Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Rachel

Hello!  I’m Rachel Hauser or StitchedinColor on Instagram.  I’ve been writing my blog at StitchedinColor.com since 2010, the year I learned to sew.  I’m a new member of the Dutch Modern Quilt Guild because I moved to the Netherlands June of this year.  I live in Enschede with my husband and three children. We hope our move is permanent, as we feel at home in this part of the world.  Thank you for making me welcome in your country and your guild!

Although I am American, I did not learn sewing or quilting from my family.  My family didn’t own any quilts, and I never thought much about them. That changed when I fell in love with Anna Maria Horner’s fabric collection, Good Folks.  The fabrics were enchanting! I bought a fat quarter set of the collection to make some small projects for my home. Soon I was making my first quilt. You know how it goes!  

This is Colorbrick, my first quilt. There a free tutorial for Colorbrick posted on my blog.  I really just wanted to enjoy the fabrics, and this simple brick-inspired design was easy to imagine and sew.  I used 100% linen for the sashing and didn’t really use enough quilting to stabilize the work. It hasn’t held up that well, but it is my most used and loved quilt.

I learned how to quilt from online tutorials.  Blogging was a good fit for me, so I began contributing by sharing my projects and tutorials through Stitched in Color.  My zig-zag binding tutorial is a popular one, since it allows you to apply binding by machine with a tidy finish.  At first I wanted advertisers just so I could pay for the cost of new fabric, but soon I found I needed to turn Stitched in Color into a business or find a job outside the home. 

I was motivated to work for myself from home so that I could homeschool my children.  This was really necessary in South Carolina, where we lived, so that my children could be properly educated.  (Unfortunately, the quality of public education in South Carolina is very poor.) I was lucky to have good timing and really enjoyed writing and creating, so things did work out.  Stitched in Color has been a wonderful surprise in my life. I feel very blessed and grateful.

What kinds of quilts do I like to sew?  All kinds! Scrap quilts, simple quilts, challenging piecing, applique, curves, improv, English paper piecing, and whatever I can discover next.  Some of my favorite quilts tell a story.  They capture a moment of joy or pain or expectation.  They bottle that feeling with color or shape or clearly distilled memories of time spent processing emotions, cloth in hand.  I wrote a blog post this August chronicling the quilts which helped me work through the loss of my daughter.  Doodle Doodle is one of those quilts.  

My favorite inspiration was to contrast the white/pale gray half square triangles at top left with a flock of dark gray/black half square triangles at top right. I like how light and dark come together in a hard line. The clouds really can roll in so fast. A storm. A downpour and we’re soaking, until suddenly that too is gone.

For me it’s all about the colors and fabrics.  I knew from the start that color was my inspiration, so that’s why I named my blog Stitched in Color.  Over the years I’ve taught many online classes, such as The Penny Sampler and Curves. One of my classes was all about color and eventually developed into a book.  It’s called The Quilter’s Field Guide to Color:  A Hands-On Workbook for Mastering Fabric Selection.  It just came out this month!  

I’m really grateful that there is a welcoming group of modern quilters in Holland.  The get together in Houten this October was really fun! Thank you for allowing me to share my story and join your community.

 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Francis

Mijn naam is Francis Paul, ook bekend als francispaul61 op deze site, Facebook en Instagram.

Ik heb in 2010 een quiltcursus gevolgd hier in het dorp. Bij de winkel ‘In de Emma’, een hele traditionele winkel. Ik wist niks van modern quilten toen. Ik heb mijn eerste blokken met de hand gemaakt; mallen tekenen, naadtoeslag eraan tekenen (in centimeters!!!!!), op paterno plaat plakken, een plank met schuurpapier beplakken om de stof op te leggen zodat deze niet verschuift tijdens het natekenen van de mal…enz enz ☺

Maar door die cursus ging ik het www op en ontdekte ik de wereld van modern quilten en moderne frisse stoffen. Ik heb niet echt een favoriet blog, ik vind wel de stoffen van Anna Maria Horner erg mooi. Maar ook Allison Glass vind ik geweldige designs hebben. Mijn favoriet op Instagram is toch wel @talesofcloth. Ik word vrolijk van alle EPP figuren en ik vind het een verademing dat zij niet aan fussycutting doet….. ☺ Ik heb alle spullen in huis om iets gelijksoortig te maken, maar ik kom er voorlopig niet aan toe.

Ik heb verschillende quilts voor mezelf gemaakt, maar de meeste heb ik weggegeven, aan familie of Stichting Droomdekentjes. Ik haak en brei ook graag en op dit moment ben ik weer begonnen met kleding te maken voor mezelf , nadat ik vroeger veel kleding voor mijn dochters gemaakt heb.

De term ‘reutefleut’ (prullaria) komt van mij, maar hoe ik eraan gekomen ben…..ik zou het niet weten, het wordt gewoon bij ons in de familie gebruikt, ik weet niet beter ☺

Deze blauw gestreepte quilt is gemaakt van rollen overhemd stof. Deze stof kreeg ik via Droomdekentjes om te kijken of ik er wat mee kon. Zulke grote quilts die niet voor familie of mezelf zijn, maak ik QAYG (quilt-as-you-go). Eerst 3 of 4 stroken overhemdstof aan elkaar, deze op tussenvulling stikken en uiteindelijk banen aan elkaar naaien. Dan een achterkant ertegen die ik op de voorkant ‘in the ditch’ vastzet. De bies naai ik met de machine aan de voorkant, maar op de achterkant zet ik ‘m vast met de hand, dat vind ik toch het fijnste om te doen.  

 

  

Dit is een quilt die ik zelf gehouden heb. Door dagelijks gebruik is hij op een naad versleten en dat heb ik zichtbaar versteld. Ik vind dat men mag zien dat mijn quilts goed gebruikt worden.  

In mijn wereld is een quilt echt een gebruiksvoorwerp, de hond mag erop enzovoort, want we staan allemaal te kwijlen bij een quilt van 100 jaar geleden waar de gebruikerssporen goed zichtbaar zijn. Dus mijn tip voor andere quilters is: vooral je quilt gebruiken, laat ‘m vies worden, gooi ‘m in de was en de droger en als er naden kapot zijn, herstel deze dan (zichtbaar)!

 

Een DutchMQG lid stelt zich voor: Nathalie

Hallo, ik ben Nathalie of sewfeelgood op Instagram. Misschien een beetje een buitenbeentje gezien ik in België woon, maar ik heb door de jaren heen gemerkt dat quilten geen grenzen kent. Letterlijk en figuurlijk!

Tijdens mijn jeugd heb ik vooral gebreid, ook al zaten naald en draad in mijn genen. Op school kregen we wekelijks brei- en haakles en ik vond het heerlijk om tijdens het weekend nieuwe steken uit te proberen. Wintertruien en sjaals, gehaakte hesjes, geen enkel ingewikkeld patroon ging ik uit de weg. Op dat ogenblik was er nog geen sprake van quilten, ook al zag ik mijn grootmoeder dagelijks achter haar naaimachine zitten. Zij was naaister van beroep en werkte voornamelijk in opdracht van kledingwinkels om kleding aan te passen op maat. Ze maakte daarnaast haar eigen kleding en soms ook iets voor mij (onder andere mijn trouwjurk!).

Zoals velen ontdekte ik patchwork op een heel toevallige manier tijdens mijn eerste zwangerschap. Je kent het wel, verplichte rust, je wil iets om handen hebben en vindt toevallig een boek met quiltpatronen. De quilttop geraakte net af voor de bevalling en ook al duurde het nog jaren vooraleer ik opnieuw tijd had om met lapjes stof aan de slag te gaan. Toen ik me aansloot bij een lokale groep quilters, lukte het me beter om tijd te maken om te patchen. De patroontjes zocht ik in boeken en ik probeerde (met vallen en opstaan!) zo veel mogelijk uit.

Quilttop met konijnen voor mijn zoon, nog steeds een UFO!

Mijn allereerste afgewerkte quilt, gebaseerd op de typisch Amish quilts, maakte deel uit van de tentoonstelling van de Belgische Quilters gilde. Op dat ogenblik naaide ik meestal met de naaimachine, maar quilten deed ik met de hand. Zo bleven er natuurlijk veel tops liggen, wat achteraf gezien misschien niet zo erg is, gezien de compositie (voornamelijk de kleurwaarden) vaak  wat te wensen overliet!

Jacob’ Ladder, mijn eerste volledig afgewerkte quilt. Machinaal genaaid, met de hand gequilt

 

De vrouwen van het quiltersgroepje gingen uiteindelijk elk hun eigen weg, waardoor het opnieuw zoeken werd naar verwante naaisters. Patchwork is voor mij namelijk delen: ideeën, stofjes, quilts, ervaringen. Ik volgde ondertussen enkele keren per jaar een workshop om technieken onder de knie te krijgen en bezocht zo veel mogelijk quiltwinkels om inspiratie op te doen. Tijdens een reis in Schotland en een bezoekje aan My Bear Paw (echt de moeite!) vroeg Jo Avery of ik een Instagram account had. Hierdoor ging een nieuwe wereld voor me open. Plots maakte ik kennis met zo veel verschillende vormen van patchwork, de mogelijkheden kenden geen grenzen meer.

Ik probeerde allerlei dingen uit, van sashiko (niets voor mij!) tot improvisatie. Ik begon ook steeds meer machinaal te quilten waardoor ik meer en meer quilts afwerkte. Ondertussen weet ik dat ik hou van een patroon, een structuur die de stof tot leven brengt. Alle quilts die ik maak zijn gemaakt om te gebruiken, om iemand een warm gevoel te geven. Ik blijf mijn grenzen verleggen door deel te nemen aan QAL/SAL en probeer hierdoor nieuwe kleurencombinaties, patronen, technieken, enz. uit. Een bijkomend voordeel is dat mijn vriendengroep, zowel virtueel als echt, steeds groter wordt. Daarnaast volg ik ongelooflijk getalenteerde mensen als lid van de MQG en op Instagram (check Tara Faughnan!) als inspiratiebron.

Toen ik merkte dat er een lokale afdeling van de MQG werd opgericht, was ik daarom ook meteen enthousiast!  Samenkomen met andere gelijkgestemde quilters werkt motiverend en inspirerend. Mijn “te maken” lijst blijft dan ook steeds groeien, gaande van een traditionele double wedding ring quilt (misschien à la Victoria Findlay Wolfe) tot gebruik van kleurenpaletten die buiten mijn comfortzone liggen. Misschien is dat wel het leukste aan quilten, dat er geen grenzen zijn!

Groetjes Nathalie

Meest recente quilttop #endgamequilt

 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Anne-Marie

Hoi, mijn naam is Anne-Marie. Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen, waarvan er inmiddels nog maar 1 thuiswonend is.

Al van jongs af aan ben ik aan het handwerken. Ik had een tante die erg creatief was. In de herfstvakantie gingen mijn nicht en ik (wij scheelden maar 3 dagen in leeftijd) bij haar logeren. Elk jaar leerden we een iets nieuws. Zo heb ik op mijn achtste een wandkleed genaaid op de naaimachine. Verder heb ik leren borduren, batikken, kantklossen, frivolité etc. Bij mijn moeder thuis heb ik mijn eigen kleding leren naaien.  Terwijl het tijdens mijn middelbare schooltijd  erg ‘in’ was om te haken en te breien.

Toen ik ging studeren heb ik al snel van geld van een bijbaantje mijn eerste naaimachine gekocht om mijn eigen kleding te maken. Heerlijk naar de zaterdagse lapjesmakt in Utrecht! Toen de kinderen klein waren heb ik veel kleding voor hen gemaakt. Maar ook de trouwjurk van mijn zus!

Ik ben jaren geabonneerd geweest op de Ariadne, toen het nog een handwerkblad was. Daar kwam ik voor het eerst het quilten tegen. Het leek mij toen al leuk om dat ook ooit te kunnen.

In 2002 heb ik een beginnerscursus gevolgd  en ik quilt nu zo’n 17 jaar. Hoewel ik altijd wel een voorkeur voor frisse kleuren had, was het in de begin jaren nog redelijk traditioneel. Op de quiltbeurzen kwam ik echter Françoise Maarse met haar winkel tegen. Ik werd helemaal blij van haar quilts en het  vrolijke kleurgebruik. In 2011 heb ik voor het eerst meegedaan met een Mysterie van Françoise: de Carrousel. Voor mij een geweldige uitdaging om op deze manier uit mijn comfort zone te komen; Elke maand een opdracht via de post en instructies op haar blog Fabric Wonderland. Zelf bepalen waar welk stofje, alleen maar globale aanwijzingen . Ik vond het geweldig.  Hoewel de Carrousel nog steeds alleen maar een quilttop is (want ja het zelf quilten moet wel mooi zijn!), is het wel mijn lievelingsquilt!

Hierna heb ik aan nog een paar mysteries meegedaan: Sweet Heart en De Hof van Adriana.

De afgelopen jaren heb ik met een paar BOM’s  van Sarah Fielke meegedaan met veel needle turn applicatie wat ik heerlijk vind.

Waar ik mij verder in wil bekwamen is het zelf machinaal doorquilten van mijn quilts. Ik heb de Sweet Heart op mijn eigen machine doorgequilt. Hoewel mijn omgeving vindt dat dit goed is gelukt, ben ik zelf (als perfectionist) niet helemaal tevreden met steeklengte etc. Voor mij ligt daar de uitdaging de komende jaren!

Naast quilten hou ik erg van fotograferen. Ook dit doe ik ook al sinds mijn jeugd. In 2013 had ik een nieuwe digitale spiegelreflex camera gekocht. Dat was voor mij aanleiding om een instagram account aan te maken @ anne_mariedonselaar. Ik wissel daar quilt foto’s af met foto’s die ik tijdens onze fiets- en wandeltochten maak.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Irene

Hoi! Mijn naam is Irene en deze keer mag ik een stukje schrijven voor de DutchMQG-lid stelt zich voor. Ik ben 31 jaar en woon met mijn man, zoontje (van net 1 jaar), 2 katten en 2 konijnen in Rijswijk (ZH). Al zo lang ik me kan herinneren ben ik creatief bezig geweest. Erfelijk belast zeggen mij moeder en oma, haha! Het handwerken zit duidelijk in de familie, mijn moeder leerde het van haar moeder. Maar ook van mijn vaders kant zit het in het bloed, mijn opa borduurde de mooiste schilderijen en mijn oma kon ongelooflijk snel sokken breien.

Het quilten kreeg ik mee van mijn moeder. Ik weet nog goed dat ze met haar eerste sampler begon, ik ging dan mee stofjes uitzoeken bij Cordi in Groningen. Ik was toen nog een stuk jonger en het quilten was eigenlijk de enige tak van handwerken die me niet trok. Ik hield van haken, borduren, poppen maken, werken met vilt, quilten zat daar echt niet tussen.

Dat veranderde toen ik tijdens mijn afstuderen een oude naaimachine kreeg van de buren van mijn ouders. Een mooie oude Leeuwenstijn. Als werktuigbouwkundestudent vond ik zo’n machine super interessant! En nu er een machine was wou ik er toch ook wel iets mee gaan naaien.

Dat bracht mij op een stoffenspektakel. Waar ik vroeger niets snapte van mijn moeders liefde voor lapjes werd ik nu helemaal blij van alle mooie kleuren en printjes. Heerlijk! Thuisgekomen maakte ik twee babyquiltjes door wat vierkantjes en rechthoeken aan elkaar te naaien. Het werd allemaal niet zo netjes en recht, maar ik had er enorm veel plezier in.

Mijn moeder maakte haar quilts bijna altijd voor iemand anders. Daarom leek het me leuk om een quilt voor haar te maken. Als verrassing. Ik bestelde een hele stapel Tilda stofjes, en begon met het schetsen en ontwerpen van verschillende blokken.

Mijn idee was een quilt met foundation paper piecing blokken met dingen waar mijn moeder en ik allebei van hielden. (Pippi zou zeggen, ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan.) Paper piecing leerde ik via blogs en YouTube. En al gauw zaten de eerste blokken in elkaar. Mijn ouders huis, een vuurtoren, twee fietsen van onze fietsvakantie, potloden, een naaimachine en zo bleef de quilt maar groeien. En met de quilt groeide ook mijn liefde voor quilten.

De quilt was de leukste verrassing ooit die ik aan mijn moeder heb gegeven. Wat een enorm plezier om zo iets voor iemand te maken!

Ondertussen ben ik afgestudeerd in de werktuigbouwkunde, maar heb ik mijn baan in de offshore industrie ingeruild voor mijn eigen bedrijf, Sugaridoo. Dus nu quilt (en haak) ik bijna elke dag!

De quilt voor mijn moeder, ‘Things we love’, was het begin van de Sugaridoo Sampler, mijn eerste boek. Een quilt die ik baseerde op de blokken uit mijn moeders quilt. Zoals je vast kunt raden is mijn favoriete techniek absoluut foundation paper piecing. Echt heerlijk om te doen vind ik dat.

Alle quilts die ik tot nu toe heb gemaakt zijn op de machine gemaakt. Ook het doorquilten deed ik altijd met de machine. Ik experimenteer af en toe met free motion quilten, maar straight line blijf ik wel heel erg leuk vinden om te doen. Dat is voor mij bijna als meditatie om al die lijnen op de quilt te krijgen.

Onlangs zette ik mijn eerste quilt steekjes met de hand. Met een dik garen van Aurifill op de laatste quilt die ik maakte, de Tree Tree House quilt. Wat een feest om te doen!

Ik denk dat ik in de toekomst ook zeker een keer een project met de hand uit zal gaan proberen. Tot slot nog een foto van mijn laatst afgeronde project. Wat een feest om die laatste steekjes aan een bies te zetten. Dat betekent tijd voor iets nieuws, ik ga lekker broeden op een nieuw idee!

Leuk dat ik je even mee mocht nemen in het verhaal over hoe ik ben begonnen met quilten.

Groetjes Irene!

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Mique

Hallo allemaal, mijn naam is Mique Offermans en ik ben een newby op het quiltvlak (3 jaar geleden begonnen) maar ik ben al lang bezig met Maken.

Ik schrijf Maken met een hoofdletter, omdat ik het heel belangrijk vind. Het hele proces van de inspiratie tot het laatste steekje is fantastisch. Ik maak al mijn hele leven.

In de vorige nieuwsbrief vertelde Françoise ook al hoe ze van kind af bezig was met handwerken, en daar herken ik veel van.

Mijn moeder had een speciaal kleed voor op de tafel als ze haar naaimachine ging gebruiken en als dat uit de kast kwam zat ik al klaar met mijn eigen schaartje en de knopendoos. Het begon met poppenkleertjes en borduren op voorgekleurd stramien en eindigt hopelijk nog lang niet.

In mijn studententijd sleepte ik een oude zware naaimachine naar mijn studentenkamer, omdat ik vanwege klein budget mijn eigen kleren maakte.

Later kwam er een betere machine voor de kinderkleren, met als hoogtepunt het maken van mijn trouwjurk. (Wie mij volgt op Instagram heeft gezien dat ik die inmiddels in quiltlapjes heb veranderd)

In 2005 ben ik begonnen aan de docentenopleiding aan de Hogeschool voor de Kunsten in Amsterdam. Toen kwam net het borduren op schilderijen weer een beetje in, dus daar kon ik mijn textiel en garenliefde weer gebruiken.

Sinds 2007 werk ik als docent tekenen op een vmbo. Heerlijk! Af en toe krijg ik de leerlingen zover dat ze ook iets met naald en draad doen.

Door een nekhernia heb ik het borduren een beetje moeten opgeven. De zoektocht naar een nieuwe manier om met lapjes en garen bezig te zijn eindigde in de quiltkelder van Stoffen en Baby Studio in Putten in de les bij Jobina de Boer.

Inmiddels gebruik ik alle vrije dagen om iets te Maken op de naaimachine, is de wereld van het Free Motion Quilten voor me open gegaan en spaar ik voor een longarm (waarom zijn die zo duur???).

Wil je zien wat ik maak? Kijk dan op mijn instagram: @miqueoffermans

Double wedding ring quilt van het patroon van Victoria Findlay Woolfe. Stof van Kaffe Fassett. En alles free motion gequilt op mijn Janome S5.

 

 

 

 

 

 

 

ik hou van patroon en kleur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

mijn eerste eigen ontwerp en uiteindelijk mooi passend in het thema Wiskunde. Geïnspireerd op het dak bij het nieuwe station Utrecht.

(N.B. deze is inmiddels klaar! Kijk op instagram voor het eindresultaat)

 

 

 

 

 

 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Muriel

Hoi, mijn naam is Muriël van der Ploeg en in deze blogpost zal ik me even voorstellen. Ik woon in Leiden, samen met mijn man Frederik, zoon Emil van 18, in het weekend dochter Damaris van 20, en kat Mauries. Op de site van DutchMQG en op instagram is mijn naam muriel14.
Toen ik het laatst eens uitzocht, kwam ik erachter dat ik al elf jaar quilt. Ik begon eraan omdat ik de mooiste quilts tegenkwam op blogs van Amerikaanse crafters zoals Amy Karol (Angry Chicken), Hillary Lang (Wee Wonderfuls) en Alicia Paulson (Posie gets cozy). De eerste quilt die ik maakte was een poppenversie van een quilt uit het boek ‘Bend the Rules Sewing’ van Amy Karol.
Bij het maken kwam ik wel voor een paar raadsels te staan: hoe krijg je die drie lagen van de quilt sandwich netjes en geleidelijk door je machine en ‘attach the binding’, ja leuk, maar ‘wat is dat?’ en ‘hoe dan?’. Door  quiltalongs te volgen, gratis block tutorials te proberen, soms een patroon te kopen, ook wel eens iets uit te halen dat mislukt was, heb ik alles uitgevogeld en geleerd. Selftaught, maar dus eigenlijk met behulp van alles wat er op internet te vinden valt, heb ik leren quilten.


Ook via internet (Flickr en later Instagram) vond ik groepjes om me bij aan te sluiten. Bee Europa was voor mij heel belangrijk: je kreeg stof toegestuurd en een block tutorial via internet. Daar heb ik een aantal jaar aan meegedaan en heb ik heel veel van geleerd. Ook de Cocorico bee was heel speciaal, met vooral ontzettend veel creativiteit in de blokken. Iemand verzon een thema voor haar quilt en daar maakte iedereen naar eigen inzicht een blok bij voor haar.

Mijn thema was Pippi, en ik heb de meest geweldige blokken ontvangen. Wel spannend om die vervolgens aan elkaar te naaien en te gaan quilten. Dat laatste moet dan ook nog gebeuren (één van mijn WIPs). De online quilting bee waar ik op dit moment nog bij zit (al sinds 2010) is Do Good Stitches. Dat is een charity bee, we maken dus quilts voor het goede doel; op dit moment vaak voor kinderen die door het Leger des Heils worden opgevangen.

Op een gegeven moment vond ik via internet ook in Nederland wonende quilters. We spraken met elkaar af en nu vormen we al een tijdje de groep Double Dutch. Om het half jaar komen we bijelkaar voor een quiltdag, waar we samen aan onze projecten werken, show-and-tell doen, altijd een ugly fabric swap en kletsen, natuurlijk.
Met Double Dutch en ook met de Kingfisher Quilt Bee in Den Haag (onderdeel van DutchMQG) zijn we bezig met Roundrobin quilts. Ooit heb ik dit op Flickr gezien en aan meegedaan. Ik vond het zo’n leuke uitdaging voor je creativiteit dat ik dit heb geïntroduceerd bij de twee groepen. Het gaat zo: iedereen die meedoet maakt een startblok voor haar (of zijn) quilt. Per post of op de bee geef je het blok aan iemand anders en die maakt er een rand omheen of nieuw deel aan vast. Zo gaat ieders blok de hele groep langs en heb je uiteindelijk een unieke en speciaal voor jou gemaakte quilttop. Het is een heel leuk proces en de resultaten zijn geweldig.


In deze beschrijving van mijn quiltervaringen heb ik het vooral over de sociale kanten (al dan niet via social media) van het quilten gehad en dat vind ik ook een van de leukste dingen van het moderne quilten. Je zit misschien vaak alleen te werken aan je quilt, maar anderen zijn ook met dat project bezig via een online quiltalong, of iemand maakt iets voor jou en jij weer voor diegene via een swap, bee of roundrobin. En natuurlijk alle ‘likes’ die je krijgt als je iets afhebt en het deelt op internet, die krijg je niet als je het alleen aan je familie laat zien 😉

Dit ronde quiltje heb ik gemaakt nadat ik geïnspireerd was geraakt bij een workshop van Anna Maria Horner:


De quilttop die ik dit jaar heb gemaakt in de online Mighty Lucky Quilting Club:


Mijn meest recent afgemaakte quilt:

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Françoise

Handwerken is voor mij iets dat onlosmakelijk verbonden is met het dagelijks leven. Zo lang ik me kan herinneren ben ik bezig met naald en draad. Hierbij moet je denken aan breien, haken, borduren, naaien en patchwork/quilten. Als zesjarige breide ik een sjaal voor mijn beer, ik zie me nog zitten op de bank  met restjes garen. Als negenjarige haakte ik mijn eerste kledingstuk en als tienjarige naaide ik samen met mijn moeder een patchworkkleed met vierkantjes die we kochten bij Laura Ashley. Ondertussen borduurde ik etc. etc. Als tiener breide ik heel wat truien tijdens de les op school (dat ging verveling tegen). Mijn moeder was handwerkjuf en materiaal en voorbeelden waren er dus voldoende in huis. Je kon altijd aan de slag. Als je op zondag bedacht dat de barbies nieuwe kleding nodig hadden, dan kon dat
ook meteen.

Detail: New York Beauty, 2001

Op een gegeven moment raakte mijn moeder geïnteresseerd in quilts: in 1992 bezochten we samen de Quilt Expo in het Congrescentrum in Den Haag en rond die tijd werd ze ook lid van het Quiltersgilde. Ik las Quiltnieuws altijd als ik thuis kwam en werd in 1994 ook lid. In die tijd was ik een allesvreter wat handwerken betreft, maar merkte al snel dat patchwork het leukste was: een patroon werd meteen eigen omdat je eigen stof kon kiezen en makkelijk kon afwijken van het gegeven patroon. Iets wat me niet lukte bij die gebreide trui of het borduurwerk.

In 1996 was er een vacature voor redacteur van Quiltnieuws, het verenigingsblad van het Quiltersgilde.  Dat leek me leuk, al was ik enigszins terughoudend gezien het hoge grijsgehalte dat ik altijd zag op regiodagen. (iedere bezoeker buiten mijzelf was minstens van mijn oma’s leeftijd, niet eens die van mijn  moeder…). Maar er waren nog meer twintigers die dezelfde gedachten hadden en met een jong team heb ik vijf jaar met veel plezier dit blad vorm gegeven. Daar ligt meteen ook de kiem voor de enorme hoeveelheid kennis die ik heb opgedaan. We ontdekten en beschreven technieken, maakten voorbeelden, reisden vele tentoonstellingen af en ik legde veel contacten.

Detail: Mysterie Bloemenpracht, 2007, veel wiskunde

Naast een full-time baan was quilten dus dagelijks in mijn bestaan aanwezig. Er was nog geen sprake van e-mailen met elkaar: alles ging per telefoon of fax. Drukproeven kwamen per post binnen. En door al die contacten, nieuwe vriendschappen en inmiddels een andere baan, kwamen er de kriebels om van patchwork en quilten ook werk te maken. Dat resulteerde in een winkel in ’s-Hertogenbosch. Een winkel vol frisse stoffen, bruin, beige en ecru waren nauwelijks te vinden. Klassieke patronen werden omgezet naar eigentijdse ontwerpen en nog steeds hoor ik vriendinnen zeggen dat het “typische Françoise kleuren” zijn.

Tussen 2005 en 2012 ontwierp ik elke jaar een grote mysterie quilt. Fantastisch om al die verschillende eindresultaten te zien. Elke deelnemer had zijn eigen stoffenpakket, zelf of samen vastgesteld. De pakketten waarbij iedereen hetzelfde maakt…daar krijg ik de kriebels van.

Detail: Mysterie Patch Parade, 2010

In 2012 sloot ik de winkeldeuren. In die jaren heel veel stoffen in handen gehad, heel veel mensen leren quilten, zowel met de hand als de machine en altijd mijn keuze voor heldere, frisse kleuren trouw gebleven. Er kwam toen ruimte voor de publicatie van een boek, samen met Maaike Bakker: A paper-pieced Garden: in alle quilts zie je paper piecen in combinatie met applicaties. Wat een werk is het schrijven van een boek, maar ook wat een voldoening…

Detail: Rondedans, 2012, restverwerking

En toen het quilten weer hobby werd, kwam er ook weer ruimte voor haken en breien en door alle ontwikkelingen van social media en mijn eigen ontwikkeling, kwam ook hier ruimte voor het zelf ontwerpen en het aanpassen van patronen.
Het quilten moet dus een beetje plaats maken voor andere zaken: er zijn nog steeds te weinig uren in een dag om alles te doen wat ik zou willen doen. Met moeite heb ik tijd om eens rustig achter de naaimachine te zitten: het zijn wat gestolen momenten en dat schiet niet op voor enige productie.

work in progress, 2018

Terwijl ik dit typ, zie ik schuin achter mij de blokjes liggen voor de charity quilt, ik hoop dat ik er daar nog iets meer van kan maken voordat de deadline er is…niet alleen een schaarste aan tijd, maar ook een vervelende blessure aan mijn rechterarm noodzaken mij om zeer beperkt te handwerken/computeren en met mijn mobiel aan de slag te zijn. Eigen schuld: teveel gedaan van hetzelfde… De lapjes blijven dus altijd trekken, ontwerpen altijd met een schuin oog naar het verleden. Moderne quilts vind ik zeer inspirerend, met name het kleurgebruik vind ik een verademing. Het ontwerpen verdient nog wat verdieping, maar dat gaat zeker komen.

Françoise Maarse

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Marly

The first patchwork quilt I ever touched I had made myself.

Mijn naam is Marilyn Rijlaarsdam, op Social Media bekend als Marly Rylaars. Ik ben 71 jaar en woon in Rijswijk. Van beroep was ik ooit onderwijzeres, maar sinds ik in 1975 naar Nederland kwam tot afgelopen april, ben ik werkzaam geweest als taaltrainer Engels. Dat betekende hoofdzakelijk coachen op het gebied van vergaderen, brieven, presentaties etc.

Handwerk is mijn hele leven mijn hobby geweest: ik kon breien toen ik 4 was, borduren toen ik 6 was, en naaide mijn eerste kledingstuk toen ik 10 was. Later heb ik haken, spinnen, weven (op een raam) en zelfs kantklossen geleerd.

Ik groeide op in een familie zonder patchwork. Patchwork hoorde niet bij ons! Er waren een paar wholecloth quilts, ooit door mijn moeder gemaakt voor haar uitzet maar, terwijl ik wél met haar leren vingerhoed heb gespeeld, heb ik haar nooit zien quilten.

De eerste patchwork quilt die ik in mijn handen had, had ik zelf net gemaakt. Ik had natuurlijk foto’s gezien, dus wist ongeveer wat het moest worden. Maar, meer wist ik niet; het was een kwestie van zoeken en ervaren. Ook vragen aan de assistente bij het Leids Textiel Centrum waar ik voor de vulling ging, en, op haar advies, ook de nodige snijmat, liniaal en rolmes kocht. De aanleiding hiervoor? Mijn toen zeven maanden zwangere dochter had mij gevraagd om een quiltje te maken voor haar baby. Ik kon kleren naaien, dus waarom niet een quilt? Twee maanden zou lang genoeg zijn. Ik had een werk-project toen in Rotterdam en wist een modestoffenzaak op de Coolsingel te vinden; binnen een maand (augustus 2005) waren een paar honderd vierkante blokjes van 7 cm gesneden, in lange slierten genaaid, en de slierten aan elkaar. Passende punten? Dat zou zoeken zijn; alle banen zijn recht, maar onderling niet. Ik heb het in jaren niet gezien maar ik denk dat er geen één echt net “kruispunt” is.

Volgens het tweedehands “Handboek Quilten” (Cantecleer) gevonden bij De Slegte (eveneens op de Coolsingel) werd het quiltje van backing en vulling voorzien. Ik had op Internet gezien dat er op de naaimachine gequilt kon worden, dus begon gewoon met mijn universele voet een diagonale baan over de vierkantjes te naaien. Toen merkte ik als eerst het nadeel van niet accuraat de puntjes naaien – kiezen tussen diagonaal door de niet passende puntjes of diagonaal over de hele quilt. Pas aan het einde van de naad zag ik hoe krom alles was gaan liggen, en hoe klein de steekjes waren! Het werd uithalen (wat een klus!) en met de hand quilten, “in the ditch”. Ik denk dat het arme kind vijf jaar oud was voor dat het af was! (Twee maanden!) Toen was het veel te klein! Ze heeft het nog, en gebruikt het als lap quilt nog steeds.

Mijn eerste quilt was dus meer vallen dan opstaan, toch had ik de smaak te pakken. Ik had zo veel al geleerd dat ik besloot voor mijn 65ste verjaardag een nieuwe machine, mét boven transport (die uit 1983 was een te oud model) aan te schaffen en quilting zou mijn uitdaging voor de oude dag worden. Dus in 2012 schoof de Bernina Nova 900 naar de reservebank en de Bernina 440 QE maakte haar entrée. En het avontuur kon beginnen.

Na een paar maanden aanmodderen aan een quilttop, gemaakt van oude kleren en restjes van kledingstoffen, begon ik te quilten. Het werd niets, hoofdzakelijk door het ielig effect van het garen: Guttermann Polyester, wat ik voor het maken van kleding gebruikte. Toevallig zei ik er wat over op mijn werk en een collega vertelde dat er een speciale quiltwinkel in Den Haag was, ergens bij de Wassenaarseweg! “Daar kunnen ze je vast adviseren.” Een quiltwinkel? Daarvan had ik nóóit gehoord! Zo kwam ik bij Quilters Palet, en heb me daar ingeschreven voor de basis cursus die in september begon, onder leiding van Jobina de Boer. Daar heb ik héél veel geleerd, met weinig vallen maar vooral opstaan, en stijgen!  Bij Quilters Palet heb ik nog een aantal workshops gevolgd.

Tijdens de duur van de basis cursus al heb ik wat andere projecten gemaakt, onder meer deze 2.00 x 0.65 cm. dubbelzijdig quiltje, voor het raam in de voordeur.

inside

outside

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mijn eerste moderne quilt: vele kleuren, wit achtergrond. Wat een opluchting!

Jobina heeft tijdens de basis cursus het belang van labels benadrukt. Dat kwam nu goed uit, want nu weet ik dat ik in 2013 in tijdnood kwam tijdens het maken van een Divided 9-patch lap quilt (tutorial Missouri Star Quilt Company) voor de verjaardag van mijn man.

Ik kon een paar maanden niet naaien, doordat ik aan beide carpaal tunnels was geopereerd. De quilt moest natuurlijk geheim blijven, maar wij hadden toen ook een hittegolf, hij had een tropenrooster, en kon dus ieder moment na 13:00 en uur onverwacht ‘thuis komen, in plaats van om 16:30. Ik zat in korte broek op het balkon de binding met de hand vast te naaien, met de deur zowel van mijn kleding kast als van de slaapkamer open, klaar om alles op te rollen en erin te proppen. Ik ontdek vaak dat ik andere gebeurtenissen associeer met het handwerkproject waarmee ik toen bezig was. Daardoor zijn quilt labels een goede geheugensteun geworden.

Deze periode van zwakke en pijnlijke polsen was een periode van geen handwerk, geen gewoon toetsenbord gebruik, geen pen vasthouden (laat staan schrijven) en dus niet werken, maar gelukkig had ik een I-pad en de soft-touch keyboard was bedienbaar. Zo heb ik quiltblogs ontdekt; ik kon de hele dag advies van meer ervaren quilters opzuigen. Terwijl ik geen stof kon snijden, heb ik een FQ bundel gewonnen in een “giveaway” van Quiltmaker. QALs en Mystery quilts kwamen langs, en mijn handen jeukten! Ik besloot om met de mystery van Bonnie Hunter mee te doen en moest ervoor zelf een blog beginnen. Ik had nu een gemeenschap van quilters ontdekt, grotendeels in de VS weliswaar, maar een gemeenschap! De tijd van alleen aanmodderen was voorbij!

Ieder jaar doe ik mee aan de Rainbow Scrap Challenge, alhoewel ik het in het eerste jaar mijn “scrap” moest kopen, in de vorm van nieuwe fat quarters! Mijn voorkeur gaat nog altijd uit naar FQs, en hoe meer stoffen in een quilt hoe beter! Sommige jaren heb ik meegedaan met de RSC sampler, met instructies voor meerdere blokken per maand, maar ook mijn eigen blokken gemaakt in de kleur van de maand.

Twee jaar geleden ben ik aan mijn “Mondriaan quilt” begonnen. “Begonnen”, want het is een UFO geworden na het lezen van een onrustbarend  artikel over copyright in “Quiltnieuws” van het Quilters Gilde. Men vertelde daar dat het zonder toestemming reproduceren van andermans artistieke voorwerpen, in wat voor medium dan ook, een schending is van copyright. Niet alleen het precies kopiëren, maar ook het onmiskenbaar geïnspireerd zijn door een andere werk. Ik vind het moeilijk te geloven dat voor al die “Mondriaans” die in het Mondriaan Jaar (vorig jaar) als paddenstoelen uit de grond schoot toestemming is verleend. De copyright issue heb ik niet verder onderzocht en mijn “Red, Yellow and Blue” blijft in zijn doos.

Zonder Internet was ik nergens met mijn patchwork. Daar heb ik inspiratie gevonden in blogs:

Plus tafelloper, tutorial van Exuberant Color (Wanda Hansen),

 Modern Maples, idee gezien op verschilende blogs

Poinesettas, QAL van Spring Leaf Studios (Anne)

Voor mij is het sinds ik in 2012 mijn nieuwe machine kocht een reis die nog niet af is. Ik heb niets herhaald; ieder quilt is een nieuwe, met nieuwe uitdagingen. Het eerste quiltboek dat ik kocht (2013) was Lucie Summers’ “Quilt Improv” waaruit ik niets heb gemaakt, maar veel ideeën heb gehaald. Vorig jaar kocht ik “Quilting Modern” van Jacquie Gering en Katie Pedersen, en Sherri Lynn Woods’ “The Improv Handbook for Modern Quilters”.  In dit laatste vind je geen patronen, maar richtlijnen en advies voor het zelf uitvinden. Echt een uitdaging! Deze drie boeken zijn mijn favorieten uit mijn collectie dat nu 60 cm boekenkast in neemt. Uit die 60 cm heb ik veel van geleerd, maar weinig  gemaakt. Ik ben daar tevreden mee: ik heb geen schuldgevoel. Het zijn KIJKboeken en ze brengen me op ideeën.

Hier is mijn “Floating Squares” top, gemaakt naar aanleiding van Score 1 in “The Improv Handbook …”

 

Dit is niet mijn eigen idee, maar een oefening in “freeform cutting” en piecing. Er is geen patroon, maar ik heb wél limieten aan de vorm en afmetingen gesteld aan het begin van ieder blok, en aan de kleuren, hoewel dat niet meteen duidelijk is; er zijn steeds twee contrasterende kleuren en een “filler fabric” (eerst zand, dan donker groen, en later licht grijs).

De eerste blok ligt nu links boven en de tweede ernaast, maar de blokken kennen geen harde grenzen; mijn bedoeling was om ze zo veel mogelijk in elkaar over te laten vloeien. Dat was een uitdaging aangezien ze allemaal eindigden met een andere formaat en veel ”partial seams” waren nodig. De volgende keer maak ik de blokken tot een standaard maat zonder de “doorstroming” te beïnvloeden. Een tweede uitdaging was het bereiken van evenwicht in de layout, wat ik denk aardig gelukt is.

De hele oefening was bevrijdend met een gevoel van “het past niet? So what; máák het passend!”, en het ging ontzettend snel. Ik genoot van de vrijheid! Dit wacht nu op mijn uitwerking van Score Two, dat de backing stof gaat leveren, en dan quilten met uitwaaierende rechte lijnen.

De cirkel lijkt rond. Dit improv top lijkt veel op mijn eerste quilt van 5 cm vierkantjes: geen hoek past precies. Maar er ligt een wereldreis tussen: een reis in technieken maar ook in houding; een reis door de vragen wat moet, en wat mag. Het is een ontdekkingsreis.

 

Bon voyage!

 

 

 

 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Deveney

Hallo allemaal!

Ik ben Deveney. Mijn beurt om me even voor te stellen. Op social media kun je me vinden als deveney093 en hier op het forum gewoon als deveney. Ik heb ook een blog: www.hetnaaldbos.blogspot.com

Ik quilt sinds 2014, maar handwerk al zolang ik me kan herinneren. Ik leerde borduren van oma en al snel volgden andere hobby’s als haken, breien en naaien. Ik vind alles leuk om te doen, als ik maar bezig ben met mijn handen. Nog steeds leer ik het liefst nieuwe technieken. Nu ben ik vooral bezig met quilten. Niets fijner dan onder een zelfgemaakt, warm, zacht dekentje kruipen en een leuke film of serie kijken.

Het begon bij mij allemaal bij YouTube. Behalve oma kon ik niemand die van handwerken houdt en dus leerde ik alles zelf via filmpjes online. Per ongeluk kwam er een filmpje voorbij van een disappearing nine patch en ik was meteen verliefd. Ik bestelde online een saaie bruine 😉 stoffenbundel en leende een naaimachine. Even oefenen met een kussentje en de deken zat zo in elkaar. Het quilten was een wat ingewikkelder verhaal op mijn kleine bureautje. Ik was super trots, had er enorm veel plezier in gehad, maar echt mooi vond ik hem niet.

Dat jaar ging ik naar een beurs in Rijswijk en die viel toevallig samen met de quiltbeurs, dus daar nam ik ook meteen maar een kijkje. Prachtige stands met enorm veel quilts, maar toch allemaal klassiek en bruin, behalve 1. Toen begon de verslaving pas echt. Ik had geen idee dat er ook van die felle stoffen waren met leuke prints. Ik kocht een kleine bundel van Tula Pink en een van Art Gallery. Geen idee wie dat waren en maakte deze quilt met inmiddels een eigen machine.

Ik had geen idee wat ik aan het doen was, de kleuren zitten bij elkaar en ik wist niet eens of ik genoeg stof had. Voor het patroon heb ik weer een filmpje gebruikt: exploding block. Gewoon maar begonnen met knippen en de stapjes volgen. Tot op de dag van vandaag is dit nog steeds mijn lievelingsquilt en de enige die op mijn bed ligt.


Daarna volgden er heel snel nog meer quilts. Voor een nieuwe quilt word ik meestal verliefd op de kleuren of op de vormen van het patroon, ook regelmatig op die van klassieke quilts ;-). Pinterest en Instagram zijn dan ook erg gevaarlijk! Ik kan me er zo uren in verliezen en de wensenlijst blijft maar groeien. Zo gaat het in ieder geval nooit vervelen :p De lijst van favoriete quilters is ook lang, maar ik word enorm geïnspireerd door een aantal dames die het hebben aangedurfd om full-time te gaan ontwerpen. Hun quilts zijn simpel en modern, maar de vormen en het kleurgebruik maken ze enorm bijzonder: Emily Dennis van Quilty love, Suzy Williams van Suzyquilts en Meghan Buchanan van Then Came June.

Dit is mijn laatste nieuwe quilt. Spectrum, een gratis patroon van Art Gallery.

Ik ben enorm blij dat ik deze vereniging gevonden heb en dat ik daar ook mijn steentje aan mag bijdragen. Ik hoop dat we mensen kunnen laten zien dat quilten een leuke hobby kan zijn voor alle leeftijden!

Groetjes, Deveney

P.s. voor de komende maanden zijn we op zoek naar leden die het leuk vinden om zich voor te stellen en een kijkje te geven in hun quiltgeschiedenis. Lijkt je dat leuk? Mail dan naar info@dutchmqg.nl, dan krijg je een vragenlijstje ter inspiratie en een datum waarop je tekst ingeleverd moet zijn.