Een DutchMQGlid stelt zich voor: Rianne

Wat leuk dat ik me hier voor mag stellen! Ik ben Rianne Nota (@nannocreative). Ik woon samen mijn man Noud in Druten, ik heb twee dochters en inmiddels 4 kleinkinderen. 

Al mijn hele leven word ik gelukkig van alles wat met lapjes en draadjes te maken heeft en ik zat als kind altijd op de tafel bij de naaimachine, als mijn moeder daar mee bezig was. Van de restjes maakte ik kleding voor de poppen en ik mocht de naadjes lostornen die mijn moeder verkeerd genaaid had. Voor mijn elfde verjaardag kreeg ik van een tante een oude Pfaff handnaaimachine en vanaf die tijd ging ik ook mijn eigen kleding ontwerpen en naaien. Helaas vonden mijn ouders het geen goed idee als ik naar de kunstacademie zou gaan, dus ik ben uiteindelijk de opleiding tot verpleegkundige gaan doen. Jammer dat ik toen het quilten nog niet had ontdekt, want dan had ik er heel wat kunnen maken tijdens de nachtdiensten, waarin heel wat truien gebreid zijn.

Toen in 1994 mijn oudste dochter werd geboren en ik besloten had om “thuisblijfmoeder” te worden, heb ik een basiscursus patchwork en quilten gedaan, waarna het virus al snel toesloeg. Als ik niet met de kinderen bezig was, zat ik achter de naaimachine. 

Vreemd genoeg kwam er een beetje de klad in het quilten toen ik in 1999 aan mijn eerste baan in de naaimachine-wereld begon. De combinatie van gezin met baan was best druk en na een hele dag tussen de naaimachines, had ik ’s avonds meestal zin om wat anders te gaan doen. In de eerste jaren was ik tijdens mijn werk nog wel veel bezig met o.a. quilten. Ik demonstreerde de producten en gaf les aan naaimachine-dealers. Toen ik de verkoop ging doen en later de leiding kreeg over Bernina Nederland & België, had ik helaas steeds minder tijd om zelf achter de naaimachine te kruipen. 

Tot ik in 2015 het Amerikaanse Modern Quilt Guild ontdekte! 

Ik was super enthousiast en kwam er al snel achter dat Modern Traditionalisme mijn favoriete moderne stijl is en dan natuurlijk gemaakt met moderne quiltstoffen. Helaas kon ik de meeste stoffen die ik mooi vond niet vinden in Nederland. Dus toen in 2018 een eind kwam aan mijn bijna 20 jaar durende carrière “in de naaimachines” en ik besloot om nu eindelijk de stap te wagen naar een eigen bedrijf, wist ik al snel dat het in ieder geval iets met moderne stoffen, quilten en naaimachines moest zijn. Begin 2019 kon ik mijn droom gaan leven en is Nanno Creative gestart. Eerst alleen als webshop, maar omdat er steeds meer vraag was van klanten, of ze konden langskomen om stoffen uit te zoeken, is het nu ook een winkel en natuurlijk is de webshop er ook nog steeds. Sinds mijn dochter Baukje 3 dagen in de week bij me is komen werken, zijn we zelfs 4 dagen per week geopend. En ik vraag me soms af hoe ik ooit heb kunnen denken dat ik alleen een webshop wilde. Het is zo fantastisch om mensen te ontmoeten, te helpen, te inspireren én geïnspireerd te worden! Ik zou echt niet anders meer willen, dus ik hoop dat ik nog heel lang in mijn snoepwinkeltje kan blijven werken ☺.

Aan quilts maken voor mezelf kom ik helaas niet echt meer toe, het wordt toch al snel een voorbeeld voor de winkel of cursus. 

Ik vind het wel erg leuk om iets voor iemand te maken en heerlijk om te zien hoe dat gebruikt wordt. 

Voor mij zijn quilts echt gebruiksartikelen en ik vind het fantastisch om te zien dat de kleinkinderen altijd met de quiltjes aan het sjouwen zijn. 

De ene keer gebruiken ze het om op te spelen, even later bouwen ze er een tent mee of is het weer een cape van een superheld. En ze kruipen er lekker onder als ze moe of ziek zijn.

Vorig jaar hebben we nog erg in spanning gezeten of de quilt die ik voor Kerstmis had gemaakt voor onze oudste dochter die in Ierland woont nog wel boven water zou komen, want hij was “kwijt” bij de post.

Gelukkig kwam deze eind januari toch nog aan en is zelfs hun hond er blij mee. 

Ik heb nog heel veel ideeën in mijn hoofd voor quilts en natuurlijk stoffen genoeg ;). Nu alleen nog een beetje tijd vinden. Tot die tijd blijft het bij kleine projecten en ’s avonds een EPP-projectje op de bank…

Happy Quilting!

Rianne

 

Ennnn omdat Rianne met haar winkel Nanno Creative zo lief was om de prijsjes van het vorige kwartaal te sponseren, maken we hierbij graag de MINI en de MAXI winnaars bekend. De prijsjes zijn al onderweg. Dank Rianne! 

Dank aan alle deelnemers voor de inspiratie en gefeliciteerd aan de winnaars.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Emmely

Ik ben Emmely Treffers (@infectiousstitches, www.infectiousstitches.wordpress.com) en ik woon met mijn man en 2 dochters (4 en 2) in Voorschoten. 

Ik ben al begonnen met handwerken als kind. Ik vond het ontzettend leuk om te naaien en borduren, maar als je alles met de hand doet dan gaat het nogal traag dus ik deed het maar sporadisch. In 2009 heb ik een korte naaicursus gevolgd en sindsdien is er geen houden meer aan. Eerst maakte ik vooral kleding en tassen. Via blogs die ik volgde kwam ik ook in aanraking met quilten en ergens in de herfst van 2011 begon ik het steeds interessanter te vinden. Ik bekeek tutorials en YouTube videos en op een gegeven moment besloot ik dat ik ook een quilt wilde maken. In de kerstvakantie ben ik naar een quiltwinkel gegaan voor een grote snijmat, linialen, rolmessen, tussenvulling, markeerpotloden en spelden. Bij De Slegte had ik tweedehands het boek “Scrap quilt sensation” van Katharine Guerrier gevonden en mijn eerste quilt zou dus een scrap quilt worden. Ik had alleen helemaal geen quiltstof. Dat loste ik op door ergens meerdere scrappakketjes te bestellen, zodat ik veel keuze had zonder eerst heel veel stof te moeten kopen. 

Mijn eerste quilt is een soort combinatie geworden van de half square triangles value quilt tutorial van Katie Pedersen (@sewkatiedid) en 9 verschillende 16-patch blokken geïnspireerd door quilts in het boek van Katharine Guerrier. Ik vond het erg leuk om de blokken zo te ontwerpen dat het patroon op meerdere plekken doorloopt in het blok ernaast waardoor je niet meteen ziet dat hij uit 9 verschillende blokken bestaat. Hij is met de boventransportvoet gequilt en ik heb zonder te markeren de vormen in de quilt een beetje gevolgd. Het viel me wel tegen hoe zwaar het al was om zo’n kleine quilt te quilten, ik maak dus ook geen gigantische quilts. Ik was super trots toen hij eenmaal af was omdat ik alle stappen zelf had uitgevogeld met behulp van wat tutorials, boeken en videos. Deze quilt leeft sindsdien op onze bank en wordt tegenwoordig ook enthousiast gebruikt bij het bouwen van hutten in de woonkamer.   

Daarna ben ik quilts blijven maken, vooral als cadeau voor baby’s (die ze soms pas krijgen als ze al lang geen baby meer zijn omdat ik niet zo snel ben en er de afgelopen jaren iets te veel baby’s werden geboren…). 

Ik hou ervan om nieuwe dingen te proberen, maar kom heel vaak weer terug bij driehoeken, die blijven favoriet. Asymmetrie komt ook vaak terug in de dingen die ik maak. Meestal gebruik ik geen patroon maar ontwerp zelf iets. Dat is wat ik eigenlijk het leukste vind aan quilten. Spelen met vormen en kleuren tot ik het effect bereik waar ik naar op zoek ben. Dat deed ik eerst vooral op mijn ontwerpmuur, maar tegenwoordig ook steeds vaker in Adobe Illustrator. 

Waar ik eerst alles echt met de machine wilde naaien, ben ik nu steeds vaker aan het handquilten (dat gaat net iets minder traag dan toen ik jong was). Ik vind het leuk om ook iets speciaals te doen voor de achterkant van quilts. Voor babyquilts verwerk ik op de achterkant vaak de naam van het kind. 

Ik heb veel meer ideeën (en stof!) dan waar ik tijd voor heb. Er liggen ook nog meerdere quilt tops te wachten tot ik een goed idee heb voor de achterkant. Ik blijf voorlopig nog wel even quilten! 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Cindy

Een voorstelrondje, wat leuk! Nou, hier gaat ie dan: mijn naam is Cindy Vissering, ik woon met mijn man in Alphen aan den Rijn en zijn kinderen (20 en 22) zijn regelmatig bij ons. Ik werk 4 dagen en daarnaast enthousiast golfster – wat ook best wat tijd in beslag neemt…

Begin vorig jaar (nog net voor Corona) ben ik eindelijk begonnen met quilten. Mijn moeder leerde me al vroeg naaien, zij was fervent kleding naaister (hobby) totdat ze een nieuwe machine kocht waar het niet goed kwam met de draadspanning. Nou ja, daar heb ik dus mee leren naaien. Daarnaast deed ik ook ander hand- en knutselwerk. Maar dat is in de loop der jaren op de achtergrond geraakt: eerst studie, dan werk, sport, sociaal leven…

Mijn tante is enthousiast log-cabin quiltster en dat heeft me altijd gefascineerd. Maar waar te beginnen? Totdat dus begin vorig jaar de nieuwsbrief van mijn naaimachinehandel de Sugaridoo QuiltAlong onder de aandacht bracht: elke maand nieuwe technieken en goed uitgelegd. Prachtig startpunt! 

De QAL was al in november begonnen, dus ik had wat rijen in te halen. Ik besteedde al mijn vrije tijd aan het quilten en al gauw waren de eerste rijen klaar. Wat nu? Dan maar een tweede starten. Zo gezegd, zo gedaan, met mijn bonusdochter naar de stoffenwinkel om stofjes te kiezen (dat kon nog net voor de lockdown). Zij noemde de quilt-to-be meteen iets wat ze ook weer aan haar dochter zou willen doorgeven later – zo ontroerend!

Ondertussen leerde ik door de goede instructies van Irene (@Sugaridoo) termen kennen en kon zo makkelijk verder ontdekken. Het meest lastigste vind ik het bedenken van een bestemming: hoeveel quilts kan je in huis hebben? Dus ik bedacht dat ik dan maar dubbelzijdige quilts ging maken, twee quilttops tegen elkaar i.p.v. een hele lap stof aan de achterkant.

Ook dat had weer zijn uitdagingen, vooral met free-motion quilting. Het patroon moest immers aan beide zijden passen en daar waar weel naden van beide zijden samen kwamen was het niet om door te komen. Overigens kon mijn oude machine die ik tweedehands tijdens mijn studietijd kocht (en ook draadspanningsproblemen had) niet meer dan rechtuit en zigzag. Het free-motion quilten zou dus moeten wachten totdat ik de Bernina van de Sugaridoo-Quilt-Along had gewonnen…. helaas heb ik zelf een machine moeten kopen. 🙂 

Inmiddels stapelen de ideeën zich sneller op dan ik kan bijhouden met maken. En dan vind ik het ook nog leuk om mee te doen aan allerlei uitdagingen. En ik blijk een voorliefde te hebben voor patronen die niet meer beschikbaar zijn, dus na een intensieve zoektocht is het dan toch maar zelf schetsen en uitvinden hoe ik dat patroon tóch kan maken (want ik ben ook maar een beetje eigenwijs).

Direct na aanmelding bij DutchMQG kwam een oproepje voor een quiltbee in Leiden voorbij. Ik heb me direct aangemeld. Het blijkt een art-quilt-groepje te zijn (van Quiltersgilde, waar ik dan ook maar lid ben geworden) en tussen alles door ben ik me ook in verschillende andere textiel technieken aan het verdiepen. De art-trading-cards zijn daar een voorbeeld van.

Een heel verhaal – terwijl ik nog maar twee quilts helemaal klaar heb: de SugaridooQuilt voor mijn bonusdochter met flamingo’s op de achterkant en een halve SugaridooQuilt als bankdekentje met een in elkaar grijpend kattenblok van JinnyBeyer studio (wat ze dus niet meer verkoopt helaas). Voor de achterkant van de tweede helft voor op de bank ben ik bezig met improv-vissen uit het boek van Nicholas Ball. Daarnaast een kattenquilt van Buggy Barn Quilts dat niet meer uitgegeven wordt. De ontwerpster maakt gebruik van een grappige techniek, die ik nagebootst heb – heel wat denkwerk.

Al met al lekker onderweg en nog lang niet klaar!

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Kety

Hoi! Ik ben Kety de Kwaasteniet-Santjer, moeder van 2 zoons en oma van 3 kleinkinderen en werkzaam als zelfstandige in de zorg.

Mijn quiltverslaving begon ongeveer 30 jaar geleden toen ik in een oude Ariadne (toen nog een handwerkblad) een quilt tegenkwam. Ik had nog nooit van quilts gehoord of er zelfs maar eentje gezien. Direct wist ik: dat wil ik maken! Pas veel later ontdekte ik dat er een hele wereld achter schuilgaat: zelfs een gilde en je kon er zelfs cursussen in volgen! 

Bovendien bleek het iets te zijn om met een groep te doen en dat dat zelfs vriendinnen konden worden met wie je lief en leed kon delen. Geweldig vond ik het.

In die periode was de gangbare stijl vooral traditioneel en in mijn beleving waren er met name  reproductie stoffen verkrijgbaar. Ik werd er niet zo blij van, maar wist ik veel.

Pas later kwam Kaffe Fasset met zijn diepe kleuren en grote prints, ik vond het direct helemaal geweldig.

Inmiddels heel wat jaren en heel wat quilts verder, heb ik nog steeds een grote voorkeur voor quilts met kleur. Zelf noem ik ze soms ‘herriequilts’, ik hou er van.

Voorbeelden hiervan kun je vinden op mijn instagram: @ketyquilts

Naast het maken van quilts voor iedereen die er maar eentje wil hebben, maak ik memoryquilts. Meestal van kleding van mensen die zijn overleden, maar pas heb ik ook een quilt gemaakt voor iemand van al jaren bewaarde babykleding van haar kinderen.

Sinds een aantal jaren organiseer ik  quiltretreats in Frankrijk. Beetje lastig geweest afgelopen jaar vanwege corona, maar ik hoop dat de geplande weken dit jaar kunnen doorgaan. Het is zo heerlijk om met een groepje vrouwen een week lang niks anders te doen dan quilten……

Wat op mij een grote indruk heeft gemaakt is mijn bezoek aan Gee’s Bend in Alabama twee jaar geleden.

Het is nogal een verhaal om uit te leggen, maar dit filmpje maakt het wellicht duidelijk.

Samen met mijn schoonzus heb ik vervolgens deelgenomen aan een Gee’s Bend quiltretreat deelgenomen waar ik een quilt heb gemaakt die mij heel dierbaar is.

Het quilten heeft mij op veel plekken gebracht en gemaakt dat ik mooie mensen heb leren kennen. Wie weet wat er nog meer op mijn quiltpad  komt!

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Monika

Hallo allemaal, ik ben Monika Roeling, moeder van Suzanne, die ook graag quilt en Lars . Je kunt me op Instagram vinden als @monikaroeling.

Als kind wilde ik het liefste net als de jongens timmeren en zagen met handenarbeid. Toch kroop ik toen ook al wel eens achter de naaimachine. Eerst op de oude machine van mijn moeder en mijn eerste eigen Hema naaimachine. Daar sloeg het spoelhuis van vast en dat was niet meer te maken. Een bezoek aan een naaimachine winkel leverde de eerste Bernina op. Eerst vooral om kleren te naaien.

Tijdens de sportles van Suzanne heb ik mezelf met een kinderboek weer leren haken. Toen was het wel leuk om te doen. Er volgden dekens, omslagdoeken en amigurimi. 

Voor creatieve inspiratie lees ik graag blogs en zo kwam ik die van Irene (@sugaridoo) tegen en ben naar de haakfeestjes geweest die zij organiseerde in haar studio. Elke keer vielen mijn ogen op de vrolijke quilts en uiteindelijk besloot ik er een te proberen. Het was veel leuker dan ik dacht! In de tussentijd is Suzanne ook aan het quilten en we hebben samen een potloodquilt gemaakt. De naaimachine gaat regelmatig mee naar Zeeland zodat we op vakantie ook aan de slag kunnen.

Na de uil miniquilt volgde ook mijn eerste deken, vlaggenlijnen en een eerste sew along. Foundation paper piecen is mijn lievelingstechniek. Ik heb eraan moeten wennen dat het bij quilten soms minder uitmaakt hoe het patroon op de stof ligt in tegenstelling tot bij het naaien van kleding.

Langzamerhand werd het ook leuker om wat te gaan experimenteren, dat is ook een van mijn quiltdoelen voor dit jaar. De scrap swap en de round robin (aankondiging volgende week, red.) zijn daar hele leuke projecten voor. 

Top van mijn eerste quiltalong (patroon van Sugaridoo). Lars koos zelf de kleur voor de achterkant en is blij met het eindresultaat.

Ook wil ik dit jaar nog meer leren over freemotion quilten. Er liggen al een aantal tops van de Journey2nebula sew along klaar. 

De zoombees zijn een superfijne manier om jullie te leren kennen en samen te quilten. Ik kijk er naar uit dat we elkaar ook een keer live kunnen zien!

Deze ligt te wachten op een portie lef om met freemotion aan de slag te gaan. Dat is nog een uitdaging op een naaimachine.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Sanne

Hoi allemaal, ik ben Sanne 37 jaar en getrouwd met Adriaan. Ik geef online Nederlandse les aan expatkinderen in het buitenland. Ik ben nu ruim een jaar lid van het DutchMQG en dat met veel plezier. Op instagram kan je me vinden als SewbySanne, hier post ik alles wat met quilten en mijn andere creatieve hobby’s te maken heeft, op het forum post ik gewoon onder mijn eigen naam. 

Ik woon sinds een aantal weken weer in Nederland in het mooie Drenthe, nadat ik de afgelopen 4 jaar in Dubai heb gewoond. Sinds vorige maand ben ik algemeen lid van het bestuur, een mooi moment dus om me voor te stellen, ook omdat ik door Dubai iedereen alleen maar ken via Zoom en andersom natuurlijk ook.  

Toen ik een jaar of 10 was kroop ik voor het eerst achter de naaimachine: kussentjes, kleren voor een pop en allerlei andere creaties kwamen voorbij. Ik was eigenlijk altijd al creatief bezig, borduren, vilt, papier, dingen opknappen, etc. Aan het einde van de middelbare school en tijdens studeren aan de universiteit stond dit allemaal op een laag pitje. Toen ik na de universiteit naar de Pabo ging kwam het creatieve weer opborrelen en langzaam aan pakte ik steeds meer op. Op mijn 30e heb ik mijn eerste eigen naaimachine gekocht en begon ik met het maken van kleding, ik heb hier ook anderhalf jaar voor op naailes gezeten. Quilten zag ik toen nog helemaal niet zitten, dat leek me maar niks. 

Totdat we naar Dubai verhuisden en ik daar opeens heel veel vrije tijd had. Kleding maken had daar niet zoveel zin,  want ik kon nergens echt leuke stof vinden. Er was wel een quiltwinkel, dus toch maar eens geprobeerd of het wat was en toen was ik verloren… Een van mijn eerste quilts was een roze quilt, waarbij ik gewoon de maat aanhield van een liniaal dat ik had en alles aan elkaar heb genaaid. De hoeken zijn niet zo geweldig, de quilt is veel te veel doorgequilt, hij werd enorm stijf en helemaal recht is hij ook niet. 

Maar ik was om, dit was toch wel erg leuk. Ik begon langzaam aan steeds meer mensen te volgen op Instagram en kwam zo uit bij een oproep van Kohatu Patterns. Zij was op zoek naar testers voor een nieuw patroon en ze koos o.a. mij uit. Ik vind het echt zo leuk dat je via Instagram allerlei andere quilters leert kennen ook al wonen ze aan de andere kant van de wereld. Ik testte voor haar het patroon “Broken Fences” en er ontstond een vriendschap. Via haar kwam ik ook in aanraking met foundation paper piecing en er ging een wereld voor me open: wat kun je daar veel mee vormen mee maken. Toen ik FPP eenmaal ontdekt had volgden er vele mini-quilts.

 

Via Instagram ontdekte ik steeds meer verschillende ontwerpers van patronen en stoffen, zoals  Elizabeth Hartman, JoeJuneandMae, WoodberryWay, Penandpaperpatterns en nog veel meer. Ook ontdekte ik zo de DutchMQG en werd lid, ik voelde me steeds meer aangetrokken tot moderne patronen en vrolijke kleuren.  

De afgelopen tijd ben ik steeds kleiner aan het werken, kleine details, dunnere stroken stof en ik ben helemaal fan van het naaien met de hand bij Englisch Paper Piecing. Ik vind EPP heerlijk om tussendoor te doen, lekker op de bank of als je ergens een half uurtje over hebt. Ik ben erg blij dat ik de DutchMQG heb gevonden, ik vind de Bee’s erg gezellig en ik hoop jullie allemaal snel in het echt te mogen zien. 

 

 

We proberen in de komende tijd deze serie “Een DutchMQG-lid stelt zich voor” weer nieuw leven in te blazen. Met voorstelrondjes voor en door nieuwe èn oude leden. Zo leren we elkaar verder kennen. Sanne gaat leden rechtstreeks mailen, maar jezelf aanmelden mag natuurlijk ook!!! Stuur dan een mail naar info@dutchmqg.nl als je mee wilt doen. Sanne neemt dan verder contact met je op. 

(Je kunt overigens hier de alle berichten in deze categorie teruglezen) 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Anna

Hai, mijn naam is Anna, ik ben 48 jaar en werk zelfstandig als stedenbouwkundige en als beeldend kunstenaar. Vorig jaar ben ik lid geworden van het Dutch Modern Quilt Gilde en kort daarna heb mijn eerste quilt ooit gemaakt.

Ik ben er wat doldriest ingedoken, in het quilten. Niet gehinderd door praktijkervaring en ook nog nooit een quilt in het echt gezien. Maar wat kon er fout gaan? “Het is maar stof.” Stof kende ik van het kleren naaien dat ik al wat langer doe. Vooral nette, strakke bloezen van geweven katoen waarin je toch de ramen kan lappen, door slim patroon-ontwerp. 

Schaar, naaimachine, filmpje op youtube. Improv quilt, here I come! 

Mijn eerste quilt 

Hij bestaat uit twee delen, eentje met vrije vormen en eentje met strips (geknipt en genaaid uit de losse pols). Het geheel is doorgequilt met de hand. De tussenlaag is een heet gewassen wollen deken van vroeger. Ik deed maar wat me logisch leek en wat ik leuk vond.

Wat was dit leuk om te doen! De kleuren, de materialen, de verschillende fases. En dat de quilt goed te gebruiken is vind ik ook belangrijk. Zo kwam ik ook bij de DutchMQG terecht. Op de voorpagina van de site wordt uitgelegd wat modern quilten is. Vrijheid van toegepaste technieken maar wel een functioneel eindresultaat, dit is wat me aansprak. 

Dankzij ons gilde en de vele plaatjes op Pinterest en op blogs leerde ik de termen kennen die horen bij die eerste quilt van mij: Improv Big Stitch Colour Block Quilt.

Ik vond ook namen van moderne quilters die me inspireren: Gwen Marston, de Gee’s Bend quilters, Maria Shell, Jean Wells.

Lucy Mingo of Gee’s Bend, Alabama:

Op les

Het online samenkomen van het DutchMQG (op de site en op instagram) vond ik leuk. Ik ben ook bij een paar bijeenkomsten in het land geweest en dat was nog leuker. Het ontmoeten van andere quilters in het echt en over elkaars werk kunnen buigen heeft een ongekende meerwaarde.

Daarom ben ik sinds begin 2020 lid van de (traditionele) quiltbee in mijn woonplaats. Het is een tweewekelijkse bijeenkomst van een twintigtal veelal bejaarde vrouwen en het is een heerlijk kippenhok! Tijdens de bee werkt iedereen aan een klein handwerkje want meer ruimte is er niet. We kletsen en er is een Show-and-Tell en ik leer honderduit.

Deze bee staat open voor moderne quilts en ze waren enthousiast over mijn beginnersding. Ze keken over de fouten heen en waren vol lof over de nieuwerwetse dingen zoals de improvisatie en de handgesponnen zijde waarmee ik zo grof had doorgequilt. Hun eigen quilts zijn ook meestens met frisse kleuren en moderne stoffen, dus ik durf wel te stellen dat deze bee modern van geest is.

Dat is een verschil met de bee van een winkel in Den Bosch, die ik in 2019 een paar keer heb bezocht. Daar had ik ook de stoffen gekocht voor mijn eerste quilt en één van de eigenaren kon wel mee met mijn ongewone plannen. Maar toen ik de bee bezocht vonden de vaste bezoekers mijn improv blokken maar rare “art quilts” en zagen ze mijn big stitch doorpitten als slordig beginnerswerk. Het is nogal ontmoedigend als er geen positief woord is voor je werk. Maar ik zeg erbij dat dit voor traditionele quilters wel een leuke bee is, met veel sociaal contact en veel quilt-alongs.

Mijn huidige “blije kippen”-bee is meer openminded en ik ga er graag heen. In maart startte er een beginnerscursus en daar heb ik me voor opgegeven. Ik weet niet precies waarom, want ik wilde helemaal geen patchwork met de hand leren, want dat is veel te langzaam. Ook ben ik niet geïnteresseerd in patronen voor traditionele quiltblokken (ik vertel je verderop waarom). Maar het leek me leuk om wat meer mensen te leren kennen hier in het dorp en dan vooral quilters. En dan had ik voortaan ook een klein handwerkje om mee te nemen naar de bee. Dus opgegeven en met 5 andere cursisten de eerste les gehad in een toffe huiskamerquiltstudio met twee docenten.

Jackpot! Hoofdprijs!  We hebben nu twee lessen gehad en ik vind patchwork met de hand heerlijk! 

Het is zo zen om te doen. De voldoening van iets technisch precies uitvoeren is zo groot. En niet het lawaai van de naaimachine hebben is zo fijn.

In de eerste les hebben we de “rocking motion” met de quiltnaald geleerd en dat was een cadeautje. Ook kan ik nu stofpuntjes precies op elkaar naaien en dat voelt als net zo’n triomf als toen ik met breien voor het eerst een hiel in een sok maakte, in 2009.

Hier is mijn eerste handgenaaide blok ooit, 12 bij 12 inch:

Ik heb bewust voor een rustig kleurenpalet gekozen, zodat ik straks meerdere blokken kan combineren voor een tas.

In de tweede les kregen we English Paper Piecing. Daarover ben ik minder enthousiast… Dat extra papier knippen en dan eerst rijgen en dan pas naaien, dat voelt als extra handelingen voordat we eindelijk aan de slag gaan. De naaisteek die we vervolgens gebruiken om de delen aan elkaar te zetten ken ik uit het kleren naaien: zomen, ritsen, voeringen. Het is niet mijn lievelingssteek…    

Het vele rijgen bij EPP verving ik al snel door tijdelijk vastlijmen met kinderlijm.

Maar de naaisteek kan ik helaas niet vervangen door mijn net geleerde quiltsteek. Nee, ik denk niet dat ik EPP veel vaker zal doen.

We wachten nu op les 3 (Log Cabin block). Daarna komt nog glas-in-lood-les en applicatie en … nog een techniek, maar ik weet even niet welke. De lessen zijn nu uitgesteld tot nader orde maar we houden contact via WhatsApp.

Het traditioneel met de hand quilten vind ik dus erg leuk! Ik heb al zelf een nieuw paneel opgezet, als voorpand van nog een tas:

Nu zal ik je vertellen waarom ik traditionele quiltblokken niet leuk vind. Het heeft te maken met wiskunde, de voetbal en Marokkaanse tegelvloeren

In de jaren ’90 studeerde ik Bouwkunde in Delft. Ik zat in één van de eerste lichtingen studenten waar een aanzienlijk deel vrouwen was. Want “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.” Nog steeds was er maar 10% van de studenten die vrouw was, maar dat was al schrikbarend veel voor een mannenbolwerk als Delft.

In mijn eerste jaar hadden de professoren een speciaal soort wiskunde bedacht voor meisjes. Want zoals je weet hebben vrouwen borsten en die maken het onmogelijk voor ze om gewone wiskunde te begrijpen…🙄 Voor meisjes moest wiskunde leuker worden gemaakt, meer visueel vriendelijk en ook meer praktisch toepasbaar.

Wat kan ik zeggen? In de 20e eeuw was je geen persoon, je was “een vrouw”. Het was de tijd dat Madonna nog aanstoot gaf, omdat ze zich niet hield aan één definitie van “vrouw”. Films en TV-series hadden vrouwen maar in twee rollen: gillend slachtoffer of femme fatale met een sigaret tussen de vingers. Mannen (dokters, filmmakers, professoren) vertelden je wat het beste is voor je. Ze stonden er niet eens bij stil dat ze dit deden.

Lang verhaal kort, de professors hadden een vrouwvriendelijke wiskunde bedacht en het gevolg is dat ik een paar jaar lang heb gerekend aan de veelvlakken in de voetbal en in Marokkaanse tegelvloeren:

Een voetbal bestaat uit zeshoeken en vijfhoeken. In de Marokkaanse tegel zie ik alle Amerikaanse quilt blokken terug.

Inmiddels ben ik over die tijd heen en ik heb dan ook geen hekel aan veelvlakken en aan combinaties ervan in ontwerpen. Maar toentertijd heb ik er zoveel gezien dat ze nu geen fascinatie meer hebben voor me. Ook het ontwerpen met veelvlakken boeit me niet meer.

Het repeteren van vormen en uit kleine onderdelen een groter geheel maken leidt tot interessante patronen die door de schalen heenspringen. Het is een ontwerpvaardigheid die ik regelmatig zie bij moderne quilts. Het eindresultaat is van te voren uitgedacht of wordt al improviserend bereikt. Het is een ontwerpvaardigheid die ontzettend leuk is om te leren en uit te voeren. Een blok draaien, spiegelen, opschalen en herhalen leidt tot prachtige quilts die vaak aan Moderne Kunst doen denken. Ik vind het leuk om naar te kijken maar ik wil het zelf niet maken.

Dat gezegd hebbende…. ik vond dit plaatje op de Wikipedia om een modern blok te laten zien bij dit stukje: 

Ik dacht, kom, “even” wat spiegelen en schalen, even wat spelen in Photoshop. Want het is toch wel erg leuk om te doen, en om te zien hoe er een groter geheel ontstaat waar duidelijk samenhang in zit maar waar het patroon niet makkelijk te herkennen is:

Hmm? Misschien dat ik dit toch wel heel leuk vind, als quilt. Het is vrij, maar wel met regelmaat. De blokken zijn duidelijk familie van elkaar,maar er is geen herhaling.

En dankzij de cursus beheers ik nu de techniek dat ik de puntjes precies op elkaar zou kunnen naaien…

Wie weet! Misschien ga ik deze quilt wel maken. Maar ik heb ook nog een “de kleuren van roodkapje”-medaillion-improv-quilt half af. En een Quilt-As-You-Go in winterkleuren van zijde en linnen met verschillende half doorzichtige toplagen over elkaar. En dus dat handpaneel voor een tas.

Ik heb geen idee wat voor moderne quilt ik nu ga maken. Ik laat het maar naar me toewaaien en reageer intuïtief. Ik doe maar wat en ik vind het heerlijk en zolang er iets functioneels uitkomt ben ik blij.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Stella

Alweer enige jaren geleden was er een tentoonstelling “Art Quilten” in Breda, die heb ik destijds twee keer bezocht en toen wist ik zeker…………als ik met pensioen ben (2015), ga ik quilten.
Ik heb 25 jaar lang een eigen atelier gehad voor exclusieve damesmaatkleding en wie denkt dat je dan een voorsprong hebt als je gaat quilten, zit er helemaal naast, het tegendeel is waar. Die rugzak met kennis, ervaring, technieken en regeltjes is zo zwaar en zit zo diep, dat je moet vechten om ervan los te komen. En toen leek het of ik hem weer opnieuw moest gaan vullen met andere regeltjes, voorschriften en vastliggende technieken.

Bovendien is 25 jaar lang commercieel in opdracht werken -weliswaar met een hoog gehalte eigen inbreng- vrij dodelijk voor echte creativiteit.
Aanvankelijk heb ik gekozen voor een “gewone” beginnerscursus quilten, al wist ik meteen dat ik de voorbeeldquilt zoals die getoond werd nooit zo zou maken, maar ik vind goede basiskennis onontbeerlijk.
Ik heb later een aantal blokken opnieuw gemaakt in door mij gekozen stoffen en er deze “loper” van gemaakt.

Ik ben in eerste instantie vast blijven zitten aan traditionele blokken van HEEEEEEL VEEEEL verschillende stofjes (veel te veel naar mijn smaak) in de meest uiteenlopende ook weer HEEEEL VEEEEL (teveel naar mijn smaak) verschillende motiefjes en kleurtjes.
Ik vond een tussenweg en liet me inspireren door Edita Sitar, ik vind haar werk erg mooi, maar het was ook nog niet helemaal mijn ding.

Ik ben inmiddels 3 x naar Saint Marie aux Mines geweest en heb daar veel inspiratie opgedaan (kijk hier voor meer info)  
Ik kan jullie adviseren daarheen te gaan, het is echt elke keer opnieuw de moeite waard.
Mijn grootste inspiratiebron -zolang ik mij herinner- is Japan en met echte Japanse stofjes en in de techniek origami heb ik voor het eerst een eigen idee uitgevoerd (voor zover echte eigen ideeën bestaan. Het zwaard is een erfstuk (oorspronkelijk uit Indonesië). 

Ik ben een heel groot liefhebber van experimenteren, en dat deed ik ook weer met als inspiratiebron Japan. Ik had na een jaar of drie een hele verzameling toen ik op het idee kwam daaruit een keuze te maken en daarvan een quilt te maken. Deze is op maat gemaakt voor onze gang waarin naast de voordeur een smal hoog raam zit (met
lelijke noodverlichting).

Een ander langlopend project zijn de hexagons (die hier te zien zijn) en ik merk de laatste maanden dat ik ook heel graag appliqueer. Ik werk altijd aan verschillende projecten tegelijkertijd i.v.m. afwisseling en inspiratie. Ik werk niet graag aan kant en klare voor mij bedachte patronen, dan ga ik me vervelen. Telkens als ik aan een quilt werk, moet er een uitdaging zijn. Daarnaast heb ik de laatste tijd verschillende workshops gevolgd met de naaimachine: free motion quilten en dat betekent: oefenen, oefenen, oefenen.

Hoe meer verschillend werk ik bij MQG zie, des te blijer maakt het mij.
Ik moet wel wennen aan het feit dat vrijwel alles digitaal gaat en dan ook nog op een manier die ik persoonlijk blijkbaar moeilijk te doorgronden vind. Ik ben absoluut geen digitale nerd, maar blijkbaar hebben jullie een eigen stijl gevonden die ik nog niet onder de knie heb. Ik begin mijn eigen weg te vinden in de wereld van het quilten, dus dat zal ook best gaan lukken achter de computer met het MQG.

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Daphne

geschreven door Daphne de Jong, naam op de DutchMQG-website en op instagram: daffieonline 

In december 2007 werd ik voor de eerste keer moeder. Een van de mooiste cadeaus die we toen ontvingen voor de kleine en eigenlijk ook het enige cadeau van toen dat ik me na al die tijd nog steeds kan herinneren was…. een quilt. Handgemaakt door mijn tante in kleuren en stoffen die me in eerste instantie lieten griezelen, maar ik werd volledig gegrepen door het patroon. Het was de eerste quilt die ik ooit van dichtbij zag en het begin van een nieuwe passie (lees: een bodemloze put waar ik teveel geld in gooi).

Er ging een intensieve naaicursus (ik had nog nooit achter een naaimachine gezeten) en flink wat tijd op het internet aan vooraf, maar in 2010 maakte ik voor mijn net geboren tweede dochter mijn eerste (moderne) quilt: de Mixtape quilt van Elizabeth Hartman. Dankzij de tutorials op haar blog Oh Fransson en het eenvoudige patroon was dit meteen een eerste succes waar ik enorm trots op was. Haar boek The Practical Guide to Patchwork hielp me vervolgens stukken verder. Ondertussen was ik online ook het blog van Rachel Hauser tegen gekomen die met haar tutorials en kleurrijke quilts het vuurtje verder aanwakkerde.

Tot op de dag van vandaag heb ik nog nooit een andere quilter (m/v) in levende lijve ontmoet om tips en tricks uit te wisselen, voor alles wat ik nu kan op quiltgebied ben ik eeuwige dank verschuldigd aan de ontelbare bronnen op het internet en alle prachtige boeken die de laatste jaren over het onderwerp verschenen zijn.

In 2020 kijk ik terug op 10 jaar quiltervaring waarbij ik verschillende soorten en maten quilts heb gemaakt. Eigenlijk word ik nog steeds het meest blij van eenvoudige patchwork quilts. Je hoeft er niet heel hard bij na te denken en ze zijn snel af. Het plezier zit hem voor mij vooral in het uitzoeken van de stoffen. Ook al beloof ik mezelf altijd een beperkt palet, de meeste van mijn quilts zijn uiteindelijk een mix van meer dan 50 verschillende soorten stoffen, uiteraard afhankelijk van de grootte. Het leuke hiervan vind ik dat er zoveel te zien is, je raakt nooit uitgekeken en ontdekt elke keer weer iets nieuws.

Vaak probeer ik met al die stoffen een verhaal te vertellen, zoals bijvoorbeeld bij mijn VOC -quilt zoals ik ben gaan noemen. Uitgangspunt was mijn wens om een quilt in rood, wit en blauw te maken en bij het samenstellen van de te gebruiken stoffen kwam dit thema als vanzelf bovendrijven door de prints op mijn stoffen: Chinees porselein, Japanse geishas, stoere kapiteins, tatoeages, zeemeerminnen, haaien etc etc. Als dat thema er dan opeens is, dan sta ik daarna als een dolle nog meer stoffen uit de kast te trekken die bij het verhaal passen.

Een van de quilts die ik in het begin maakte is gemaakt van een stoffenbundel; de enige keer dat ik ook daadwerkelijk een hele bundel gebruikt hebt in 1 quilt én zonder toevoeging van andere stoffen. Dit is de quilt die nu al jaren op onze bank ligt en dagelijks gebruikt wordt. Nog elke dag word ik héél héél blij van de kleurencombinatie en de eenvoudige opzet met als basis 12,5″ blokken die opgebouwd uit zijn 4″, 6″ en 8″ inch blokken met in elk blok nog een 2″ brede strook. Met deze basis heb ik al meerdere quilts gemaakt en vele mensen blij gemaakt.

Met mijn huidige voorraad stoffen kan ik nog jaren vooruit dus er gaat nog veel moois aankomen!

 

Nog wat van mijn favorieten: 

Favoriete (quilt) blog:  https://www.stitchedincolor.com/

Dit blog is voor mij de perfecte mix tussen persoonlijke informatie, quilt tutorials en inspiratie. Haar stijl spreekt me uiteraard heel erg aan, ik heb mezelf dan ook meteen bij verschijnen op haar boek The Quilter’s Field Guide to Color getrakteerd.

Favoriete (quilt) instagramaccount: @alisakburke

Mijn favoriete instagramaccount is niet van een quilter, maar van een kunstenaar. Haar uitgangspunt is dat je met de materialen die je voorhanden hebt de mooiste creaties kunt maken. Een advies dat ik ook ter harte zou moeten nemen als het gaat om het overdadig inkopen van quiltstoffen……

 

Mijn tip: 

Probeer elk jaar iets nieuws : hetzij een nieuwe techniek , hetzij het gebruiken van een kleur die je normaal niet gebruikt etc. etc.

Mijn doel voor dit jaar: een quilt van alleen effen stoffen; een hele zware uitdaging voor me want ik kan niet recht naaien 😛

 

In het komend jaar gaat Daphne wat vaker voor het DutchMQG blog schrijven. Wij zijn alvast benieuwd wat ze te vertellen heeft. 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Rachel

Hello!  I’m Rachel Hauser or StitchedinColor on Instagram.  I’ve been writing my blog at StitchedinColor.com since 2010, the year I learned to sew.  I’m a new member of the Dutch Modern Quilt Guild because I moved to the Netherlands June of this year.  I live in Enschede with my husband and three children. We hope our move is permanent, as we feel at home in this part of the world.  Thank you for making me welcome in your country and your guild!

Although I am American, I did not learn sewing or quilting from my family.  My family didn’t own any quilts, and I never thought much about them. That changed when I fell in love with Anna Maria Horner’s fabric collection, Good Folks.  The fabrics were enchanting! I bought a fat quarter set of the collection to make some small projects for my home. Soon I was making my first quilt. You know how it goes!  

This is Colorbrick, my first quilt. There a free tutorial for Colorbrick posted on my blog.  I really just wanted to enjoy the fabrics, and this simple brick-inspired design was easy to imagine and sew.  I used 100% linen for the sashing and didn’t really use enough quilting to stabilize the work. It hasn’t held up that well, but it is my most used and loved quilt.

I learned how to quilt from online tutorials.  Blogging was a good fit for me, so I began contributing by sharing my projects and tutorials through Stitched in Color.  My zig-zag binding tutorial is a popular one, since it allows you to apply binding by machine with a tidy finish.  At first I wanted advertisers just so I could pay for the cost of new fabric, but soon I found I needed to turn Stitched in Color into a business or find a job outside the home. 

I was motivated to work for myself from home so that I could homeschool my children.  This was really necessary in South Carolina, where we lived, so that my children could be properly educated.  (Unfortunately, the quality of public education in South Carolina is very poor.) I was lucky to have good timing and really enjoyed writing and creating, so things did work out.  Stitched in Color has been a wonderful surprise in my life. I feel very blessed and grateful.

What kinds of quilts do I like to sew?  All kinds! Scrap quilts, simple quilts, challenging piecing, applique, curves, improv, English paper piecing, and whatever I can discover next.  Some of my favorite quilts tell a story.  They capture a moment of joy or pain or expectation.  They bottle that feeling with color or shape or clearly distilled memories of time spent processing emotions, cloth in hand.  I wrote a blog post this August chronicling the quilts which helped me work through the loss of my daughter.  Doodle Doodle is one of those quilts.  

My favorite inspiration was to contrast the white/pale gray half square triangles at top left with a flock of dark gray/black half square triangles at top right. I like how light and dark come together in a hard line. The clouds really can roll in so fast. A storm. A downpour and we’re soaking, until suddenly that too is gone.

For me it’s all about the colors and fabrics.  I knew from the start that color was my inspiration, so that’s why I named my blog Stitched in Color.  Over the years I’ve taught many online classes, such as The Penny Sampler and Curves. One of my classes was all about color and eventually developed into a book.  It’s called The Quilter’s Field Guide to Color:  A Hands-On Workbook for Mastering Fabric Selection.  It just came out this month!  

I’m really grateful that there is a welcoming group of modern quilters in Holland.  The get together in Houten this October was really fun! Thank you for allowing me to share my story and join your community.