Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Kety

Hoi! Ik ben Kety de Kwaasteniet-Santjer, moeder van 2 zoons en oma van 3 kleinkinderen en werkzaam als zelfstandige in de zorg.

Mijn quiltverslaving begon ongeveer 30 jaar geleden toen ik in een oude Ariadne (toen nog een handwerkblad) een quilt tegenkwam. Ik had nog nooit van quilts gehoord of er zelfs maar eentje gezien. Direct wist ik: dat wil ik maken! Pas veel later ontdekte ik dat er een hele wereld achter schuilgaat: zelfs een gilde en je kon er zelfs cursussen in volgen! 

Bovendien bleek het iets te zijn om met een groep te doen en dat dat zelfs vriendinnen konden worden met wie je lief en leed kon delen. Geweldig vond ik het.

In die periode was de gangbare stijl vooral traditioneel en in mijn beleving waren er met name  reproductie stoffen verkrijgbaar. Ik werd er niet zo blij van, maar wist ik veel.

Pas later kwam Kaffe Fasset met zijn diepe kleuren en grote prints, ik vond het direct helemaal geweldig.

Inmiddels heel wat jaren en heel wat quilts verder, heb ik nog steeds een grote voorkeur voor quilts met kleur. Zelf noem ik ze soms ‘herriequilts’, ik hou er van.

Voorbeelden hiervan kun je vinden op mijn instagram: @ketyquilts

Naast het maken van quilts voor iedereen die er maar eentje wil hebben, maak ik memoryquilts. Meestal van kleding van mensen die zijn overleden, maar pas heb ik ook een quilt gemaakt voor iemand van al jaren bewaarde babykleding van haar kinderen.

Sinds een aantal jaren organiseer ik  quiltretreats in Frankrijk. Beetje lastig geweest afgelopen jaar vanwege corona, maar ik hoop dat de geplande weken dit jaar kunnen doorgaan. Het is zo heerlijk om met een groepje vrouwen een week lang niks anders te doen dan quilten……

Wat op mij een grote indruk heeft gemaakt is mijn bezoek aan Gee’s Bend in Alabama twee jaar geleden.

Het is nogal een verhaal om uit te leggen, maar dit filmpje maakt het wellicht duidelijk.

Samen met mijn schoonzus heb ik vervolgens deelgenomen aan een Gee’s Bend quiltretreat deelgenomen waar ik een quilt heb gemaakt die mij heel dierbaar is.

Het quilten heeft mij op veel plekken gebracht en gemaakt dat ik mooie mensen heb leren kennen. Wie weet wat er nog meer op mijn quiltpad  komt!

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Monika

Hallo allemaal, ik ben Monika Roeling, moeder van Suzanne, die ook graag quilt en Lars . Je kunt me op Instagram vinden als @monikaroeling.

Als kind wilde ik het liefste net als de jongens timmeren en zagen met handenarbeid. Toch kroop ik toen ook al wel eens achter de naaimachine. Eerst op de oude machine van mijn moeder en mijn eerste eigen Hema naaimachine. Daar sloeg het spoelhuis van vast en dat was niet meer te maken. Een bezoek aan een naaimachine winkel leverde de eerste Bernina op. Eerst vooral om kleren te naaien.

Tijdens de sportles van Suzanne heb ik mezelf met een kinderboek weer leren haken. Toen was het wel leuk om te doen. Er volgden dekens, omslagdoeken en amigurimi. 

Voor creatieve inspiratie lees ik graag blogs en zo kwam ik die van Irene (@sugaridoo) tegen en ben naar de haakfeestjes geweest die zij organiseerde in haar studio. Elke keer vielen mijn ogen op de vrolijke quilts en uiteindelijk besloot ik er een te proberen. Het was veel leuker dan ik dacht! In de tussentijd is Suzanne ook aan het quilten en we hebben samen een potloodquilt gemaakt. De naaimachine gaat regelmatig mee naar Zeeland zodat we op vakantie ook aan de slag kunnen.

Na de uil miniquilt volgde ook mijn eerste deken, vlaggenlijnen en een eerste sew along. Foundation paper piecen is mijn lievelingstechniek. Ik heb eraan moeten wennen dat het bij quilten soms minder uitmaakt hoe het patroon op de stof ligt in tegenstelling tot bij het naaien van kleding.

Langzamerhand werd het ook leuker om wat te gaan experimenteren, dat is ook een van mijn quiltdoelen voor dit jaar. De scrap swap en de round robin (aankondiging volgende week, red.) zijn daar hele leuke projecten voor. 

Top van mijn eerste quiltalong (patroon van Sugaridoo). Lars koos zelf de kleur voor de achterkant en is blij met het eindresultaat.

Ook wil ik dit jaar nog meer leren over freemotion quilten. Er liggen al een aantal tops van de Journey2nebula sew along klaar. 

De zoombees zijn een superfijne manier om jullie te leren kennen en samen te quilten. Ik kijk er naar uit dat we elkaar ook een keer live kunnen zien!

Deze ligt te wachten op een portie lef om met freemotion aan de slag te gaan. Dat is nog een uitdaging op een naaimachine.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Sanne

Hoi allemaal, ik ben Sanne 37 jaar en getrouwd met Adriaan. Ik geef online Nederlandse les aan expatkinderen in het buitenland. Ik ben nu ruim een jaar lid van het DutchMQG en dat met veel plezier. Op instagram kan je me vinden als SewbySanne, hier post ik alles wat met quilten en mijn andere creatieve hobby’s te maken heeft, op het forum post ik gewoon onder mijn eigen naam. 

Ik woon sinds een aantal weken weer in Nederland in het mooie Drenthe, nadat ik de afgelopen 4 jaar in Dubai heb gewoond. Sinds vorige maand ben ik algemeen lid van het bestuur, een mooi moment dus om me voor te stellen, ook omdat ik door Dubai iedereen alleen maar ken via Zoom en andersom natuurlijk ook.  

Toen ik een jaar of 10 was kroop ik voor het eerst achter de naaimachine: kussentjes, kleren voor een pop en allerlei andere creaties kwamen voorbij. Ik was eigenlijk altijd al creatief bezig, borduren, vilt, papier, dingen opknappen, etc. Aan het einde van de middelbare school en tijdens studeren aan de universiteit stond dit allemaal op een laag pitje. Toen ik na de universiteit naar de Pabo ging kwam het creatieve weer opborrelen en langzaam aan pakte ik steeds meer op. Op mijn 30e heb ik mijn eerste eigen naaimachine gekocht en begon ik met het maken van kleding, ik heb hier ook anderhalf jaar voor op naailes gezeten. Quilten zag ik toen nog helemaal niet zitten, dat leek me maar niks. 

Totdat we naar Dubai verhuisden en ik daar opeens heel veel vrije tijd had. Kleding maken had daar niet zoveel zin,  want ik kon nergens echt leuke stof vinden. Er was wel een quiltwinkel, dus toch maar eens geprobeerd of het wat was en toen was ik verloren… Een van mijn eerste quilts was een roze quilt, waarbij ik gewoon de maat aanhield van een liniaal dat ik had en alles aan elkaar heb genaaid. De hoeken zijn niet zo geweldig, de quilt is veel te veel doorgequilt, hij werd enorm stijf en helemaal recht is hij ook niet. 

Maar ik was om, dit was toch wel erg leuk. Ik begon langzaam aan steeds meer mensen te volgen op Instagram en kwam zo uit bij een oproep van Kohatu Patterns. Zij was op zoek naar testers voor een nieuw patroon en ze koos o.a. mij uit. Ik vind het echt zo leuk dat je via Instagram allerlei andere quilters leert kennen ook al wonen ze aan de andere kant van de wereld. Ik testte voor haar het patroon “Broken Fences” en er ontstond een vriendschap. Via haar kwam ik ook in aanraking met foundation paper piecing en er ging een wereld voor me open: wat kun je daar veel mee vormen mee maken. Toen ik FPP eenmaal ontdekt had volgden er vele mini-quilts.

 

Via Instagram ontdekte ik steeds meer verschillende ontwerpers van patronen en stoffen, zoals  Elizabeth Hartman, JoeJuneandMae, WoodberryWay, Penandpaperpatterns en nog veel meer. Ook ontdekte ik zo de DutchMQG en werd lid, ik voelde me steeds meer aangetrokken tot moderne patronen en vrolijke kleuren.  

De afgelopen tijd ben ik steeds kleiner aan het werken, kleine details, dunnere stroken stof en ik ben helemaal fan van het naaien met de hand bij Englisch Paper Piecing. Ik vind EPP heerlijk om tussendoor te doen, lekker op de bank of als je ergens een half uurtje over hebt. Ik ben erg blij dat ik de DutchMQG heb gevonden, ik vind de Bee’s erg gezellig en ik hoop jullie allemaal snel in het echt te mogen zien. 

 

 

We proberen in de komende tijd deze serie “Een DutchMQG-lid stelt zich voor” weer nieuw leven in te blazen. Met voorstelrondjes voor en door nieuwe èn oude leden. Zo leren we elkaar verder kennen. Sanne gaat leden rechtstreeks mailen, maar jezelf aanmelden mag natuurlijk ook!!! Stuur dan een mail naar info@dutchmqg.nl als je mee wilt doen. Sanne neemt dan verder contact met je op. 

(Je kunt overigens hier de alle berichten in deze categorie teruglezen) 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Anna

Hai, mijn naam is Anna, ik ben 48 jaar en werk zelfstandig als stedenbouwkundige en als beeldend kunstenaar. Vorig jaar ben ik lid geworden van het Dutch Modern Quilt Gilde en kort daarna heb mijn eerste quilt ooit gemaakt.

Ik ben er wat doldriest ingedoken, in het quilten. Niet gehinderd door praktijkervaring en ook nog nooit een quilt in het echt gezien. Maar wat kon er fout gaan? “Het is maar stof.” Stof kende ik van het kleren naaien dat ik al wat langer doe. Vooral nette, strakke bloezen van geweven katoen waarin je toch de ramen kan lappen, door slim patroon-ontwerp. 

Schaar, naaimachine, filmpje op youtube. Improv quilt, here I come! 

Mijn eerste quilt 

Hij bestaat uit twee delen, eentje met vrije vormen en eentje met strips (geknipt en genaaid uit de losse pols). Het geheel is doorgequilt met de hand. De tussenlaag is een heet gewassen wollen deken van vroeger. Ik deed maar wat me logisch leek en wat ik leuk vond.

Wat was dit leuk om te doen! De kleuren, de materialen, de verschillende fases. En dat de quilt goed te gebruiken is vind ik ook belangrijk. Zo kwam ik ook bij de DutchMQG terecht. Op de voorpagina van de site wordt uitgelegd wat modern quilten is. Vrijheid van toegepaste technieken maar wel een functioneel eindresultaat, dit is wat me aansprak. 

Dankzij ons gilde en de vele plaatjes op Pinterest en op blogs leerde ik de termen kennen die horen bij die eerste quilt van mij: Improv Big Stitch Colour Block Quilt.

Ik vond ook namen van moderne quilters die me inspireren: Gwen Marston, de Gee’s Bend quilters, Maria Shell, Jean Wells.

Lucy Mingo of Gee’s Bend, Alabama:

Op les

Het online samenkomen van het DutchMQG (op de site en op instagram) vond ik leuk. Ik ben ook bij een paar bijeenkomsten in het land geweest en dat was nog leuker. Het ontmoeten van andere quilters in het echt en over elkaars werk kunnen buigen heeft een ongekende meerwaarde.

Daarom ben ik sinds begin 2020 lid van de (traditionele) quiltbee in mijn woonplaats. Het is een tweewekelijkse bijeenkomst van een twintigtal veelal bejaarde vrouwen en het is een heerlijk kippenhok! Tijdens de bee werkt iedereen aan een klein handwerkje want meer ruimte is er niet. We kletsen en er is een Show-and-Tell en ik leer honderduit.

Deze bee staat open voor moderne quilts en ze waren enthousiast over mijn beginnersding. Ze keken over de fouten heen en waren vol lof over de nieuwerwetse dingen zoals de improvisatie en de handgesponnen zijde waarmee ik zo grof had doorgequilt. Hun eigen quilts zijn ook meestens met frisse kleuren en moderne stoffen, dus ik durf wel te stellen dat deze bee modern van geest is.

Dat is een verschil met de bee van een winkel in Den Bosch, die ik in 2019 een paar keer heb bezocht. Daar had ik ook de stoffen gekocht voor mijn eerste quilt en één van de eigenaren kon wel mee met mijn ongewone plannen. Maar toen ik de bee bezocht vonden de vaste bezoekers mijn improv blokken maar rare “art quilts” en zagen ze mijn big stitch doorpitten als slordig beginnerswerk. Het is nogal ontmoedigend als er geen positief woord is voor je werk. Maar ik zeg erbij dat dit voor traditionele quilters wel een leuke bee is, met veel sociaal contact en veel quilt-alongs.

Mijn huidige “blije kippen”-bee is meer openminded en ik ga er graag heen. In maart startte er een beginnerscursus en daar heb ik me voor opgegeven. Ik weet niet precies waarom, want ik wilde helemaal geen patchwork met de hand leren, want dat is veel te langzaam. Ook ben ik niet geïnteresseerd in patronen voor traditionele quiltblokken (ik vertel je verderop waarom). Maar het leek me leuk om wat meer mensen te leren kennen hier in het dorp en dan vooral quilters. En dan had ik voortaan ook een klein handwerkje om mee te nemen naar de bee. Dus opgegeven en met 5 andere cursisten de eerste les gehad in een toffe huiskamerquiltstudio met twee docenten.

Jackpot! Hoofdprijs!  We hebben nu twee lessen gehad en ik vind patchwork met de hand heerlijk! 

Het is zo zen om te doen. De voldoening van iets technisch precies uitvoeren is zo groot. En niet het lawaai van de naaimachine hebben is zo fijn.

In de eerste les hebben we de “rocking motion” met de quiltnaald geleerd en dat was een cadeautje. Ook kan ik nu stofpuntjes precies op elkaar naaien en dat voelt als net zo’n triomf als toen ik met breien voor het eerst een hiel in een sok maakte, in 2009.

Hier is mijn eerste handgenaaide blok ooit, 12 bij 12 inch:

Ik heb bewust voor een rustig kleurenpalet gekozen, zodat ik straks meerdere blokken kan combineren voor een tas.

In de tweede les kregen we English Paper Piecing. Daarover ben ik minder enthousiast… Dat extra papier knippen en dan eerst rijgen en dan pas naaien, dat voelt als extra handelingen voordat we eindelijk aan de slag gaan. De naaisteek die we vervolgens gebruiken om de delen aan elkaar te zetten ken ik uit het kleren naaien: zomen, ritsen, voeringen. Het is niet mijn lievelingssteek…    

Het vele rijgen bij EPP verving ik al snel door tijdelijk vastlijmen met kinderlijm.

Maar de naaisteek kan ik helaas niet vervangen door mijn net geleerde quiltsteek. Nee, ik denk niet dat ik EPP veel vaker zal doen.

We wachten nu op les 3 (Log Cabin block). Daarna komt nog glas-in-lood-les en applicatie en … nog een techniek, maar ik weet even niet welke. De lessen zijn nu uitgesteld tot nader orde maar we houden contact via WhatsApp.

Het traditioneel met de hand quilten vind ik dus erg leuk! Ik heb al zelf een nieuw paneel opgezet, als voorpand van nog een tas:

Nu zal ik je vertellen waarom ik traditionele quiltblokken niet leuk vind. Het heeft te maken met wiskunde, de voetbal en Marokkaanse tegelvloeren

In de jaren ’90 studeerde ik Bouwkunde in Delft. Ik zat in één van de eerste lichtingen studenten waar een aanzienlijk deel vrouwen was. Want “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.” Nog steeds was er maar 10% van de studenten die vrouw was, maar dat was al schrikbarend veel voor een mannenbolwerk als Delft.

In mijn eerste jaar hadden de professoren een speciaal soort wiskunde bedacht voor meisjes. Want zoals je weet hebben vrouwen borsten en die maken het onmogelijk voor ze om gewone wiskunde te begrijpen…🙄 Voor meisjes moest wiskunde leuker worden gemaakt, meer visueel vriendelijk en ook meer praktisch toepasbaar.

Wat kan ik zeggen? In de 20e eeuw was je geen persoon, je was “een vrouw”. Het was de tijd dat Madonna nog aanstoot gaf, omdat ze zich niet hield aan één definitie van “vrouw”. Films en TV-series hadden vrouwen maar in twee rollen: gillend slachtoffer of femme fatale met een sigaret tussen de vingers. Mannen (dokters, filmmakers, professoren) vertelden je wat het beste is voor je. Ze stonden er niet eens bij stil dat ze dit deden.

Lang verhaal kort, de professors hadden een vrouwvriendelijke wiskunde bedacht en het gevolg is dat ik een paar jaar lang heb gerekend aan de veelvlakken in de voetbal en in Marokkaanse tegelvloeren:

Een voetbal bestaat uit zeshoeken en vijfhoeken. In de Marokkaanse tegel zie ik alle Amerikaanse quilt blokken terug.

Inmiddels ben ik over die tijd heen en ik heb dan ook geen hekel aan veelvlakken en aan combinaties ervan in ontwerpen. Maar toentertijd heb ik er zoveel gezien dat ze nu geen fascinatie meer hebben voor me. Ook het ontwerpen met veelvlakken boeit me niet meer.

Het repeteren van vormen en uit kleine onderdelen een groter geheel maken leidt tot interessante patronen die door de schalen heenspringen. Het is een ontwerpvaardigheid die ik regelmatig zie bij moderne quilts. Het eindresultaat is van te voren uitgedacht of wordt al improviserend bereikt. Het is een ontwerpvaardigheid die ontzettend leuk is om te leren en uit te voeren. Een blok draaien, spiegelen, opschalen en herhalen leidt tot prachtige quilts die vaak aan Moderne Kunst doen denken. Ik vind het leuk om naar te kijken maar ik wil het zelf niet maken.

Dat gezegd hebbende…. ik vond dit plaatje op de Wikipedia om een modern blok te laten zien bij dit stukje: 

Ik dacht, kom, “even” wat spiegelen en schalen, even wat spelen in Photoshop. Want het is toch wel erg leuk om te doen, en om te zien hoe er een groter geheel ontstaat waar duidelijk samenhang in zit maar waar het patroon niet makkelijk te herkennen is:

Hmm? Misschien dat ik dit toch wel heel leuk vind, als quilt. Het is vrij, maar wel met regelmaat. De blokken zijn duidelijk familie van elkaar,maar er is geen herhaling.

En dankzij de cursus beheers ik nu de techniek dat ik de puntjes precies op elkaar zou kunnen naaien…

Wie weet! Misschien ga ik deze quilt wel maken. Maar ik heb ook nog een “de kleuren van roodkapje”-medaillion-improv-quilt half af. En een Quilt-As-You-Go in winterkleuren van zijde en linnen met verschillende half doorzichtige toplagen over elkaar. En dus dat handpaneel voor een tas.

Ik heb geen idee wat voor moderne quilt ik nu ga maken. Ik laat het maar naar me toewaaien en reageer intuïtief. Ik doe maar wat en ik vind het heerlijk en zolang er iets functioneels uitkomt ben ik blij.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Stella

Alweer enige jaren geleden was er een tentoonstelling “Art Quilten” in Breda, die heb ik destijds twee keer bezocht en toen wist ik zeker…………als ik met pensioen ben (2015), ga ik quilten.
Ik heb 25 jaar lang een eigen atelier gehad voor exclusieve damesmaatkleding en wie denkt dat je dan een voorsprong hebt als je gaat quilten, zit er helemaal naast, het tegendeel is waar. Die rugzak met kennis, ervaring, technieken en regeltjes is zo zwaar en zit zo diep, dat je moet vechten om ervan los te komen. En toen leek het of ik hem weer opnieuw moest gaan vullen met andere regeltjes, voorschriften en vastliggende technieken.

Bovendien is 25 jaar lang commercieel in opdracht werken -weliswaar met een hoog gehalte eigen inbreng- vrij dodelijk voor echte creativiteit.
Aanvankelijk heb ik gekozen voor een “gewone” beginnerscursus quilten, al wist ik meteen dat ik de voorbeeldquilt zoals die getoond werd nooit zo zou maken, maar ik vind goede basiskennis onontbeerlijk.
Ik heb later een aantal blokken opnieuw gemaakt in door mij gekozen stoffen en er deze “loper” van gemaakt.

Ik ben in eerste instantie vast blijven zitten aan traditionele blokken van HEEEEEEL VEEEEL verschillende stofjes (veel te veel naar mijn smaak) in de meest uiteenlopende ook weer HEEEEL VEEEEL (teveel naar mijn smaak) verschillende motiefjes en kleurtjes.
Ik vond een tussenweg en liet me inspireren door Edita Sitar, ik vind haar werk erg mooi, maar het was ook nog niet helemaal mijn ding.

Ik ben inmiddels 3 x naar Saint Marie aux Mines geweest en heb daar veel inspiratie opgedaan (kijk hier voor meer info)  
Ik kan jullie adviseren daarheen te gaan, het is echt elke keer opnieuw de moeite waard.
Mijn grootste inspiratiebron -zolang ik mij herinner- is Japan en met echte Japanse stofjes en in de techniek origami heb ik voor het eerst een eigen idee uitgevoerd (voor zover echte eigen ideeën bestaan. Het zwaard is een erfstuk (oorspronkelijk uit Indonesië). 

Ik ben een heel groot liefhebber van experimenteren, en dat deed ik ook weer met als inspiratiebron Japan. Ik had na een jaar of drie een hele verzameling toen ik op het idee kwam daaruit een keuze te maken en daarvan een quilt te maken. Deze is op maat gemaakt voor onze gang waarin naast de voordeur een smal hoog raam zit (met
lelijke noodverlichting).

Een ander langlopend project zijn de hexagons (die hier te zien zijn) en ik merk de laatste maanden dat ik ook heel graag appliqueer. Ik werk altijd aan verschillende projecten tegelijkertijd i.v.m. afwisseling en inspiratie. Ik werk niet graag aan kant en klare voor mij bedachte patronen, dan ga ik me vervelen. Telkens als ik aan een quilt werk, moet er een uitdaging zijn. Daarnaast heb ik de laatste tijd verschillende workshops gevolgd met de naaimachine: free motion quilten en dat betekent: oefenen, oefenen, oefenen.

Hoe meer verschillend werk ik bij MQG zie, des te blijer maakt het mij.
Ik moet wel wennen aan het feit dat vrijwel alles digitaal gaat en dan ook nog op een manier die ik persoonlijk blijkbaar moeilijk te doorgronden vind. Ik ben absoluut geen digitale nerd, maar blijkbaar hebben jullie een eigen stijl gevonden die ik nog niet onder de knie heb. Ik begin mijn eigen weg te vinden in de wereld van het quilten, dus dat zal ook best gaan lukken achter de computer met het MQG.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Daphne

geschreven door Daphne de Jong, naam op de DutchMQG-website en op instagram: daffieonline 

In december 2007 werd ik voor de eerste keer moeder. Een van de mooiste cadeaus die we toen ontvingen voor de kleine en eigenlijk ook het enige cadeau van toen dat ik me na al die tijd nog steeds kan herinneren was…. een quilt. Handgemaakt door mijn tante in kleuren en stoffen die me in eerste instantie lieten griezelen, maar ik werd volledig gegrepen door het patroon. Het was de eerste quilt die ik ooit van dichtbij zag en het begin van een nieuwe passie (lees: een bodemloze put waar ik teveel geld in gooi).

Er ging een intensieve naaicursus (ik had nog nooit achter een naaimachine gezeten) en flink wat tijd op het internet aan vooraf, maar in 2010 maakte ik voor mijn net geboren tweede dochter mijn eerste (moderne) quilt: de Mixtape quilt van Elizabeth Hartman. Dankzij de tutorials op haar blog Oh Fransson en het eenvoudige patroon was dit meteen een eerste succes waar ik enorm trots op was. Haar boek The Practical Guide to Patchwork hielp me vervolgens stukken verder. Ondertussen was ik online ook het blog van Rachel Hauser tegen gekomen die met haar tutorials en kleurrijke quilts het vuurtje verder aanwakkerde.

Tot op de dag van vandaag heb ik nog nooit een andere quilter (m/v) in levende lijve ontmoet om tips en tricks uit te wisselen, voor alles wat ik nu kan op quiltgebied ben ik eeuwige dank verschuldigd aan de ontelbare bronnen op het internet en alle prachtige boeken die de laatste jaren over het onderwerp verschenen zijn.

In 2020 kijk ik terug op 10 jaar quiltervaring waarbij ik verschillende soorten en maten quilts heb gemaakt. Eigenlijk word ik nog steeds het meest blij van eenvoudige patchwork quilts. Je hoeft er niet heel hard bij na te denken en ze zijn snel af. Het plezier zit hem voor mij vooral in het uitzoeken van de stoffen. Ook al beloof ik mezelf altijd een beperkt palet, de meeste van mijn quilts zijn uiteindelijk een mix van meer dan 50 verschillende soorten stoffen, uiteraard afhankelijk van de grootte. Het leuke hiervan vind ik dat er zoveel te zien is, je raakt nooit uitgekeken en ontdekt elke keer weer iets nieuws.

Vaak probeer ik met al die stoffen een verhaal te vertellen, zoals bijvoorbeeld bij mijn VOC -quilt zoals ik ben gaan noemen. Uitgangspunt was mijn wens om een quilt in rood, wit en blauw te maken en bij het samenstellen van de te gebruiken stoffen kwam dit thema als vanzelf bovendrijven door de prints op mijn stoffen: Chinees porselein, Japanse geishas, stoere kapiteins, tatoeages, zeemeerminnen, haaien etc etc. Als dat thema er dan opeens is, dan sta ik daarna als een dolle nog meer stoffen uit de kast te trekken die bij het verhaal passen.

Een van de quilts die ik in het begin maakte is gemaakt van een stoffenbundel; de enige keer dat ik ook daadwerkelijk een hele bundel gebruikt hebt in 1 quilt én zonder toevoeging van andere stoffen. Dit is de quilt die nu al jaren op onze bank ligt en dagelijks gebruikt wordt. Nog elke dag word ik héél héél blij van de kleurencombinatie en de eenvoudige opzet met als basis 12,5″ blokken die opgebouwd uit zijn 4″, 6″ en 8″ inch blokken met in elk blok nog een 2″ brede strook. Met deze basis heb ik al meerdere quilts gemaakt en vele mensen blij gemaakt.

Met mijn huidige voorraad stoffen kan ik nog jaren vooruit dus er gaat nog veel moois aankomen!

 

Nog wat van mijn favorieten: 

Favoriete (quilt) blog:  https://www.stitchedincolor.com/

Dit blog is voor mij de perfecte mix tussen persoonlijke informatie, quilt tutorials en inspiratie. Haar stijl spreekt me uiteraard heel erg aan, ik heb mezelf dan ook meteen bij verschijnen op haar boek The Quilter’s Field Guide to Color getrakteerd.

Favoriete (quilt) instagramaccount: @alisakburke

Mijn favoriete instagramaccount is niet van een quilter, maar van een kunstenaar. Haar uitgangspunt is dat je met de materialen die je voorhanden hebt de mooiste creaties kunt maken. Een advies dat ik ook ter harte zou moeten nemen als het gaat om het overdadig inkopen van quiltstoffen……

 

Mijn tip: 

Probeer elk jaar iets nieuws : hetzij een nieuwe techniek , hetzij het gebruiken van een kleur die je normaal niet gebruikt etc. etc.

Mijn doel voor dit jaar: een quilt van alleen effen stoffen; een hele zware uitdaging voor me want ik kan niet recht naaien 😛

 

In het komend jaar gaat Daphne wat vaker voor het DutchMQG blog schrijven. Wij zijn alvast benieuwd wat ze te vertellen heeft. 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Rachel

Hello!  I’m Rachel Hauser or StitchedinColor on Instagram.  I’ve been writing my blog at StitchedinColor.com since 2010, the year I learned to sew.  I’m a new member of the Dutch Modern Quilt Guild because I moved to the Netherlands June of this year.  I live in Enschede with my husband and three children. We hope our move is permanent, as we feel at home in this part of the world.  Thank you for making me welcome in your country and your guild!

Although I am American, I did not learn sewing or quilting from my family.  My family didn’t own any quilts, and I never thought much about them. That changed when I fell in love with Anna Maria Horner’s fabric collection, Good Folks.  The fabrics were enchanting! I bought a fat quarter set of the collection to make some small projects for my home. Soon I was making my first quilt. You know how it goes!  

This is Colorbrick, my first quilt. There a free tutorial for Colorbrick posted on my blog.  I really just wanted to enjoy the fabrics, and this simple brick-inspired design was easy to imagine and sew.  I used 100% linen for the sashing and didn’t really use enough quilting to stabilize the work. It hasn’t held up that well, but it is my most used and loved quilt.

I learned how to quilt from online tutorials.  Blogging was a good fit for me, so I began contributing by sharing my projects and tutorials through Stitched in Color.  My zig-zag binding tutorial is a popular one, since it allows you to apply binding by machine with a tidy finish.  At first I wanted advertisers just so I could pay for the cost of new fabric, but soon I found I needed to turn Stitched in Color into a business or find a job outside the home. 

I was motivated to work for myself from home so that I could homeschool my children.  This was really necessary in South Carolina, where we lived, so that my children could be properly educated.  (Unfortunately, the quality of public education in South Carolina is very poor.) I was lucky to have good timing and really enjoyed writing and creating, so things did work out.  Stitched in Color has been a wonderful surprise in my life. I feel very blessed and grateful.

What kinds of quilts do I like to sew?  All kinds! Scrap quilts, simple quilts, challenging piecing, applique, curves, improv, English paper piecing, and whatever I can discover next.  Some of my favorite quilts tell a story.  They capture a moment of joy or pain or expectation.  They bottle that feeling with color or shape or clearly distilled memories of time spent processing emotions, cloth in hand.  I wrote a blog post this August chronicling the quilts which helped me work through the loss of my daughter.  Doodle Doodle is one of those quilts.  

My favorite inspiration was to contrast the white/pale gray half square triangles at top left with a flock of dark gray/black half square triangles at top right. I like how light and dark come together in a hard line. The clouds really can roll in so fast. A storm. A downpour and we’re soaking, until suddenly that too is gone.

For me it’s all about the colors and fabrics.  I knew from the start that color was my inspiration, so that’s why I named my blog Stitched in Color.  Over the years I’ve taught many online classes, such as The Penny Sampler and Curves. One of my classes was all about color and eventually developed into a book.  It’s called The Quilter’s Field Guide to Color:  A Hands-On Workbook for Mastering Fabric Selection.  It just came out this month!  

I’m really grateful that there is a welcoming group of modern quilters in Holland.  The get together in Houten this October was really fun! Thank you for allowing me to share my story and join your community.

 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Francis

Mijn naam is Francis Paul, ook bekend als francispaul61 op deze site, Facebook en Instagram.

Ik heb in 2010 een quiltcursus gevolgd hier in het dorp. Bij de winkel ‘In de Emma’, een hele traditionele winkel. Ik wist niks van modern quilten toen. Ik heb mijn eerste blokken met de hand gemaakt; mallen tekenen, naadtoeslag eraan tekenen (in centimeters!!!!!), op paterno plaat plakken, een plank met schuurpapier beplakken om de stof op te leggen zodat deze niet verschuift tijdens het natekenen van de mal…enz enz ☺

Maar door die cursus ging ik het www op en ontdekte ik de wereld van modern quilten en moderne frisse stoffen. Ik heb niet echt een favoriet blog, ik vind wel de stoffen van Anna Maria Horner erg mooi. Maar ook Allison Glass vind ik geweldige designs hebben. Mijn favoriet op Instagram is toch wel @talesofcloth. Ik word vrolijk van alle EPP figuren en ik vind het een verademing dat zij niet aan fussycutting doet….. ☺ Ik heb alle spullen in huis om iets gelijksoortig te maken, maar ik kom er voorlopig niet aan toe.

Ik heb verschillende quilts voor mezelf gemaakt, maar de meeste heb ik weggegeven, aan familie of Stichting Droomdekentjes. Ik haak en brei ook graag en op dit moment ben ik weer begonnen met kleding te maken voor mezelf , nadat ik vroeger veel kleding voor mijn dochters gemaakt heb.

De term ‘reutefleut’ (prullaria) komt van mij, maar hoe ik eraan gekomen ben…..ik zou het niet weten, het wordt gewoon bij ons in de familie gebruikt, ik weet niet beter ☺

Deze blauw gestreepte quilt is gemaakt van rollen overhemd stof. Deze stof kreeg ik via Droomdekentjes om te kijken of ik er wat mee kon. Zulke grote quilts die niet voor familie of mezelf zijn, maak ik QAYG (quilt-as-you-go). Eerst 3 of 4 stroken overhemdstof aan elkaar, deze op tussenvulling stikken en uiteindelijk banen aan elkaar naaien. Dan een achterkant ertegen die ik op de voorkant ‘in the ditch’ vastzet. De bies naai ik met de machine aan de voorkant, maar op de achterkant zet ik ‘m vast met de hand, dat vind ik toch het fijnste om te doen.  

 

  

Dit is een quilt die ik zelf gehouden heb. Door dagelijks gebruik is hij op een naad versleten en dat heb ik zichtbaar versteld. Ik vind dat men mag zien dat mijn quilts goed gebruikt worden.  

In mijn wereld is een quilt echt een gebruiksvoorwerp, de hond mag erop enzovoort, want we staan allemaal te kwijlen bij een quilt van 100 jaar geleden waar de gebruikerssporen goed zichtbaar zijn. Dus mijn tip voor andere quilters is: vooral je quilt gebruiken, laat ‘m vies worden, gooi ‘m in de was en de droger en als er naden kapot zijn, herstel deze dan (zichtbaar)!

 

Een DutchMQG lid stelt zich voor: Nathalie

Hallo, ik ben Nathalie of sewfeelgood op Instagram. Misschien een beetje een buitenbeentje gezien ik in België woon, maar ik heb door de jaren heen gemerkt dat quilten geen grenzen kent. Letterlijk en figuurlijk!

Tijdens mijn jeugd heb ik vooral gebreid, ook al zaten naald en draad in mijn genen. Op school kregen we wekelijks brei- en haakles en ik vond het heerlijk om tijdens het weekend nieuwe steken uit te proberen. Wintertruien en sjaals, gehaakte hesjes, geen enkel ingewikkeld patroon ging ik uit de weg. Op dat ogenblik was er nog geen sprake van quilten, ook al zag ik mijn grootmoeder dagelijks achter haar naaimachine zitten. Zij was naaister van beroep en werkte voornamelijk in opdracht van kledingwinkels om kleding aan te passen op maat. Ze maakte daarnaast haar eigen kleding en soms ook iets voor mij (onder andere mijn trouwjurk!).

Zoals velen ontdekte ik patchwork op een heel toevallige manier tijdens mijn eerste zwangerschap. Je kent het wel, verplichte rust, je wil iets om handen hebben en vindt toevallig een boek met quiltpatronen. De quilttop geraakte net af voor de bevalling en ook al duurde het nog jaren vooraleer ik opnieuw tijd had om met lapjes stof aan de slag te gaan. Toen ik me aansloot bij een lokale groep quilters, lukte het me beter om tijd te maken om te patchen. De patroontjes zocht ik in boeken en ik probeerde (met vallen en opstaan!) zo veel mogelijk uit.

Quilttop met konijnen voor mijn zoon, nog steeds een UFO!

Mijn allereerste afgewerkte quilt, gebaseerd op de typisch Amish quilts, maakte deel uit van de tentoonstelling van de Belgische Quilters gilde. Op dat ogenblik naaide ik meestal met de naaimachine, maar quilten deed ik met de hand. Zo bleven er natuurlijk veel tops liggen, wat achteraf gezien misschien niet zo erg is, gezien de compositie (voornamelijk de kleurwaarden) vaak  wat te wensen overliet!

Jacob’ Ladder, mijn eerste volledig afgewerkte quilt. Machinaal genaaid, met de hand gequilt

 

De vrouwen van het quiltersgroepje gingen uiteindelijk elk hun eigen weg, waardoor het opnieuw zoeken werd naar verwante naaisters. Patchwork is voor mij namelijk delen: ideeën, stofjes, quilts, ervaringen. Ik volgde ondertussen enkele keren per jaar een workshop om technieken onder de knie te krijgen en bezocht zo veel mogelijk quiltwinkels om inspiratie op te doen. Tijdens een reis in Schotland en een bezoekje aan My Bear Paw (echt de moeite!) vroeg Jo Avery of ik een Instagram account had. Hierdoor ging een nieuwe wereld voor me open. Plots maakte ik kennis met zo veel verschillende vormen van patchwork, de mogelijkheden kenden geen grenzen meer.

Ik probeerde allerlei dingen uit, van sashiko (niets voor mij!) tot improvisatie. Ik begon ook steeds meer machinaal te quilten waardoor ik meer en meer quilts afwerkte. Ondertussen weet ik dat ik hou van een patroon, een structuur die de stof tot leven brengt. Alle quilts die ik maak zijn gemaakt om te gebruiken, om iemand een warm gevoel te geven. Ik blijf mijn grenzen verleggen door deel te nemen aan QAL/SAL en probeer hierdoor nieuwe kleurencombinaties, patronen, technieken, enz. uit. Een bijkomend voordeel is dat mijn vriendengroep, zowel virtueel als echt, steeds groter wordt. Daarnaast volg ik ongelooflijk getalenteerde mensen als lid van de MQG en op Instagram (check Tara Faughnan!) als inspiratiebron.

Toen ik merkte dat er een lokale afdeling van de MQG werd opgericht, was ik daarom ook meteen enthousiast!  Samenkomen met andere gelijkgestemde quilters werkt motiverend en inspirerend. Mijn “te maken” lijst blijft dan ook steeds groeien, gaande van een traditionele double wedding ring quilt (misschien à la Victoria Findlay Wolfe) tot gebruik van kleurenpaletten die buiten mijn comfortzone liggen. Misschien is dat wel het leukste aan quilten, dat er geen grenzen zijn!

Groetjes Nathalie

Meest recente quilttop #endgamequilt

 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Anne-Marie

Hoi, mijn naam is Anne-Marie. Ik ben getrouwd en heb 3 kinderen, waarvan er inmiddels nog maar 1 thuiswonend is.

Al van jongs af aan ben ik aan het handwerken. Ik had een tante die erg creatief was. In de herfstvakantie gingen mijn nicht en ik (wij scheelden maar 3 dagen in leeftijd) bij haar logeren. Elk jaar leerden we een iets nieuws. Zo heb ik op mijn achtste een wandkleed genaaid op de naaimachine. Verder heb ik leren borduren, batikken, kantklossen, frivolité etc. Bij mijn moeder thuis heb ik mijn eigen kleding leren naaien.  Terwijl het tijdens mijn middelbare schooltijd  erg ‘in’ was om te haken en te breien.

Toen ik ging studeren heb ik al snel van geld van een bijbaantje mijn eerste naaimachine gekocht om mijn eigen kleding te maken. Heerlijk naar de zaterdagse lapjesmakt in Utrecht! Toen de kinderen klein waren heb ik veel kleding voor hen gemaakt. Maar ook de trouwjurk van mijn zus!

Ik ben jaren geabonneerd geweest op de Ariadne, toen het nog een handwerkblad was. Daar kwam ik voor het eerst het quilten tegen. Het leek mij toen al leuk om dat ook ooit te kunnen.

In 2002 heb ik een beginnerscursus gevolgd  en ik quilt nu zo’n 17 jaar. Hoewel ik altijd wel een voorkeur voor frisse kleuren had, was het in de begin jaren nog redelijk traditioneel. Op de quiltbeurzen kwam ik echter Françoise Maarse met haar winkel tegen. Ik werd helemaal blij van haar quilts en het  vrolijke kleurgebruik. In 2011 heb ik voor het eerst meegedaan met een Mysterie van Françoise: de Carrousel. Voor mij een geweldige uitdaging om op deze manier uit mijn comfort zone te komen; Elke maand een opdracht via de post en instructies op haar blog Fabric Wonderland. Zelf bepalen waar welk stofje, alleen maar globale aanwijzingen . Ik vond het geweldig.  Hoewel de Carrousel nog steeds alleen maar een quilttop is (want ja het zelf quilten moet wel mooi zijn!), is het wel mijn lievelingsquilt!

Hierna heb ik aan nog een paar mysteries meegedaan: Sweet Heart en De Hof van Adriana.

De afgelopen jaren heb ik met een paar BOM’s  van Sarah Fielke meegedaan met veel needle turn applicatie wat ik heerlijk vind.

Waar ik mij verder in wil bekwamen is het zelf machinaal doorquilten van mijn quilts. Ik heb de Sweet Heart op mijn eigen machine doorgequilt. Hoewel mijn omgeving vindt dat dit goed is gelukt, ben ik zelf (als perfectionist) niet helemaal tevreden met steeklengte etc. Voor mij ligt daar de uitdaging de komende jaren!

Naast quilten hou ik erg van fotograferen. Ook dit doe ik ook al sinds mijn jeugd. In 2013 had ik een nieuwe digitale spiegelreflex camera gekocht. Dat was voor mij aanleiding om een instagram account aan te maken @ anne_mariedonselaar. Ik wissel daar quilt foto’s af met foto’s die ik tijdens onze fiets- en wandeltochten maak.