwartier, geheel tegen verwachting in, toch de John Deere (tractors merk) stof gevonden voor m’n vriendin. Dat had ik echt niet verwacht tussen al die toch voornamelijk moderne winkeltjes.

Het eind voelt altijd een beetje verloren. Het is de langste tijd tot de volgende Quiltcon! Maar gelukkig mag ik nog éven blijven! Mn laatste shift volunteeren ?, weer in dat gezellige groepje van veelal vaste mensen, nu hard werken om alle quilts af te halen, vouwen, in de zak, kaart erbij, nummer zichtbaar, zodat ze snel gesorteerd kunnen worden, verzamelen en sorteren voor de uitgifte aan diegenen die ‘m ‘s avonds komen ophalen of de afdeling post. Workshopruimtes worden leeg gehaald en alles maar dan ook alles moet worden ingepakt voor vervoer naar opslag. Om 8 uur zit onze taak erop, moe en voldaan een blik om je heen werpend, zie je dat het inderdaad in die 4 uurtjes is gedaan, de meeste dingen zijn opgeruimd, bijeengebracht. De quiltuitgifte is begonnen en de laatste speciale klussen worden gedaan door de harde kern. En…. Het aftellen is al begonnen…. Tot ziens in Nashville 2019?! Wie weet. Ik heb dit keer zelf zoiets van…. Even wachten hoe komend jaar gaat lopen…. Maar ik heb ook alvast een notitie in m’n agenda voor 2020, Austin. Het zal toch wel….

 

Merel van Looi

 

Een verzameling van berichtjes

Een verzameling van berichtjes vandaag. Later dan gepland en snel bij elkaar gezet. Sorry… beetje veel op het moment…

  • Als eerste natuurlijk dat de PATCHWORK- en QUILTDAGEN in Rijswijk donderdag beginnen!
  • Er komt een tentoonstelling van moderne quilts van onze leden te hangen! Met een aantal quilts van het “blokje-van-de-week” (o.a. die van prijswinnaar Hilda)
  • Iedere dag zijn er vrijwilligers aanwezig om ze te vertellen over het moderne quilten en de tentoonstelling (en natuurlijk mensen uit te nodigen om lid te worden)
  • EN ze gaan moderne blokjes maken met bezoekers in de kleuren van DutchMQG. Zo maken we onze eigen DutchMQGquilt.
  • Jippie! Nu alvast dank aan iedereen die meedoet.
  • Mocht je donderdag nog tijd hebben om te komen helpen, dan is dat zeer gewenst, want door omstandigheden valt er iemand uit.  (mail even naar info@dutchmqg.nl en zet er je telefoonnummer bij)
  • Het fijne is dat er nu een vast punt is waar we samen kunnen komen in Rijswijk:  bij onze tafel. Dus als je er bent, kom even langs om hallo te zeggen en een blokje te naaien. En laten we op zaterdag 14 april om 11.00u koffie (of vooruit thee…) drinken met elkaar. Verzamelen bij onze tafel in de buurt van de tentoonstelling.

En een berichtje van heel andere orde: het inspiratievel voor de maand april staat NU op de ledenpagina. Het thema is ORANJE. Ben benieuwd wat jullie ervan gaan maken. Met het thema LEGO zijn een aantal mensen aan de slag gegaan. Het was wel zoeken voor sommigen met die kleuren die niet perse in hun normale palet zaten… oei…hoe zal dat met oranje zijn… Bekijk het inspiratievel en zie dat het zeker niet om kleur alleen gaat… 

Wat van de maaksels bij LEGO: van Hilda, Liesbeth, Ine en Ingrid:

Dit wordt een blog over Quiltcon 2018…ooit…deel 2

Merel ging naar Quiltcon 2018 en zou verslag doen…  het werd een verslag… dat wel…  Dit is deel 2 van haar verhaal. 

Vervolg van de geschiedenis van mijn avonturen in Modern quilten Quiltcons en de oprichting van het DutchMQG.

geplukt van Merels IG: https://www.instagram.com/merel_birdblocks/

2017 Savannah (Georgia, east coast)

Waar ik me eigenlijk had voorgenomen een jaartje over te slaan in 2017, Savannah, voornamelijk uit financiële overwegingen, want dat het elk voorafgaand jaar een feestje was geweest moge duidelijk zijn, besloot ik toch om ook dit keer te GAAN. Al mijn virtuele vrienden riepen om het hardst dat ze me met eigen ogen wilden zien, zien hoe het ging, me eindelijk een echte hug wilden geven. Dus ondanks dat de financiën pas is april (ja twee maanden later) rond waren, toch gegaan! Op krukken door twee vliegvelden klooien, want natuurlijk ook koffers om mee te zeulen, maar ik heb geen beperkingen, alleen uitdagingen! En natuurlijk hulp! Zonder hulp was ik nergens, ook dit keer ging P mee.

Het zal je niet verbazen dat ik mij meldde bij de volunteer room, dit keer vroeg ik om netjes over de 4 dagen verdeelde diensten, met zittende of voornamelijk zittende taken. Een perfecte manier om mezelf in toom te houden, te zorgen dat ik niet te veel over mijn grenzen zou gaan en het eind, de zondag, zou halen, de laatste dag. Denk niet in problemen, maar in oplossingen! Het plan werkte, pas op maandag, in de 5 of 6 uur durende autorit terug naar Atlanta, vanwaar we vlogen, stortte ik volledig in. Natuurlijk volgde ik tijdens deze Quiltcon lectures, genoot ik van de quilts en liep een rondje langs de winkeltjes. Maar meer nog dan andere jaren draaide het dit jaar om het warme contact met mensen, inmiddels toch echt wel echte vrienden. Emoties en verhalen, contact vernieuwen en aangaan. Ik sprak o.a. met Jo Avery, van het ….uhm een MQG in Schotland, over hoe zij het opzetten had aangepakt. Hillary organiseerde een avond uiteten met een groepje, wie aan ‘de quilt’ hadden meegewerkt.  ’s Avonds liepen we door de binnenstad van Savannah, wat een mooie historische plaats is. We reden over een brug die zo hoog was dat cruiseschepen en enorme container vrachtschepen er onderdoor konden. En er was die pizza, groter dan een Fat Quarter 😉 18 inch in doorsnede! When in America eat like an American. Oh ja, en ik ontving een zelf gemaakt speldenkussen van de queen of pincushions (and scraps) Amanda Jane Nyberg ( @crazymomquilts ), fangirl moment!

Zondag namiddag, de tentoonstelling was ten einde, reden we naar de oceaan. Zo kon ik de derde oceaan op mijn bucketlist afvinken. De Indische oceaan had ik een paar jaar eerder op Bali al ‘gedaan’ en het vorige jaar had ik m’n tenen in de ijs- en ijskoude Pacific gedoopt (een vreemde gewaarwording als je verder op het strand levend aan het verschroeien bent in februari). Met krukken op het strand is niet ideaal, en zonder schoenen lopen was nog niet mogelijk, dus hier in de Atlantische oceaan mijn handen maar door het water gewoeld (natuurlijk stroomt de Atlantische ook aan onze Europese kust, maar ik heb alleen de Noordzee (NL), Oostzee (Denemarken)  en het Kanaal (Engeland) ‘gehad’, en de Middellandse zee (in Barcelona).

Na QC 2017 begint het echte opbouwen van het DutchMQG, en ik zeg eerlijk, phoe, wat een werk, wat een georganiseer. Het uitzoeken van de vorm, bij de KvK, de notaris, de website (geheel door Irene gemaakt), wat willen we op de website, hoe verbinden we de Facebook-maar-geen-instagrammers met de Instagram-maar-geen-facebookers? Want we wilden wel dat ‘alles’ voor ‘iedereen’ beschikbaar is. Vandaar onze keus om iedereen op een eigen site samen te brengen, onafhankelijk van FB en IG te kunnen laten communiceren. Terwijl we ons wel op beide platforms willen (en moeten, wil je zichtbaar en vindbaar zijn) profileren, we kozen daarom voor wat meer promotioneel (bij gebrek aan een beter woord) content op deze openbare virtuele plekken.

Wat is het het werk en zweet waard, we hebben een echte vereniging!

 

Er wordt ondertussen meer DutchMQG-spul georganiseerd nu ook wat meer in kleinere groepjes lokaal! En uiteraard de derde tentoonstelling in Nieuwegein, nu onder de officiële vlag van ons DutchMQG! Dit keer werd ons een beperkte ruimte toegewezen, welke we toch weer konden vullen met een twintigtal quilts! Op naar Rijswijk in april, voor alweer de volgende tentoonstelling! We willen zo graag het Moderne onder de aandacht brengen!

Oh ja, ik zou een verslagje schrijven over Quiltcon 2018….. Het komt, lieverds, het komt, volgende week zal ik er echt over berichten ?

Dit wordt een blog over Quiltcon 2018… ooit… dit is deel 1…

Merel ging naar Quiltcon 2018 en zou verslag doen…  het werd een verslag… dat wel…  Dit is deel 1 van haar verhaal. 

Verslagje Quiltcon 2018 in Pasedena, USA

But not, het werd een korte geschiedenis van mijn avonturen in en rond het Modern quilten, met mijn bezoeken aan vier edities Quiltcon als rode draad.

Oh fijn, ik heb me laten strikken tot het schrijven van een verslagje over Quiltcon. Nou ja strikken, het werd me medegedeeld dat dat toch wel het minste was, nu ik niet aanwezig kon zijn bij de jaarvergadering omdat ik (uhm ik had niet zo goed in m’n agenda gekeken bij het plannen van die datum), uhm net die periode 6 daagjes in de US of A zou verkeren, maar dan wel op Quiltcon, dat dan wel weer. Ik was die zelfde zondag een uur of 10 later dan jullie, onze leden, wél in de jaarvergadering van ons overkoepelende MQG aanwezig ?.

Mmmm, wat te schrijven, een brave opsomming van de prijswinnaars per categorie? Mooie quilts hoor, daar niet van, maar dat klinkt bijna saai. Bovendien hebben we die natuurlijk al lang en breed over de diverse sociale media zien schuiven. Tevens is dit integraal terug te vinden op de website van quiltcon (laat je niet foppen door de tekst op de button op de homepage ( www.quiltcon.com ) dat het om de 2017 quilts zou gaan, onder de button vind je wel degelijk de winnaars van 2018): https://www.quiltcon.com/winners

Dan maar persoonlijk…. Mijn quiltcon beleving. Om te beginnen, voor diegenen die mij niet goed kennen, dit is m’n vierde, ik ben een veteraan, alleen de eerste ‘con miste ik, terwijl ik zelfs toen al met de gedachte speelde om heen te gaan (Austin, 2013). Om het verhaal maar aan het begin te beginnen reizen we af naar Austin 2015….

2015 Austin (Texas)

Mijn eerste keer Quiltcon was in 2015 te Austin, helemaal in m’n uppie stond ik daar, een drukte van belang hoor om mij heen, maar als je werkelijk helemaal niemand kent in een vreemd land, voel je je toch alleen…. Nou ja, misschien snap je mijn enigszins verloren gevoel. Toen viel mijn oog op een deur (ik was het tentoonstellingsgedeelte nog niet eens binnengegaan) waarop stond: volunteer room (vrijwilligers kamer). Ik liep daar naar binnen en ‘the rest is history’.

Ik werd aan het werk gezet, waarbij ik enorm veel contacten en gesprekjes had met andere bezoekers. De wereld van amicale oppervlakkigheid der Amerikanen in een notendop, maar ook diepere contacten ontstonden. Ik leerde tijdens mijn dienst bij de deur (kaartjes controleren) Instagrammen, had dus ook meteen volgers en mensen om te volgen, contacten die bleven, zij het online.

En ja, natuurlijk genoot ik van de show, en de lectures, en de winkeltjes. Voor workshops had ik me niet ingeschreven, maar ik kon een niet vervuld plekje opvullen bij een geweldige avondworkshop van Cheryl Arkison (@cheryl_arkison, fangirl moment ) (ik lag die nacht slapeloos te stuiteren in bed, heerlijk overigens, vol inspiratie). En als volunteer mocht ik de quilts ophouden bij de lecture van Victoria Findlay Wolfe ( @victoriafindlaywolfe, fangirl moment). En iedereen was zo benaderbaar, al die ‘grote namen’ liepen hier zomaar in het wild rond en vonden míj geweldig, omdat ik helemaal uit Holland kwam…. En ik vroeg de mensen die ik zo gauw herkende om bij hun quilt in het Quiltcon Magazine hun handtekening te zetten. Bij het volunteeren kom je als vanzelf (mega fangirl moments) in contact met zeg maar een, Alissa Haight Carlton(@alissahaightcarlton mede oprichter van het MQG en de devisie in LA), Jacquie Gering(@jacquietps toen nog President van het MQG), Andrew Joslyn (@andrewjoslyn, huidige President van het MQG) en de meeste andere  functionarissen en medewerkers van het eerste uur.

Ik wilde deze moderne stijl zo graag in Nederland zichtbaar maken dat ik zelf in november dat jaar een kleine tentoonstelling inrichtte in Nieuwegein, wat de basis zou worden van ons DutchMQG. Een tentoonstelling die tot stand kwam door bij Nederlandse quilters die ik toevallig kende op Instagram om hun bijdragen te ‘bedelen’, aangevuld met mensen die op mijn oproepjes op IG en mijn blog reageerden. Dit eerste jaar leverde dat al 20 quilts op, wat was ik trots!

2016 Pasedena (LA, California, west coast)

Mijn tweede quiltcon was 2016 Pasedena. Dit keer reisde P, mijn partner mee, omdat hij bij de KLM werkt hoef ik niet naar cheaptickets.com zeg maar, en hij wil ook wel ff de warmte in zo eind februari. Inmiddels bekend met de formule had ik mij voor diverse lectures opgegeven, workshops vond ik te lang (een hele dag/halve dag workshop, terwijl ik er maar 4 dagen kan zijn…), quilts kijken, mensen ontmoeten, en natuurlijk weer volunteeren. Een licht paniekerig oproepje op IG zorgde ervoor dat we ons al op woensdag, de dag voor show opening meldden, want er waren een heel aantal ingeschreven volunteers niet komen opdagen wegens diverse vertragingen in het vliegverkeer. Weer een geweldige unieke ervaring erbij, want het sfeertje tijdens het inhangen van de tentoonstelling en inrichten van alle werkstations etc. is heel speciaal. Dit jaar liep ik telkens Hillary mis, die ik ondertussen op IG had ontmoet, terwijl we ons vast hadden voorgenomen om eens in het echt kennis te maken. Oh ja, en ik verzamelde handtekeningen van iedereen die ik (her-)kende en met wie ik samenwerkte, op van te voren thuis genaaide railfence blokjes. Dus een prachtige mengeling van zogenaamde VIQ en gewone quilters met wie ik contact had gelegd.

Twee weken later stond ik in Friesland, met bibberknieën, een presentatie te houden over dit QC bezoek toen het mis ging met mijn lijf. Ik liep een partiële dwarslaesie op (ja, spontaan, geen ongeluk), ging via het ziekenhuis bijna 4 maanden in klinische revalidatie, daarna 6 maanden poliklinisch, en het revalideren zal eigenlijk voor altijd doorgaan, en… ik deelde dat alles op Instagram ( #onedayiwilldanceagain )

Mijn virtuele IG vrienden, ik kan er nog emotioneel van raken, sprongen direct in actie en naast een niet aflatende storm aan virtuele hugs, kaartjes en bloemen( zelfs vanuit de VS en Canada geregeld), werd er ook een quilt voor mij bedacht.

Waar een licht onzekere vraag (of men mij nog kon gebruiken) om de deur van de volunteer room ruim een jaar, en twee quiltcons eerder, al niet toe kan leiden.

Blokjes van letterlijk over de hele wereld vlogen hun weg naar het adres van Hillary, ja diezelfde dame die ik dus uiteindelijk in Pasedena níet ontmoette ?. De actie heette #flymerelfly en er kwamen uiteindelijk meer dan 110 blokjes samen in een quilt van 230x250cm! Het geheel werd aan elkaar genaaid en afgewerkt door Hillary Goodwin (@entropyalwayswins) en longarm gequilt door Rachael Dorr (@rachaeldorr follow that chick, well both of them, really!)

Deze quilt heb ik opgehangen op mijn tweede tentoonstelling in Nieuwegein, letterlijk een week eerder was mijn poliklinische revalidatie geëindigd. Ik liep met rollator en diverse handen hulp een tentoonstelling van 35 quilts in te hangen. Wederom hadden mijn IG vrienden, lokaal dit keer, er voor gezorgd dat het publiek een indruk kon krijgen van Modern Quilten. Aldaar, met bibberende knieën, een samenkomst georganiseerd om nu dan toch een begin te maken met het opzetten van ons clubje! Erica ‘texheks’, Irene ‘Sugaridoo’, en Rianne ‘_knitsandquilts’ spraken later de gewenste opzet door en de basis werd gelegd.

Voor zover deel 1 van mijn nog-niet-verslag van QC 2018, volgende week deel twee van de geschiedenis.

N.B Ik noemde een paar namen (en oh er zijn er nog zoveel meer), en vermeldde daar hun insta-handle bij(@xxx), maar zoek (Google is your friend) vooral ook hun blogs en andere (social) media op, zeer inspirerend.

Merel

 

Iedere maand een thema!

Nu #DutchMQGmaakteenblokjeperweek is afgerond en de prijzen zijn uitgereikt is het tijd voor iets nieuws.

We hebben jullie feedback gebruikt, de ervaringen van de afgelopen tijd meegenomen en gezocht naar een nieuwe, MODERNE uitdaging.

Iedere maand (ja maand, want wekelijks was wel erg veel) nemen we een thema. Een open thema, steeds heel anders, waaraan we vanalles koppelen om daarmee te komen tot patch- en quiltontwerpen en maken. We maken steeds een vel met ideeën, foto’s ter inspiratie, een idee voor een blok / techniek / vorm waarmee je kunt spelen. We proberen ook aandacht te besteden aan kenmerken van modern quilten en te verwijzen naar ideeën op de website van The MQG.

We gaan er niet van uit dat het na 12 maanden één quilt moet worden, maar het staat jullie natuurlijk vrij om dat wel als uitgangspunt te nemen!  We kunnen ons ook voorstellen dat je vooral ontwerpen maakt en niet alles uitvoert. Of dat je er juist iedere maand een nieuwe (mini)quilt van maakt. We hopen dat we al wat dingen kunnen delen tijdens een tentoonstelling in november… ambitieus he…

Kortom: tijd voor een nieuw avontuur.

In maart is het thema: LEGO. Voor de oplettende leden: tijdens de #DutchMQGgettogether maakten we er al een begin mee. Download op de ledenpagina het inspiratie-vel (hier) en wissel je ideeën uit op het forum (hier)

Aandachtspunt: we gaan samen stoeien met deze thema’s, we hopen elkaar te inspireren met ideeën. De ideeën van de een zijn het startpunt voor de ander. Maar het is erg belangrijk om respectvol om te gaan met elkaars ideeën. Laat weten wat je van een ander leert of leent, give credit where credit is due.

Nu nog een nieuwe # voor dit avontuur….

 

een beetje van alles

Oke, dit wordt een blogberichtje met vanalles: een kloddertje (Tula) Pink hier, een vleugje Blokje van de week (wat zou nou die prijs zijn….) en een spatje aankondiging daar…

Zondag kwam het bestuur (met “aspirant-lid” Deveney Stolk, die voor het eerst kwam kijken) bij elkaar in Deventer. Gekke plek, beetje uit de richting, maar zo konden we het goed combineren met een bezoek aan Rhinetex, groothandel voor o.a. Moda en FreeSpirit stoffen. Voor de 3 dames met een eigen winkel (Irene, Merel en Deveney) bekend terrein en heel handig, voor mij (Erica) een leuk buitenkansje om eens in de superstofjessnoepwinkel te komen.  En de kers op de taart: een lezing van Alex Veronelli (meneer Aurifil uit Italië) over marketing en van Tula Pink over haar ontwerpen. Smullen…

Tula is op tour door Nederland. Ze bezoekt, voor zover ik weet, Quiltboutique en Quiltshop Leur, maar ze heeft vast nog meer op haar agenda.  Zondag was haar lezing vooral gericht op de winkeliers die haar stoffen (gaan) verkopen. Ze liet wat zien van haar kijk op de wereld: ze ziet overal de mogelijkheden van wat daar zou kunnen zijn i.p.v. wat er is. Ze vertelde over de noodzaak om vooral veel ideeën te hebben en niet bang te zijn voor “bad ideas”. Ze liet zien hoe ze verhalen over niet bestaande werelden bedenkt rond haar collecties. Zo zorgt ze voor samenhang. Ze zet deze verhalen ook op haar site en in de brochure bij de collectie. Ga eens kijken bij www.tulapink.com/spirit-animal/

Ze gaf verder een inkijkje in de doorgaande lijnen in haar dessins. Zo zorgt ze ervoor dat haar collecties blijvend met elkaar te mengen zijn, onder ander door haar kleurgebruik (noooooit bruin, er is al genoeg bruin in de wereld, en altijd roze in de collectie). En bedenkt ze vooraf hoe haar stof er op de rol uit zal zien en in stukjes gesneden. Deze dame weet wat ze doet!

Ze ontwerpt 4 (ja 4!!!) collecties per jaar, naait al haar samples zelf (zo’n 40-50 quilts per jaar) en ze schijnt ook wel eens te slapen… ze vindt zichzelf niet echt een “moderne quilter”, maar haar kleurgebruik is zeker niet traditioneel. Een interessante discussie waard. Maar goed, da’s voor een ander moment.

*spoiler-alert*  Een paar foto’s, gemaakt door Deveney:

 

Ben heel benieuwd naar jullie verhalen over haar lezingen of workshops in Nederland! Deel bij de reacties of mail ons als je er een blogje over wilt schrijven: info@dutchmqg.nl

Na wat inkopen door de andere dames, konden we vervolgens vergaderen. Er was weer veel te bespreken. Bijvoorbeeld over de ledenvergadering / gettogether in februari, een tentoonstelling in Rijswijk en een kleine meetup daar, over de afronding van het blokje van de week en over de nieuwe plannen. Jullie horen aan het eind van de week meer in de UPDATE die je dan weer in je mailbox ontvangt. Dus houd die in de gaten!

Verder zijn de resultaten van het 25e blokje van de week hier natuurlijk nooit gedeeld… ai… sorry!

Van

Hilda de Wit, Nathalie (Sewfeelgood)

Zeeuwse krab en Deveney

 

 

 

 

 

 

Ik ben heel benieuwd naar de quilttops die er gemaakt gaan worden. Hilda en Deveney zijn al zover, Zeeuwse krab maakte al wat kussens. Wie volgt? Let op: uiterlijk 5 februari willen we ze zien. Enneh…de prijs is zeker de moeite waard!!  Een boek vol inspiratie:

Sowieso een tip voor iedereen, dat boek. Maar ook dat is voor een ander moment misschien.

Tot gauw!