Japanse inspiratie in Leiden

geschreven door Carla Thompson

 

In het kader van ‘schrijf een blogje voor de blog van de DMQG met een vleugje Japan’ ging ik met mijn oudste zoon (21) maar eens kijken bij het Von Sieboldhuis in Leiden met de verwachting daar ook Japans textiel te kunnen zien. Het Von Sieboldhuis is gevestigd in een mooi oud pand aan het Rapenburg 19 in Leiden en het is heel leuk en leerzaam om er eens rond te lopen.

Philipp Franz Balthasar von Siebold was een Duitse jonkheer die van 1823 tot 1829 arts was op Dejima, de kleine Nederlandse nederzetting bij Nagasaki. Buitenlanders mochten Dejima niet af omdat de Japanse keizer bang was dat zijn land, net als China, door buitenlanders overgenomen zou worden.  Von Siebold was in het bezit van landkaarten van Japan en dat werd beschouwd als spionage dus in 1829 mocht hij vertrekken. Via Batavia reisde hij naar Nederland waar hij zich vestigde op landgoed Nippon bij Leiderdorp. Hij nam een grote verzameling Japanse planten en goederen mee naar Nederland. Veel tuinplanten als de hosta en de hortensia zijn via de Hortus Botanicus in Leiden in onze tuinen terechtgekomen.

  

Een aantal jaren geleden is er in Leiden een grote kimono tentoonstelling geweest, waar echt prachtige exemplaren te zien waren, maar nu was er niet zo heel veel textiel te zien helaas. Er was een kastje met wat garens, een paar lijstjes met stukjes stof en wat kimono’s en kleding die gebruikt werd bij toneelspel en door samurai. Het opvallendst was, vond ik, een Jinbaori, een mouwloze mantel, geïnspireerd op de kleding van de Portugezen en de Spanjaarden die over de wapenrusting gedragen werd. Prachtig geborduurd.

Mijn zoon was erg onder de indruk van de tentoonstelling over maskers van toneelspelers en krijgsheren. Deze tentoonstelling is nog te zien tot 27 mei.

Op 20 mei van 12 tot 5 uur is er een grote Japanmarkt op het Rapenburg in Leiden; meer dan 75 kramen zullen allerlei Japanse waren verkopen. Van prenten, tot sushi en kimono’s. Het Von Sieboldhuis is dan ook gewoon open!  

Quiltboek van de maand – mei

geschreven door Ingrid Hoekman

Het thema voor de maand mei is JAPAN. Mijn ontdekkingsreis, waarin ik het quilten ontdekte, begon bij Zakka uit Japan. Vaak omschreven met de vage term: diverse of huishoudelijke goederen. Het is vooral een mooie ontwerpstijl, gericht op alledaagse voorwerpen. Vaak wordt er een combinatie van bedrukte katoen, denim, linnen en/of  wol gebruikt. Simpele voorwerpen worden mooier voor dagelijks gebruik. Onderstaand boek is al wat ouder: I love Patchwork van Rashida Coleman-Hale is uit 2009.

I love patchwork

Rashida Coleman-Hale is één van mijn favoriete ontwerpers. Ze ontwierp stoffen, vaak met Japanse thema’s zoals kraanvogels en koi karpers voor Timeless Treasures en Cloud9 Fabrics. Haar moeder was een bekend model in Japan, waardoor Rashida veel van de Japanse cultuur heeft meegekregen. Vanaf  2016 maakte ze deel uit van de 5 ontwerpers, die samen Cotton+Steel vormden voor RJR Fabrics. Ook daar kenden haar ontwerpen vaak een Japans thema. Helaas stoppen de 5 dames met Cotton and Steel. Ik hoop maar dat Rashida en de andere dames, niet stoppen met het ontwerpen van (quilt)stoffen.

Opbouw van het boek

In het boek staan 21 patronen voor allerlei projecten, van groot tot klein. Geschikt voor de naaimachine of met de hand. Het begint met een uitleg over de gebruikte materialen en het naaigerei, dan een toelichting op linnen en katoen, en als laatste wat snij- en naaitechnieken. De rest van het boek is voor de projecten, zoals een naaisetje voor op reis, etui, quilt, naaimachinehoes, kussen, tas, tafelloper, etc. Achterin het boek vind je de patroondelen en een handige woorden- en bronnenlijst. Ideaal als je nog niet zo bekend bent met de terminologie of moeite hebt met het vinden van de materialen.

Mijn ervaring

Toen ik het boek kocht, was ik een absolute beginner, totaal geen ervaring met het naaien van wat dan ook. Voor mij was de uitleg voldoende, meer diepgang in de stoffen en techniek had ik niet nodig, om direct aan de slag te kunnen en iets leuks te maken. Ik zie nu dat er ook een patroon voor een plusquilt in staat. Ik denk dat ik daar maar eens snel aan ga beginnen. Ik heb de tafelloper uit het boek gemaakt voor mijn grootste ‘afnemer’: mijn moeder, altijd blij met experimenten. Een ander idee uit het boek, heb ik nog steeds niet in praktijk gebruikt: letterstempels op linnen. Rashida maakt placemats en voegt de teksten fork, knife & spoon toe.

Misschien is het mijn liefde voor Zakka, die me verblindt, maar ik vind het boek er totaal niet verouderd uitzien. De fotografie is eenvoudig, de gebruikte stoffen zijn nog steeds van nu. Vanzelfsprekend heb ik ook haar andere boek Zakka Style uit 2011 gekocht. In dat boek heeft ze Zakka items verzameld van andere bloggers/naaisters. Bijgevoegde foto’s zijn van items uit beide boeken.

I love patchwork  – ISBN 978-1-59668-142-2  – 160 bladzijden – Engelstalig 

(N.B. het boek is enkel nog 2e hands en digitaal verkrijgbaar) 

Een nieuwe maand, een nieuw thema: JAPAN (en de #DutchMQGgettogether)

De afgelopen maand  stond in het teken van ORANJE. Een kleur die niet bij iedereen even geliefd bleek… Het was een maand van ontdekkingen: “goh, ik gebruik toch vaker oranje dan ik dacht”(Deveney), “oranje in combinatie met zwart en wit werkt veel beter dan ik dacht, het is zelfs mooier dan met rood” (Ingelhoe), “ik word er vrolijk van” (Merel). Er werden heel verschillende projecten gemaakt: van een quilt van een zonsondergang (uiteindelijk toch zonder kat op een motor) (Zeeuwse krab), een rond tasje met sinaasappelvorm (Irene), een zakje met oranje goudsbloem (Hilda) en er werd gepuzzeld met het orangepeel blok.  Kortom een vruchtbaar maandje.  Kijk vooral eens op het forum en volg de #dutchMQGthemavandemaand op Instagram.

v.l.n.r.

Merel, Sewfeelgood, Ipatchandquilt

Hilda, Marly_rijlaars, Irene,

Zeeuwse krab, Deveney, Ingelhoe

 

 

 

 

 

 

 

 

Het nieuwe thema is Japan, denk boro, sashiko, shibori, kersenbloesem, sushi, kawaii, enz. Benieuwd wat dat zal opleveren! Het inspiratievel staat op de ledenpagina en er is ook weer een forum om ideeën uit te wisselen.

En… heb je je al opgegeven voor de #DutchMQGgettogether in Leiden op 3 juni?

Zondag 3 juni van 11.00 tot 17.00
Galerie Café Leidse Lente
Haagweg 4 A11
2311 AA Leiden

Programma
10:30 Inloop met een kopje koffie/thee en een Leidse lekkernij.
11:00 Een foto reportage van Quiltcon en charity quilts, gevolgd door de uitleg van het gezamenlijke project.
12:30 Lunch met een heerlijk broodje verzorgd door Café Leidse Lente.
Na de lunch gaan we aan de slag met het gekozen ontwerp en sluiten we af met een show & tell.

Praktische informatie
Deze locatie is zowel met het openbaar vervoer als met de auto goed te bereiken. Je kunt de auto voor €4 per dag parkeren bij het café. De zaal is op de eerste verdieping en er is geen lift aanwezig. Naaimachines kunnen mee, wel zelf een verlengsnoer meebrengen.

De kosten voor deze dag zijn €25 voor leden en €30 voor niet- leden.
Aanmelden? Stuur voor 25 mei een email naar info@dutchmqg.nl met je naam en maak het bedrag over naar NL37 INGB 0007 8550 93 t.n.v. DutchMQG o.v.v. Gettogether Leiden.Na betaling ontvang je een bevestiging met de details en een routebeschrijving.

Het belooft weer een hele gezellige dag te worden. Meld je snel aan!

Dit is een blog over Quiltcon 2018…eindelijk…

geschreven door Merel van Looi.

Quiltcon 2018, Pasedena

Voor mijn vierde Quiltcon besloot ik in juni (2017) al definitief dat ik zou gààn. Andere jaren stelde ik het besluit uit tot vlak voor vertrek, zou ik het financieel rond krijgen enz. Dit keer niet, ik stelde een spaarrekening ervoor op en een gestructureerd plan. Helemaal top natuurlijk, maar met een eigen bedrijf heb je niet echt een vaste cashflow, dus het bedrag op die rekening ging zigzaggend, maar toch steeds wat hoger. Waarom in juni dan al vast beslissen? Nou, het antwoord is: workshops!

Er is een enorm uitgebreid programma aan lessen te volgen, maar de meeste zitten in de eerste week van voorinschrijven (ergens in juni) volgeboekt! Dus als je overweegt te gaan, voor workshops, zorg dat je in juni je mail goed in de gaten houdt, mail over inschrijving binnen, direct openen, je wensen inkloppen en versturen, want het gaat hard!

Mocht je nog niet zeker zijn van je reis, boek dan evengoed alvast je entree, want dat is voor leden die vroeg boeken gratis, scheelt toch weer een paar kopjes koffie per dag.

uit tentoonstelling van Carolyn Friedlander

De speciale tentoonstelling en keynote lezing was dit jaar van Carolyn Friedlander, dus ook die lezing gauw geboekt, al met al werd mijn programma nog een heel gepuzzel, geen tijd voor geteut, want ik wilde natuurlijk wel weer zorgen dat ik alle tentoonstellingsquilts ook kon fotograferen. * Onze leden kunnen met mij een afspraak maken om deze fotomapjes (mogelijk van de afgelopen 4 jaar) in mijn winkel te komen doorbladeren. Gezellig. Geeft mij meteen een stok achter de deur om dit laatste jaar te sorteren 😉

Dinsdag vlogen we er heen, want de vlucht van maandag was erg vol (en als je standby vliegt, maak je dan weinig kans), gelukkig was er dinsdag plaats voor ons. Heel fijn, want ik had ons voor de woensdag de hele dag opgegeven om te volunteeren. De opbouwdag hangt er een heel speciaal sfeertje en zien en herkennen we elkaar weer van vorige jaren. Ik kreeg een zittend klusje en heb de hele dag t-shirts en sweatshirts gevouwen met het Sheldon-t-shirt-vouw-geval. When in Pasedena act like a nerd ?. Evengoed een gezellig klusje, want iedereen liep in en uit, dus aanspraak genoeg. Ik heb ook nog een pallet (!) van die prachtige boeken uitgepakt en opengevouwen, waar de samenstellers hun hand lam schreven met hun handtekeningen. Mijn excuses voor diegenen die later een boek kochten met vlekjes (heus niet), want ik had een paar pakjes stroepwaffles (haha) meegenomen.

Intussen waren ook Rianne en Gabriëlle vanuit Nederland gearriveerd, we zaten in hetzelfde hotel, maar zagen elkaar nauwelijks, onze verschillende schema’s hielden ons goed bezig!

Donderdag, de eerste showdag voor dag en dauw opstaan (wat in een tijdzone 9 uur later dan in Nederland niet zo’n groot probleem is) voor de award ceremony. De prijswinnaars worden bekend gemaakt en indien aanwezig ook even naar voren gehaald.

Daarna gauw wat ‘loot’ gehaald bij de stand van The MQG, want de leukste dingen raken gauw uitverkocht. En ik had de leuke sweatshirts geteld, dus daarvan gauw een gescoord. Het was namelijk koud in Pasedena. Ik had helemaal niet naar de verwachtingen gekeken en helaas geen vest ofzo ingepakt. Een geweldige smoes om zo’n sweatshirt te mogen kopen van mezelf.

De verdere dag geteut bij de winkeltjes (ik had een opdracht meegekregen, welke ik niet dacht te kunnen vervullen op een Moderne show).

Er was ook een stand die blokken (en quilts etc) verzamelde voor de slachtoffers van de hevige bosbranden niet zo heel ver van de locatie van deze QC. Helaas was ik er thuis niet aan toegekomen om blokjes te naaien. Maar even verderop bij de stand van Cotton & Steel was weer het jaarlijkse feestje van enorme hopen scraps en een tafel vol naaimachines en toebehoren. Even gevraagd of ik daar een blokje van mocht naaien voor de buren, wat geen probleem was. Nadat ik dat op Instagram deelde bleek ik al gauw een trend te hebben gezet, de dames van de charity kwamen me een paar dagen later achterna rennen toen ze me zagen lopen om me te bedanken voor die actie ?

’ s Middags stond een lezing van Jacquie Gering op mijn programma. Een meestervertelster met een inspirerend verhaal over machinequilten met de walkingfoot. Naar haar (aanrader) boek ‘Walk’…. And remember it’s called a wàlking-foot, not a rùnning-foot ….!

Vol indrukken lag ik die nacht in bed, met m’n vest aan, want we hadden vergeten om een deken te vragen. Uitrusten voor de volgende dag, want die was volkomen volgeboekt.

The Feminist Word

Vrijdag, vandaag zou ik van de tentoonstellingshallen niets zien, eerst een hele dag workshop over het hebben van een business in de handwerkwereld. Stipt om 9 uur begonnen en -met een broodnodige pauze- om 5 uur klaar. Tussen 5 en 6 had ik een lezing geboekt, dat werd rennen (uhm, kan ik niet met die malle voet en kruk), maar als je ook maar even de mogelijkheid hebt om Mary Fons (de dochter van…) te horen spreken dan is dat zeker aan te raden. Zij schuwt vrouwenhistorie en politieke discussies daaromtrent niet, en brengt het op een toffe vlotte niet belerende en vaak hilarische manier. Dat liep natuurlijk uit, waardoor ik helaas vroegtijdig naar buiten moest glippen om naar mijn avond workshop bij Angela Walters te gaan. Waar we mochten spelen met een longarm en haar swirlige veren en aanverwante patronen. Er ligt weer een proeflapje op de ‘voor het asiel’ stapel, maar ook hier weer een plezierige grappige les geleerd.

Pfffff, wat was ik blij met mijn persoonlijke chauffeur die me dagelijks van en naar het hotel en de conferentiehallen reed!

Zaterdag mocht ik weer enorm vroeg op, want het ‘leadership breakfast’ was het eerste item op het program om kwart voor acht. Alle aanwezigen hier zijn in hun locale MQG actief in het bestuur, zo konden we in een informele sfeer praten en ideeën uitwisselen. Ik zat naast een dame uit Mexico die een groepje had van ongeveer 20 leden, zo leuk om haar foto’s te zien en horen over hun problemen en oplossingen. En natuurlijk volg ik haar nu ook op Instagram!

De rest van de dag volg ik een aantal lezingen en help ik met volunteeren bij deze zaal. Twee vliegen in een klap, want tijdens de lezing hoef je natuurlijk geen entree te controleren. Ik krijg onder meer een uurtje tips over me heen, de keynote van Carolyn Friedlander, over haar processen van ontwerpen en hoe dat is ontstaan vanuit haar architectenachtergrond. Hier heb ik een paar korte filmpjes van gemaakt, willekeurige stukjes hoor, maar na afspraak kan je die komen zien zoals eerder vermeldt. En Chawne…. Chawne Kimber is een hele lieve en erg inspirerende vrouw, @cauchycomplete op instagram haar achtergrond, haar werk (prof. in de wiskunde) en de invloed daarvan op haar quilts. Ze heeft laatst ook een verwijzing gegeven naar een podcast interview wat erg goed was om te horen (zoek daarvoor ff haar IG of blog na).  

Om 5 uur krijg ik van mijn persoonlijk chauffeur een pakketje broodjes aangereikt, want ’s avonds heb ik weer een workshop! Screenprinten met Karen Lewis, een Engelse, dus dat had wellicht dichter bij huis gekund, maar ja wij zijn hier nu toch 😉 Ik overweeg direct een cariereswitch, want oh, oh, oh, wat is dit leuk…. En ja, ik ga hier een vervolg aan geven, hoewel ik waarschijnlijk een legertje kloons nodig heb om al mijn leuke ideeën uit te voeren,  de geraniums hoeven voorlopig niet bang te zijn dat ze mij achter zich zullen vinden. “Hey, you made your own orange” (blijkbaar zijn er niet veel cursisten die even een kleurtje mengen, maar ja voor een rooie kat heb ik toch oranje nodig)

Met verfvlekken tot aan m’n navel… nee, het viel best mee…. Stap ik direct na de workshop m’n hotelbed in.

Licht paniekerig word ik de volgende dag wakker…. De laatste dag, hoe kan dat nou, ik ben er net! Ik ben nog niet eens in alle tentoonstellingshallen geweest, aaaahhhhh. Quiltcon moet twee weken duren! Gauw maak ik een plan, dit moet met militaire precisie worden aangepakt, ik maak een strakke looproute met zo min mogelijk overlap en heen en weer geren, een paar lectures nog tussendoor en dan eindigt deze showdag ook nog eens een uur eerder, om 4 uur. Gelukkig begint de lezing van Kitty @nightquilter al om 9 uur, wat zijn er veel leuke manieren om gebeurtenissen vast te leggen door middel van quilts, direct beeldend of juist versleuteld met bijvoorbeeld kleurcodes. En samen met foto’s en tekst op een blog of ig extra leuk en inzichtelijk voor anderen.

De moderne scraps vond ik zelf niet zo uitgesproken modern of vernieuwend, maar je weet natuurlijk nooit precies van te voren hoeveel je aan de ene of de andere lezing hebt. ’s middags nog wat contacten gelegd met andere locale MQG’s over wat bij hen goed werkende programma’s zijn. Helaas lang niet allemaal van toepassing op ons toch wat grotere (qua afstanden) DutchMQG. Gelukkig net tijd genoeg voor alle foto’s en dan heb je ineens een half uur over. Maar een half uurtje nog. Nog één rondje doen. Nog even langs de winkeltjes. Hier en daar gedag, afscheid, tot volgende keer, nog even daar kijken…. En in het laatste kwartier, geheel tegen verwachting in, toch de John Deere (tractors merk) stof gevonden voor m’n vriendin. Dat had ik echt niet verwacht tussen al die toch voornamelijk moderne winkeltjes.

Het eind voelt altijd een beetje verloren. Het is de langste tijd tot de volgende Quiltcon! Maar gelukkig mag ik nog éven blijven! Mn laatste shift volunteeren ?, weer in dat gezellige groepje van veelal vaste mensen, nu hard werken om alle quilts af te halen, vouwen, in de zak, kaart erbij, nummer zichtbaar, zodat ze snel gesorteerd kunnen worden, verzamelen en sorteren voor de uitgifte aan diegenen die ‘m ‘s avonds komen ophalen of de afdeling post. Workshopruimtes worden leeg gehaald en alles maar dan ook alles moet worden ingepakt voor vervoer naar opslag. Om 8 uur zit onze taak erop, moe en voldaan een blik om je heen werpend, zie je dat het inderdaad in die 4 uurtjes is gedaan, de meeste dingen zijn opgeruimd, bijeengebracht. De quiltuitgifte is begonnen en de laatste speciale klussen worden gedaan door de harde kern. En…. Het aftellen is al begonnen…. Tot ziens in Nashville 2019?! Wie weet. Ik heb dit keer zelf zoiets van…. Even wachten hoe komend jaar gaat lopen…. Maar ik heb ook alvast een notitie in m’n agenda voor 2020, Austin. Het zal toch wel….

 

Merel van Looi

 

Quiltboek van de maand – april

geschreven door Ingrid Hoekman

Quiltboek van de maand april

Voor de maand april, waaruit ik nog niets heb gemaakt. Het is een prachtig boek, met mooie patronen, stoffen, foto’s, geschreven door één van mijn favoriete ontwerpsters: Carolyn Friedlander: Savor Each Stitch.

In 2014 kwam Savor Each Stitch uit bij Luckyspool. Carolyn Friedlander is afgestudeerd architect, maar ontwerpt quilts en (quilt)stoffen. Ze vindt inspiratie in haar omgeving; ze woont in Florida. In 2009 leerde ze quilten en merkte dat haar creativiteit en ontwerpachtergrond daar goed bij van pas kwamen. In haar stofcollecties voor Robert Kaufman zie je dat terugkomen: Architextures verwijst direct naar haar opleiding, maar ook in Botanics, Carkai en haar laatste collecties Polk en Friedlander zie je botanische patronen en grafische structuren.

Opbouw van het boek
Het boek kent een zevental hoofdstukken, waarin inspirerende thema’s aan de orde komen. De thema’s zijn Lijnen, Contrast, Schaal, Kleur, Nadruk, Volume en Textuur. In zo’n hoofdstuk wordt het thema toegelicht en een project gepresenteerd. Het project of patroon is in meerdere stofkeuzes te zien en soms ook in verschillende groottes. Het zijn geen blokken in de traditionele zin, maar meer grafische vormen. De projecten zijn niet voor de quilter, die snel een werkje af wil hebben. Ondertitel van het boek is Studio Quilting with Mindful Design. Bij Carolyn Friedlander is het hele proces van
idee naar project van belang. Dat zie in haar toelichting op zowel de stofkeuze, het piecen en het quilten. Het boek biedt projecten van onderzetter tot bedquilt. Ze gebruikt verschillende technieken, zowel voor met de hand als de machine, waaronder Foundation paper piecen en Needleturn application. Deze technieken worden in het aparte techniekgedeelte achterin het boek verder uitgelegd. Helemaal achterin zit het patroonvel.

Mijn ervaring 
Zoals vermeld, ik heb nog niets uit het boek gemaakt. Ik pak het regelmatig op, blader wat, lees een stukje en geniet. Ik heb behoorlijk wat van haar stoffen verzameld en die wil ik gebruiken in een project uit dit boek. Maar… de meeste projecten zijn geen snelle projecten, en omdat ik nog zoveel op mijn wanna-make- lijst heb staan, ben ik begonnen met patronen, waar ik me comfortabel bij voel.
Quilten met de hand is dat voor mij zeker niet. Als binnenkort die DutchMQG-Bee in Zuid-NL van de grond komt, is dat een goed moment om te starten met Aerial Grove, een handwerkje wat ideaal lijkt voor favoriete scraps.

Wil je meer zien, kijk op Instagram: @carolynfriedlander of Facebook:  @carolynfriedlanderllc

En heb jij wel ervaring met het maken van een quilt uit dit boek? Dan horen we het graag! (met foto’s! #dutchMQG / @dutchMQG)

Savor Each Stitch – ISBN 978-1- 940655-01- 7 – 144 bladzijden – Engelstalig

Patchwork- en Quiltdagen in Rijswijk

De afgelopen dagen (12, 13 en 14 april) was DutchMQG enthousiast aanwezig bij de Patchwork- en Quiltdagen in de Broodfabriek in Rijswijk.

vlnr Hilda de Wit, 2x Muriël vd Ploeg, Ingrid Hoekman, Irene Staal, Ingrid, Mique Offermans

Er hing een tentoonstelling van 14 moderne quilts van 11 leden van DutchMQG, die enthousiaste reacties opleverde van de bezoekers. 

Quilt (eigen ontwerp!) van Esther Frenzel (ipatchandquilt)

En daarnaast waren er op vrijdag en zaterdag leden aanwezig om met bezoekers moderne “slice and insert” blokjes te naaien. Het was een idee dat bedacht werd tijdens de jaarvergadering in Dordrecht, inclusief de leuke schorten!

Het bleek een mooie manier om mensen kennis te laten maken met DutchMQG. Er werd enthousiast meegekeken, soms meegemaakt. Bezoekers waren verrast over de snelle manier om te komen tot heel verschillende blokjes. En de tafel bleek een leuke verzamelplek voor leden om even te kletsen en een blokje te naaien. Dit houden we erin!

Veel dank aan Irene, Merel en Deveney voor de organisatie en aan Marilyn, Anne-Marie, Ine, Hilda en Ingrid voor de bemensing van de tafel. 

Foto’s van de gemaakte blokjes volgen binnenkort (en misschien wel met een beschrijving van de techniek 😉 )

Een leuk gespreksonderwerp: de kleur Oranje! Dat is immers het thema van de maand… (zie ledenpagina voor het inspiratievel!) niet bij iedereen een geliefde kleur… maar wel een leuke uitdaging vond men (of ben ik dan optimistisch, haha) …en er werden nog wel wat oranje lapjes gekocht… ik ben heel benieuwd!

Met dank aan Hilda de Wit voor de foto’s! 

Een DutchMQG-lid stelt zich voor: Liesbeth

Naam: Liesbeth 
Naam op de DutchMQG-website: liesbethtjaa
Naam op social media: liesbethtjaaquilts op Instagram

Hoe lang quilt je al? 
Ik quilt nog niet zo verschrikkelijk lang. Ik geloof dat het maart 2017 was toen ik voor het eerst een quiltwinkel binnenstapte, de winkel van Merel in Amsterdam. Quilten kende ik vooral als iets met gedempte, ouderwetse kleuren. En dat trok me niet. Terwijl ik toch van huis uit omringd was door textiel en handwerken! Mijn moeder naaide, mijn oma’s breiden de meest mooie truien en mijn tante borduurde. Ik borduurde zelf ook, ik ging al snel patronen van Heaven and Earth Designs borduren, geen samplers maar moderne ingewikkelde patronen. Mijn schoonmoeder was kunstenares van beroep, maar quiltte voor haar hobby. Wel met mooie kleuren, maar met de hand.
Op een dag schreef een borduurblogster iets over quilten en toen was mijn interesse gewekt. Zij was van mijn eigen leeftijd! Maar de meesten deden het met de hand en dat trok me echt niet. Plus die gedempte kleuren weer… En toen kwam ik op YouTube tutorials tegen over quilten met de naaimachine! Ook de Quilt-cam filmpjes van Bonnie Hunter waren erg leuk en gaven mij het vertrouwen dat ik het kon. 
Mijn budget was op dat moment wat beperkt, dus ik kocht een naaimachine bij het Kruidvat, een hele tijd later op de Handwerkdagen wat lapjes, een lineaal en snijmes en ik begon dingen uit te proberen. 
Een paar maanden later was ik klaar om aan een echte quilt te beginnen! Ik stapte de winkel binnen, kocht een boek van Elizabeth Hartman en kocht wat lapjes voor een top uit haar boek. Sinds dit weekend is die top een quilt sandwich geworden en ben ik ondertussen aan 2 andere tops bezig. En ik word er zo blij van!!! Het is niet dat ik elke week achter de naaimachine zit, maar als ik naai krijg ik energie. 
Bovendien heeft het quilten me het lidmaatschap van een leuke club opgeleverd en neem ik eens per 2 maanden deel aan een gezellige bee in Den Haag!
Dit is dus mijn eerste top: ik koos vrij intuïtief de kleuren. Ik wilde heel graag iets maken met driehoeken, vooral omdat ik een liniaal van Bonnie Hunter had besteld speciaal voor driehoeken. Maar ja driehoeken zijn nou niet bepaald makkelijk voor beginners, zeker als ze ook nog niet zo lang met een naaimachine werken en best wel last hebben van perfectionisme haha. Het maken van deze top was dus weer een mooie les in loslaten en accepteren dat iets niet helemaal loopt zoals je wilt. En een lesje in het goed doorlezen van het patroon. Want uiteindelijk bleken de blokken groter dan in het patroon te zijn, als ik van te voren goed had gelezen dan had ik geweten dat de onderdelen nog hadden moeten worden bijgesneden! Daarnaast is snijden ook zo’n dingetje, dat moet je echt leren! Sommige naden zijn dus heel krap. Maar gelukkig ben ik al een stuk beter geworden. 
Inmiddels is top 2 al vergevorderd (zie de 3e foto voor een blok) en top 3 is een echte uitdaging: Delilah van Jen Kingwell, grotendeels met de hand in elkaar gezet. En ja, dat is toch wel leuk, maar ik denk niet dat ik het vaker ga doen hahaha het duurt mij iets te lang!
Blog en instagram
Inmiddels ben ik niet meer zo’n blog lezer, maar Instagram volg ik des te meer! Ik volg vooral DutchMQG leden, maar ook wat designers @victoriafindlaywolfe @sfielke @gnomeangel en bedrijven waaronder @missouriquiltco die leuke tutorials heeft.
En soms zoek ik op wat hashtags om inspiratie te krijgen.  
Omdat ik totaal onervaren ben, heb ik helaas geen briljante tips haha. Ik denk dat je bij handwerken, bij quilten je gevoel moet volgen. Je maakt voor jezelf. Als jij iets mooi vindt, dan is het ook mooi! 
Dat vind ik ook gelijk het mooie van het moderne quilten: er is veel ruimte voor heel veel smaken en stijlen. 

Een verzameling van berichtjes

Een verzameling van berichtjes vandaag. Later dan gepland en snel bij elkaar gezet. Sorry… beetje veel op het moment…

  • Als eerste natuurlijk dat de PATCHWORK- en QUILTDAGEN in Rijswijk donderdag beginnen!
  • Er komt een tentoonstelling van moderne quilts van onze leden te hangen! Met een aantal quilts van het “blokje-van-de-week” (o.a. die van prijswinnaar Hilda)
  • Iedere dag zijn er vrijwilligers aanwezig om ze te vertellen over het moderne quilten en de tentoonstelling (en natuurlijk mensen uit te nodigen om lid te worden)
  • EN ze gaan moderne blokjes maken met bezoekers in de kleuren van DutchMQG. Zo maken we onze eigen DutchMQGquilt.
  • Jippie! Nu alvast dank aan iedereen die meedoet.
  • Mocht je donderdag nog tijd hebben om te komen helpen, dan is dat zeer gewenst, want door omstandigheden valt er iemand uit.  (mail even naar info@dutchmqg.nl en zet er je telefoonnummer bij)
  • Het fijne is dat er nu een vast punt is waar we samen kunnen komen in Rijswijk:  bij onze tafel. Dus als je er bent, kom even langs om hallo te zeggen en een blokje te naaien. En laten we op zaterdag 14 april om 11.00u koffie (of vooruit thee…) drinken met elkaar. Verzamelen bij onze tafel in de buurt van de tentoonstelling.

En een berichtje van heel andere orde: het inspiratievel voor de maand april staat NU op de ledenpagina. Het thema is ORANJE. Ben benieuwd wat jullie ervan gaan maken. Met het thema LEGO zijn een aantal mensen aan de slag gegaan. Het was wel zoeken voor sommigen met die kleuren die niet perse in hun normale palet zaten… oei…hoe zal dat met oranje zijn… Bekijk het inspiratievel en zie dat het zeker niet om kleur alleen gaat… 

Wat van de maaksels bij LEGO: van Hilda, Liesbeth, Ine en Ingrid:

Dit wordt een blog over Quiltcon 2018…ooit…deel 2

Merel ging naar Quiltcon 2018 en zou verslag doen…  het werd een verslag… dat wel…  Dit is deel 2 van haar verhaal. 

Vervolg van de geschiedenis van mijn avonturen in Modern quilten Quiltcons en de oprichting van het DutchMQG.

geplukt van Merels IG: https://www.instagram.com/merel_birdblocks/

2017 Savannah (Georgia, east coast)

Waar ik me eigenlijk had voorgenomen een jaartje over te slaan in 2017, Savannah, voornamelijk uit financiële overwegingen, want dat het elk voorafgaand jaar een feestje was geweest moge duidelijk zijn, besloot ik toch om ook dit keer te GAAN. Al mijn virtuele vrienden riepen om het hardst dat ze me met eigen ogen wilden zien, zien hoe het ging, me eindelijk een echte hug wilden geven. Dus ondanks dat de financiën pas is april (ja twee maanden later) rond waren, toch gegaan! Op krukken door twee vliegvelden klooien, want natuurlijk ook koffers om mee te zeulen, maar ik heb geen beperkingen, alleen uitdagingen! En natuurlijk hulp! Zonder hulp was ik nergens, ook dit keer ging P mee.

Het zal je niet verbazen dat ik mij meldde bij de volunteer room, dit keer vroeg ik om netjes over de 4 dagen verdeelde diensten, met zittende of voornamelijk zittende taken. Een perfecte manier om mezelf in toom te houden, te zorgen dat ik niet te veel over mijn grenzen zou gaan en het eind, de zondag, zou halen, de laatste dag. Denk niet in problemen, maar in oplossingen! Het plan werkte, pas op maandag, in de 5 of 6 uur durende autorit terug naar Atlanta, vanwaar we vlogen, stortte ik volledig in. Natuurlijk volgde ik tijdens deze Quiltcon lectures, genoot ik van de quilts en liep een rondje langs de winkeltjes. Maar meer nog dan andere jaren draaide het dit jaar om het warme contact met mensen, inmiddels toch echt wel echte vrienden. Emoties en verhalen, contact vernieuwen en aangaan. Ik sprak o.a. met Jo Avery, van het ….uhm een MQG in Schotland, over hoe zij het opzetten had aangepakt. Hillary organiseerde een avond uiteten met een groepje, wie aan ‘de quilt’ hadden meegewerkt.  ’s Avonds liepen we door de binnenstad van Savannah, wat een mooie historische plaats is. We reden over een brug die zo hoog was dat cruiseschepen en enorme container vrachtschepen er onderdoor konden. En er was die pizza, groter dan een Fat Quarter 😉 18 inch in doorsnede! When in America eat like an American. Oh ja, en ik ontving een zelf gemaakt speldenkussen van de queen of pincushions (and scraps) Amanda Jane Nyberg ( @crazymomquilts ), fangirl moment!

Zondag namiddag, de tentoonstelling was ten einde, reden we naar de oceaan. Zo kon ik de derde oceaan op mijn bucketlist afvinken. De Indische oceaan had ik een paar jaar eerder op Bali al ‘gedaan’ en het vorige jaar had ik m’n tenen in de ijs- en ijskoude Pacific gedoopt (een vreemde gewaarwording als je verder op het strand levend aan het verschroeien bent in februari). Met krukken op het strand is niet ideaal, en zonder schoenen lopen was nog niet mogelijk, dus hier in de Atlantische oceaan mijn handen maar door het water gewoeld (natuurlijk stroomt de Atlantische ook aan onze Europese kust, maar ik heb alleen de Noordzee (NL), Oostzee (Denemarken)  en het Kanaal (Engeland) ‘gehad’, en de Middellandse zee (in Barcelona).

Na QC 2017 begint het echte opbouwen van het DutchMQG, en ik zeg eerlijk, phoe, wat een werk, wat een georganiseer. Het uitzoeken van de vorm, bij de KvK, de notaris, de website (geheel door Irene gemaakt), wat willen we op de website, hoe verbinden we de Facebook-maar-geen-instagrammers met de Instagram-maar-geen-facebookers? Want we wilden wel dat ‘alles’ voor ‘iedereen’ beschikbaar is. Vandaar onze keus om iedereen op een eigen site samen te brengen, onafhankelijk van FB en IG te kunnen laten communiceren. Terwijl we ons wel op beide platforms willen (en moeten, wil je zichtbaar en vindbaar zijn) profileren, we kozen daarom voor wat meer promotioneel (bij gebrek aan een beter woord) content op deze openbare virtuele plekken.

Wat is het het werk en zweet waard, we hebben een echte vereniging!

 

Er wordt ondertussen meer DutchMQG-spul georganiseerd nu ook wat meer in kleinere groepjes lokaal! En uiteraard de derde tentoonstelling in Nieuwegein, nu onder de officiële vlag van ons DutchMQG! Dit keer werd ons een beperkte ruimte toegewezen, welke we toch weer konden vullen met een twintigtal quilts! Op naar Rijswijk in april, voor alweer de volgende tentoonstelling! We willen zo graag het Moderne onder de aandacht brengen!

Oh ja, ik zou een verslagje schrijven over Quiltcon 2018….. Het komt, lieverds, het komt, volgende week zal ik er echt over berichten ?

Dit wordt een blog over Quiltcon 2018… ooit… dit is deel 1…

Merel ging naar Quiltcon 2018 en zou verslag doen…  het werd een verslag… dat wel…  Dit is deel 1 van haar verhaal. 

Verslagje Quiltcon 2018 in Pasedena, USA

But not, het werd een korte geschiedenis van mijn avonturen in en rond het Modern quilten, met mijn bezoeken aan vier edities Quiltcon als rode draad.

Oh fijn, ik heb me laten strikken tot het schrijven van een verslagje over Quiltcon. Nou ja strikken, het werd me medegedeeld dat dat toch wel het minste was, nu ik niet aanwezig kon zijn bij de jaarvergadering omdat ik (uhm ik had niet zo goed in m’n agenda gekeken bij het plannen van die datum), uhm net die periode 6 daagjes in de US of A zou verkeren, maar dan wel op Quiltcon, dat dan wel weer. Ik was die zelfde zondag een uur of 10 later dan jullie, onze leden, wél in de jaarvergadering van ons overkoepelende MQG aanwezig ?.

Mmmm, wat te schrijven, een brave opsomming van de prijswinnaars per categorie? Mooie quilts hoor, daar niet van, maar dat klinkt bijna saai. Bovendien hebben we die natuurlijk al lang en breed over de diverse sociale media zien schuiven. Tevens is dit integraal terug te vinden op de website van quiltcon (laat je niet foppen door de tekst op de button op de homepage ( www.quiltcon.com ) dat het om de 2017 quilts zou gaan, onder de button vind je wel degelijk de winnaars van 2018): https://www.quiltcon.com/winners

Dan maar persoonlijk…. Mijn quiltcon beleving. Om te beginnen, voor diegenen die mij niet goed kennen, dit is m’n vierde, ik ben een veteraan, alleen de eerste ‘con miste ik, terwijl ik zelfs toen al met de gedachte speelde om heen te gaan (Austin, 2013). Om het verhaal maar aan het begin te beginnen reizen we af naar Austin 2015….

2015 Austin (Texas)

Mijn eerste keer Quiltcon was in 2015 te Austin, helemaal in m’n uppie stond ik daar, een drukte van belang hoor om mij heen, maar als je werkelijk helemaal niemand kent in een vreemd land, voel je je toch alleen…. Nou ja, misschien snap je mijn enigszins verloren gevoel. Toen viel mijn oog op een deur (ik was het tentoonstellingsgedeelte nog niet eens binnengegaan) waarop stond: volunteer room (vrijwilligers kamer). Ik liep daar naar binnen en ‘the rest is history’.

Ik werd aan het werk gezet, waarbij ik enorm veel contacten en gesprekjes had met andere bezoekers. De wereld van amicale oppervlakkigheid der Amerikanen in een notendop, maar ook diepere contacten ontstonden. Ik leerde tijdens mijn dienst bij de deur (kaartjes controleren) Instagrammen, had dus ook meteen volgers en mensen om te volgen, contacten die bleven, zij het online.

En ja, natuurlijk genoot ik van de show, en de lectures, en de winkeltjes. Voor workshops had ik me niet ingeschreven, maar ik kon een niet vervuld plekje opvullen bij een geweldige avondworkshop van Cheryl Arkison (@cheryl_arkison, fangirl moment ) (ik lag die nacht slapeloos te stuiteren in bed, heerlijk overigens, vol inspiratie). En als volunteer mocht ik de quilts ophouden bij de lecture van Victoria Findlay Wolfe ( @victoriafindlaywolfe, fangirl moment). En iedereen was zo benaderbaar, al die ‘grote namen’ liepen hier zomaar in het wild rond en vonden míj geweldig, omdat ik helemaal uit Holland kwam…. En ik vroeg de mensen die ik zo gauw herkende om bij hun quilt in het Quiltcon Magazine hun handtekening te zetten. Bij het volunteeren kom je als vanzelf (mega fangirl moments) in contact met zeg maar een, Alissa Haight Carlton(@alissahaightcarlton mede oprichter van het MQG en de devisie in LA), Jacquie Gering(@jacquietps toen nog President van het MQG), Andrew Joslyn (@andrewjoslyn, huidige President van het MQG) en de meeste andere  functionarissen en medewerkers van het eerste uur.

Ik wilde deze moderne stijl zo graag in Nederland zichtbaar maken dat ik zelf in november dat jaar een kleine tentoonstelling inrichtte in Nieuwegein, wat de basis zou worden van ons DutchMQG. Een tentoonstelling die tot stand kwam door bij Nederlandse quilters die ik toevallig kende op Instagram om hun bijdragen te ‘bedelen’, aangevuld met mensen die op mijn oproepjes op IG en mijn blog reageerden. Dit eerste jaar leverde dat al 20 quilts op, wat was ik trots!

2016 Pasedena (LA, California, west coast)

Mijn tweede quiltcon was 2016 Pasedena. Dit keer reisde P, mijn partner mee, omdat hij bij de KLM werkt hoef ik niet naar cheaptickets.com zeg maar, en hij wil ook wel ff de warmte in zo eind februari. Inmiddels bekend met de formule had ik mij voor diverse lectures opgegeven, workshops vond ik te lang (een hele dag/halve dag workshop, terwijl ik er maar 4 dagen kan zijn…), quilts kijken, mensen ontmoeten, en natuurlijk weer volunteeren. Een licht paniekerig oproepje op IG zorgde ervoor dat we ons al op woensdag, de dag voor show opening meldden, want er waren een heel aantal ingeschreven volunteers niet komen opdagen wegens diverse vertragingen in het vliegverkeer. Weer een geweldige unieke ervaring erbij, want het sfeertje tijdens het inhangen van de tentoonstelling en inrichten van alle werkstations etc. is heel speciaal. Dit jaar liep ik telkens Hillary mis, die ik ondertussen op IG had ontmoet, terwijl we ons vast hadden voorgenomen om eens in het echt kennis te maken. Oh ja, en ik verzamelde handtekeningen van iedereen die ik (her-)kende en met wie ik samenwerkte, op van te voren thuis genaaide railfence blokjes. Dus een prachtige mengeling van zogenaamde VIQ en gewone quilters met wie ik contact had gelegd.

Twee weken later stond ik in Friesland, met bibberknieën, een presentatie te houden over dit QC bezoek toen het mis ging met mijn lijf. Ik liep een partiële dwarslaesie op (ja, spontaan, geen ongeluk), ging via het ziekenhuis bijna 4 maanden in klinische revalidatie, daarna 6 maanden poliklinisch, en het revalideren zal eigenlijk voor altijd doorgaan, en… ik deelde dat alles op Instagram ( #onedayiwilldanceagain )

Mijn virtuele IG vrienden, ik kan er nog emotioneel van raken, sprongen direct in actie en naast een niet aflatende storm aan virtuele hugs, kaartjes en bloemen( zelfs vanuit de VS en Canada geregeld), werd er ook een quilt voor mij bedacht.

Waar een licht onzekere vraag (of men mij nog kon gebruiken) om de deur van de volunteer room ruim een jaar, en twee quiltcons eerder, al niet toe kan leiden.

Blokjes van letterlijk over de hele wereld vlogen hun weg naar het adres van Hillary, ja diezelfde dame die ik dus uiteindelijk in Pasedena níet ontmoette ?. De actie heette #flymerelfly en er kwamen uiteindelijk meer dan 110 blokjes samen in een quilt van 230x250cm! Het geheel werd aan elkaar genaaid en afgewerkt door Hillary Goodwin (@entropyalwayswins) en longarm gequilt door Rachael Dorr (@rachaeldorr follow that chick, well both of them, really!)

Deze quilt heb ik opgehangen op mijn tweede tentoonstelling in Nieuwegein, letterlijk een week eerder was mijn poliklinische revalidatie geëindigd. Ik liep met rollator en diverse handen hulp een tentoonstelling van 35 quilts in te hangen. Wederom hadden mijn IG vrienden, lokaal dit keer, er voor gezorgd dat het publiek een indruk kon krijgen van Modern Quilten. Aldaar, met bibberende knieën, een samenkomst georganiseerd om nu dan toch een begin te maken met het opzetten van ons clubje! Erica ‘texheks’, Irene ‘Sugaridoo’, en Rianne ‘_knitsandquilts’ spraken later de gewenste opzet door en de basis werd gelegd.

Voor zover deel 1 van mijn nog-niet-verslag van QC 2018, volgende week deel twee van de geschiedenis.

N.B Ik noemde een paar namen (en oh er zijn er nog zoveel meer), en vermeldde daar hun insta-handle bij(@xxx), maar zoek (Google is your friend) vooral ook hun blogs en andere (social) media op, zeer inspirerend.

Merel