De maak er iets moois van uitdaging: november

Geschreven door Mique (@miqueoffermans)

 

Ik ben aan de slag gegaan met het blokje van McBee (@quiltjourneys) dat Emmely me stuurde. Ik heb er niet veel aan veranderd.

 

De stofjes, kleuren en het patroon van het blok pasten perfect bij de borduur uitdaging van @alisonglass #agstitchclub. Ik heb mijn Blomstergaren erbij gepakt en heb een sashiko patroon toegevoegd. Ondertussen kon ik bedenken wat ik er van wilde maken.

Ik had al eerder een paar beugeltjes gekocht om portemonnees mee te maken. Daar had ik er nog een van liggen. Ik heb het blok doormidden gesneden, en daarmee had ik genoeg stof voor de buitenkant en de binnenkant van het beursje.

Een klein eenvoudig beursje is het dus geworden. Als ik beslis om aan de kadootjes voor kerst mee te doen zou deze er mooi in passen. Het was een leuk handwerk voor op de bank.

 

Groeten Mique

 

In december gaat Nathalie (@sewfeelgood) aan de slag met een blok van Mique.  Laatste kans om nog mee te doen! Op verzoek loopt deze uitdaging in het eerste kwartaal van 2021 nog door. Daarna start er waarschijnlijk een andere uitdaging met een nieuw thema. WIl je dus nog met een blok van iemand anders aan de slag, dan kun je je nu snel aanmelden. Slechts 3 plekken beschikbaar!

De maak er iets moois van uitdaging: oktober

Geschreven door Tineke (Tinke).

Bloed, zweet en tranen.

Leuk! Ik heb me opgegeven om van een weesblok iets leuks te maken. Op het blog heb al hele mooie creatieve resultaten langs zien komen. Dus ik ben ongeduldig, kan bijna niet wachten tot mijn weesblok arriveert.
Maar als ik de envelop geopend heb haal ik er een blok uit (gedoneerd door Nathalie/@sewfeelgood) dat ik eerst eens goed moet bekijken.

Ik vouw het uit op tafel en vraag me af wat ik daar nu van ga maken.
Niet leuk voor de maakster, maar het valt me erg tegen. De kleuren en de voorstelling zijn bijzonder en niet mijn smaak. Smaken verschillen nu eenmaal.
Uiteindelijk zie ik, nadat mijn schoonzusje meegekeken heeft, dat het een kat voorstelt. Hahaha, niet gezien toen ik het uitpakte. Oké, maar dan nog slaat de paniek toe. Wat moet ik ermee?
Het enige dat ik kan verzinnen is het blok in stukjes snijden. En combineren met stof uit m’n stash. Nu heb ik daar best veel van, maar ook dat is erg lastig. Uiteindelijk gebroken wit, voor de frissigheid, en oud-rosé, omdat dat volgens mij en m’n schoonzusje het beste combineert. Wat ben ik blij met haar support en heel erg goed gevoel voor kleuren.

Ik maak een rechthoekige lap van stroken en ben absoluut niet enthousiast met het resultaat. Wat nu?
Ik twijfel aan mijzelf en denk erover om het te laten voor wat het is. De lap ligt over een stoelleuning mij ‘uit te dagen’.
Het is m’n eer te na. Vooruit Tineke gebruik je fantasie en ga aan de slag! En zo gebruik ik mijn rechthoekige lap als tweede ‘weesblok’.
Ik probeer in m’n hoofd een idee te krijgen, maar uiteindelijk begin ik gewoon. Ik haal alles los en maak van de strips nieuwe strips. Go with the flow.

Het wit worden smalle strookjes, fris maar niet storend zoals eerst. En ik combineer met andere stof.
Van de placemat die nu op tafel ligt, word ik erg blij.
Zo bedenk ik, dat volhouden loont. Ik ben zelfs een beetje trots op mijzelf.



De titel is iets overdreven, maar het geeft wel aan hoeveel moeite het me gekost heeft om er iets van te maken. En uiteindelijk was het een leuk project en heb ik geen spijt dat ik meegedaan heb.

Groeten, Tineke.

In november gaat Mique aan de slag met een blok van Margo / @quiltjourneys.  



De maak er iets moois van uitdaging: augustus

Geschreven door Ine (Zeeuwse krab)   (enneh heeeeeel mooi op tijd, maar niet goed gespot door de website-poster… Erica dus… sorry!) 

Hoera, de post brengt mijn weesblok van Esther Boet-Bakker! Oh, best een klein envelopje. Ben zo benieuwd.

Gauw openmaken. Zo! Da’s een kleintje. 6 ½ x 6 ½ inch. Wat kun je daar nou van maken? En ook nog met roze, echt niet mijn kleur. Gelukkig is de hoofdstof leuk. Frisse stippen. Nadat ik er eens goed naar gekeken had, en ik de vorm van het orange peel-deel zag, moest ik gelijk denken aan de vorm van een item in huis wat aan vervanging toe is. Ik hou het even spannend dus ik zeg nog niet wat voor item. Het gaat dus “reutefleut” worden. Ik ben zelf nu nog verbaasd dat ik onmiddellijk wist waar het bruikbaar voor was en wat ik ervan wilde maken. 

Mijn weesblok: ik ga beginnen. 

Ja, begin dan! Toch een beetje eng. Ik kijk er al weken tegenaan. Terwijl ik precies weet wat het moet gaan worden en hoe ik het aan wil pakken. Eerst wilde ik de kromming van het orange peel-deel als bovenkant houden. Die vorm maakte dat ik wist waar ik het voor gebruiken wilde. Later, na wat tekenwerk heb ik bedacht het anders te gaan gebruiken.

Ik heb lang gezocht naar de beste bij elkaar passende stofjes. Het leek me leuk om verder te bouwen op de stippen van het orange peel-deel dus alle dozen van de stash moesten open om stippen te vinden. Nog even iets van de winkel erbij en ik denk dat ik goed geslaagd ben.

Eerst maar eens het blokje aan alle zijden zo gelijk mogelijk snijden. Dat is nodig want het kleine blok moet in vier gelijke delen gesneden worden. Ja, handig…nog kleiner! En ik zat al te zeuren dat het een klein blok was. 

Ik mag niet te veel wegsnijden, las ik. Maar iets moet er toch echt vanaf omdat de ronding van het orange peel-deel leidend is en dat is een lichte kromming. Ik wil er 2 stoffen tussen zetten. Dan aan de ‘roze’ kant ook maar een zelfde soort ronding snijden en weer een stuk eraan. Mooie bijkomstigheid is dat er van het roze wat verdwijnt door de naden. Sorry Esther, het kan echt niet anders. Het begin is er, de twee bovenste delen zijn klaar. 

Nu ga ik het op maat gemaakte patroon er maar eens bij pakken, want het puzzelen moet gaan beginnen. Gelukkig had ik dit patroon nog bewaard toen ik in een grijs verleden het eerste exemplaar maakte. Wat vervangen moet worden omdat het echt versleten is.

Ik heb nog een klein stukje roze wat perfect van maat is voor de volgende stap. Dank je Esther! En verder opbouwen maar. Gelukkig heb ik goed kunnen oefenen met gekromde stroken snijden en aan elkaar naaien toen ik mijn TIQ maakte, dat komt nu goed van pas. 

Kijk eens wat ik weg moet gooien! Da’s toch echt gebruik maken van het blok, al zeg ik het zelf. En dit is inclusief het gelijk snijden van het blok helemaal in het begin.

De twee delen zijn klaar. Is er al iemand die weet wat dit voor reutefleut gaat worden?

Het minst leuke werk moet gedaan om er het item van te maken wat ik wil. Tussenvulling en achterkantstof op maat knippen. Die delen aan elkaar naaien, omdraaien en quilten. Dat is dan weer wel leuk.

Onderkantje eraan en het ziet er zo uit, binnenstebuiten dan.

En het is nu helemaal klaar voor gebruik. Wie komt er bij me op de thee? Op het terrasje, aan de rand van de vijver. De thee blijft lekker warm in de waterlelietheemuts. Welkom!

De rest van het jaar zit nu vol met deelnemers en er zijn ook genoeg blokken gedoneerd om iedereen van een blok te kunnen voorzien. 

 

De maak er iets moois van uitdaging: juli

Bedankt Emmely voor het organiseren van deze superleuke uitdaging. Het is zo leuk om te zien hoe jullie die vergeten blokken een nieuw leven geven, maar wat leggen jullie de lat hoog! 

 

Ik mocht aan de slag met dit mooie blok van Zeeuwse krab. Ik vond het gewoon zonde om eraan te beginnen. De vormen vind ik erg mooi en bijzonder en groen is een prachtige kleur. Ik heb er bijna een maand iedere dag naar gekeken en ik durfde gewoon niet te beginnen. Ik wist dat ik erin wilde knippen, want dat leek me juist een goede uitdaging, maar je hebt maar 1 blok. Je kan niet opnieuw beginnen!

Ok knippen dus, maar hoe? Stroken zijn al gedaan door Emmely (met fantastisch resultaat) en ik wilde graag die vloeiende vormen houden. Uit elkaar halen dan? Maar hoe dan verder… Emmely gaf me in een email de inspiratie die ik nodig had: “De uitdaging zit in de vorm”. Een hexagon, maar natuurlijk! Ik opende een word bestandje en plaatste de bladzijden vol met hexagons, steeds een centimeter groter, de grootste geloof ik 13 cm. Printen, uitknippen en toen passen en meten. 

Ik probeerde allerlei opties uit, zodat ik zoveel mogelijk vormen uit het blok kon knippen. Ik wilde zoveel mogelijk van die mooie swirls vangen. Een aantal van jullie hebben me goed aangemoedigd en toen ik zeker was van mijn plan heb ik er eindelijk de schaar in gezet. Toen ging het snel. Er is vrijwel niets meer van over. Ik wilde een leuke gatenkaas foto maken, maar ik kreeg de stukjes niet eens meer in elkaar gepast. 

Hoewel ik mijn best had gedaan, had ik niet zoveel hexagons. Ze nemen niet erg veel ruimte in en dus moest het een kussen worden. 

Eerst wilde ik de open plekken invullen met een verftechniek of hexagonnen van big stitching, maar ik ben uiteindelijk voor de veilige manier gegaan en heb een stofje toegevoegd. Dat vind ik stiekem achteraf een beetje jammer, maar het was tijd om beslissingen te nemen.

Ik heb de hexagonnen op het kussen geappliqueerd met de kartonnetjes er nog in en ze later aan de achterkant met een knipje eruit gehaald. Dit werkte wat makkelijker met de vele naadjes, zo was het heel goed te doen. Ik ben super blij met dit blok, want ik had zelf nooit de moeite gedaan zulke ingewikkelde hexagonnen te maken, maar ze maken het kussen echt een stuk interessanter. 

Ik ben heel blij met het eindresultaat. Hij past perfect op het balkon. De zitkussens zijn aan vervanging toe en ik heb een nieuw paar groene op het oog. Van deze bijpassende kussentjes krijg ik helemaal zin in de zomer! 

De maak er iets moois van uitdaging: juni

geschreven door Marga Pieper

Spannend, het leek mij ook wel leuk om mee te doen. Maar……dan slaat de twijfel weer toe….wat als ik er niks mee kan….hoe dan verder!!!!

Dan komt het blok van Deveney binnen.

Heb wel een idee ..twijfel….is het wel leuk….eerst maar eens lapjes uitzoeken die er bij passen.

Ga ik voor rond? …maar je verliest zoveel van het blok…je moet zoveel mogelijk van het blok gebruiken….twijfel…..nee ik blijf bij mijn eerste idee, dat voelt goed. Hup het mes erin.

Stukje stof ertussen.

Blok een kwartslag draaien en weer het mes erin.

Zo ga ik het hele blok door, twee keer.

En nu….wat doe ik hier mee?

Het zijn niet mijn kleuren en ook niet van mijn meiden, helemaal niet van Handsome.

De dochter van een zus van Handsome is in verwachting van de tweede, ze is uitgerekend half juli. Wat als ik voor haar een maxi cosi quiltje maak?

Het blok moet groter.

Dat is leuk geworden al zeg ik het zelf.

De achterkant waarin het originele blok nog goed te zien is.

Mijn project is nog niet helemaal klaar, wacht tot de nieuwe wereldburger er is. Ik wil nog graag haar naam erop borduren en dan quilten op de longarm. Die foto houden jullie nog te goed.

Dank je wel allemaal voor deze kans.

Ik vond het heel erg leuk om te doen, veel sneller klaar dan gedacht {maand te vroeg}. Ik kan het iedereen aanraden, geweldige uitdaging en ontzettend leuk om te doen.

Voor zo’n twijfelkont als ik wil dat heel wat zeggen, echt waar.

(patroon maxi cosi quiltje https://www.cloverandviolet.com/2019/06/sophie-car-seat-quilt-free-pattern.html )

 

In juli gaat Deveney aan de slag met een blok van Zeeuwse krab. Lijkt het je ook leuk om mee te doen? We zoeken nog iemand die in september een blok wil verwerken tot iets nieuws. Opgeven kan in de comments of door een e-mail te sturen naar Emmely (contact gegevens staan in de ledenlijst). 

De maak er iets moois van uitdaging: mei

Nu Esther zo een mooie wandhanger van mijn weesblok had gemaakt was de beurt aan mij. De lat ligt hoog, een leuke uitdaging. Ik kreeg een blok van Emmely (@infectiousstitches) met verschillende “blauwen” en contrasterend oranje, maat ongeveer 10″x 10″ 

Emmely liet me weten dat ze het blok maakte van de restjes van een prachtige ronde quilt (zie haar blog hier)  Een quilt gemaakt met een speciale “wedge” liniaal. Mmm…die heb ik niet natuurlijk, maar dat hoeft geen probleem te zijn.

Na al het versnijden van het blok dat ik bij vorige makers heb gezien, wilde ik natuurlijk juist wat anders. Laat ik maar eens beginnen met waar ik goed in ben: TORNEN! Ik maakte van het blok 6 losse “wedges” en ging daar eens mee schuiven. Zo ontstond dit kleurverloop, bijna “ombre”. Heel hip 😉 

In mijn stash heb ik best wel wat blauwe dessins, maar ik vond het wel leuk als je op de een of andere manier het oorspronkelijke blok zou blijven herkennen. Ik moest steeds denken aan de manier waarop er in archeologie tegenwoordig soms wordt gerestaureerd: de delen die worden toegevoegd hebben een andere kleur of krijgen juist geen beschildering, zodat zichtbaar blijft wat oud is en wat nieuw. 

Ik ging daarom op zoek tussen mijn effen stofjes en ik bleek bij elke “wedge” een bijpassende effen blauwe te hebben. Toch handig, zo’n voorraadje. Oranje is niet helemaal mijn favoriete kleur, dus ik wilde niet veel oranje toevoegen. Vond het juist grappig als accent. 

Het streven was om er een kussen van te maken, dus het moesten zeker vier blokken worden van dezelfde maat. Ik gebruikte de losgetornde wedges als mal (geen wedge- liniaal nodig zo) en sneed van elke kleur drie nieuwe. Die ordende ik opnieuw in hetzelfde kleurverloop en steeds gebruikte ik een of twee wedges uit het oorspronkelijke blok. Geen foto’s van deze stap, dom dom tie dom…

Ik moest met een wedge nog wel een trucje uithalen, want die zat oorspronkelijk aan de zijkant en had daarom één rechte kant. In mijn volgorde kwam deze kleur middenin uit en ik had dus twee schuine kanten nodig. Ik vulde de wedge zichtbaar aan met effen bijpassende stukjes. 

En dan tijd om te quilten. Geïnspireerd door Karen Lewis gebruikte ik een aantal verschillende draden in bijpassende kleuren. Ik quiltte met de hand in “big stitches”. Het geeft een heerlijke textuur aan het geheel.

Voor de achterkant van het kussen wilde ik eerst knopen gebruiken, maar dat is zo’n gedoe, met die knoopsgaten enzo. Dus ik vond nog een zelf op maat te maken rits met een kantje, die ik altijd zo leuk vind, maar nooit gebruik omdat ze uiteindelijk niet echt bij passen bij mijn stijl ( ha ha, alsof ik een stijl heb, maar goed dat is een ander verhaal). Deze rits had een goede kleur, dus dat ging ‘m worden. Maar dan toch niet alleen een effen lap als achterkant, da’s te saaaaiii. Dus nog wat gesneden en gequilt… laten we het erop houden dat die knopen en knoopsgaten vast sneller waren geweest. Maar goed, ik ben gelukkig niet gaan quilten, omdat ik een hobby zocht met heel snelle resultaten. 

Het kussen is ongeveer 20″ x 20″ geworden. Perfect voor de IKEA-kussenvulling. Het oorspronkelijke blok is zeker nog terug te herkennen, maar het is een speels geheel geworden. Ik vond het een leuk proces, iets maken van een weesblok. (Ik had ook wel echt geluk met het fijne blok van Emmely.) Het dwingt je op een andere manier na te denken, daar houd ik wel van. 

 

In juni gaat Marga Pieper aan de slag met een blok van Deveney. Lijkt het je leuk om ook mee te doen aan deze uitdaging? We zoeken nog deelnemers voor september en oktober. Je kan je opgeven in de comments of een berichtje sturen naar Emmely (e-mail in ledenlijst op ledenpagina) of  naar @infectiousstitches op Instagram.

De maak er iets moois van uitdaging: april

Geschreven door Esther Boet-Bakker

Eigenlijk ben ik niet zo van het meedoen aan challenges, dan ‘moet’ je wat op tijd af hebben. En ik had al genoeg op mijn to-do lijstje. 

Maar ik wilde wel graag van een “lelijk” blok af. Mijn probeersel met de orange peel liep niet zo goed af, ik had wel een heel stapeltje liggen.  

Ik kreeg een blok van Texheks. Hoezo lelijk, deze is hartstikke leuk. Zou ze er nog meer hebben? Eerst maar eens met deze aan de slag. Ik wilde het blok niet stuk snijden, vanwege de vele naadjes. Het blok heeft een gezellige uitstraling. Al zoekend in mijn strak georganiseerde (ahum) stoffenlaatjes haal ik stofjes eruit die voor mij ook gezellig aandoen.

Ondertussen bedenk ik dat ik een video hebt gezien van Rob Appel van een quilt met een plant. De plant blijkt iets te groot voor mijn blok, maar dat is zo aangepast. Ik leg verschillende stofjes, bandjes en plaatjes op de stof. En maak zo verschillende lay-outs. Om in de sfeer te blijven maak ik ook nog kwastjes. Het bovenstuk is verstevigd, zodat de puntjes mooi omhoog blijven. Er komt nog een ander ophangbandje aan, deze is even voor de foto. 

Weer eens meedoen? Zeker. Het is leuker dan ik had gedacht. De orange peel? Mwa misschien later nog eens proberen.

De maak er iets moois van uitdaging: maart

geschreven door Inghelhoe

Toen ik op het blog las over de challenge, die Emmely dit jaar organiseert, heb ik me gelijk gemeld. De afgelopen jaren heb ik een paar keer meegedaan aan swaps via Instagram, waarvoor ik allerhande reutefleut (etui, tas, kussen) heb gemaakt. Onze winterswap was ook leuk om te doen. Ik hou ervan om aan de slag te gaan met een praktische opdracht. Emmely gaf mijn blok aan Muriël, en via Erica kreeg ik het blok van Janneke. Een echte verenigingsinspanning. Ik was al begonnen, toen ik Muriëls verslag las… laten we het zo zeggen we zitten op dezelfde golflengte. Ook ik heb een tas gemaakt, en ben met de techniek van Emmely, het blok in stroken snijden iets verder gegaan. 

Het startblok

Het weesblok van Janneke was gemaakt van stoffen, die ze zelf had geverfd. Iets wat ik nog nooit heb gedaan. Ik vond het een beetje batik-achtig en dat is voor mij al een uitdaging. 

Ik had de laatste tijd wat tassen gemaakt en weggegeven, dus het was tijd voor een boodschappentas voor mezelf. Daarvoor moest het blokje in ieder geval groter worden. De meesten weten waarschijnlijk wel, dat ik heel graag upcycle en scraps gebruik, daarom besloot ik stroken blauwe stof en oude jeans te gebruiken. Dat geeft gelijk ook een stoer uiterlijk aan de tas.

Ik heb het blok op de punt gezet en heb de blokstroken verlengd en er scrappy jeansstroken tussen gezet. Daarna heb ik die strokenlap weer haaks erop in stroken gesneden, waardoor een weefeffect in de top ontstaat.

Het vervolg

De top heb ik op de tussenvoering (ook een stuk dat over was van een quilt) gelegd, en vervolgens ben ik gaan quilten. Gewoon rechte lijnen langs de naden, want dat vind ik mooi. De lap was nog niet groot genoeg voor een boodschappentas, er moest nog een stukje tussen. Daarvoor maakte ik een panel met een steekzak en ritsvakje. De geprinte jeansstof heb ik ooit in een goodiebag gekregen en is licht stretchy. Met vlieseline heb ik die verstevigd om de rek eruit te halen. Zo’n ritszakje is altijd handig en die ‘brievenbus’ constructie, heb ik geleerd via een Craftsy (nu Blueprint)-cursus. Het ziet er zo ingewikkeld uit, maar dat is het dus niet. Bovendien kon ik met een gele rits de kleur van het blok aan de andere kant van de tas terug laten komen. Voor de voering van de zakken heb ik ook de kleuren van het weesblokje gebruikt. 

De tas

Om er een tas van te maken, had ik nog een bodem en 2 handvatten nodig. Daar heb ik zwarte corduroy (een oude broek van mijn vader) voor gebruikt. Ik heb een zwak voor corduroy, niet zo zeer in kleren, maar wel in spullen. De voering was ook snel gemaakt toen ik daar een lapje voor had gevonden. Alles in elkaar zetten en klaar is Klara…  Afgelopen weekend heb ik de tas al gebruikt en ik ben er helemaal blij mee. Dankjewel Emmely en Janneke voor de uitdaging! Veel plezier gewenst aan iedereen, die ook deze uitdaging aangaat!

In april gaat Esther Boet-Bakker aan de slag met een blok van Texheks. We zijn nog op zoek naar iemand die in juni mee wil doen, geef je op door op deze blogpost te reageren of stuur een e-mail naar Emmely (adres in de ledenlijst op de ledenpagina) of info@dutchmqg.nl.

De maak er iets moois van uitdaging: februari

Door Muriël van der Ploeg, instagram: @muriel14

Bij de gettogether in Arnhem kreeg ik via Emmely een weesblok van Ingrid (@inghelhoe) om ‘iets moois van te maken’ voor de challenge van februari.

De volgende dag heb ik het blok eerst maar eens gefotografeerd en ben toen een beetje gaan vouwen met het blok. Ik ontdekte dat de hoeken van het blok eigenlijk een soort flying geese waren en dat ik die heel mooi vond. 

Het pinwheel dat overbleef sprak me wat minder aan; daar wilde ik nog wel wat anders mee doen, maar wat…

Beetje eng nog zonder volledig plan, maar ik heb de hoeken van het blok afgesneden. Daarna heb ik driehoeken van een felroze effen stof toegevoegd waardoor rechthoekige flying geese ontstonden. Ik heb de geese nog een beetje bijgesneden en meteen maar aan elkaar genaaid. Top, vond ik!

Hierna heb ik het project even laten liggen. Na een tijdje bedacht ik dat deze strook van geese er leuk uit zou zien als decoratie op een boodschappentasje. Daardoor was het ook niet moeilijk te verzinnen wat ik met het pinwheel kon doen: de hengsels maken. Ik sneed het pinwheel in repen en naaide met stroken van de felroze stof een heel lange dubbel gevouwen reep die ik in twee hengsels verdeelde.

Daarna maakte ik een tasje van een dikke linnen stof (restje gordijnstof) met erop de flying geese en eraan de pinwheel hengsels.

Ik heb al vaker meegedaan met projecten waarbij je verdergaat met het quiltblok van iemand anders (roundrobins etc.). Daarbij was het eindresultaat uiteindelijk weer voor degene waarvan het beginblok was, dus was het wel belangrijk om (in ieder geval een beetje 😊) rekening te houden met wat die persoon leuk zou vinden. Bij deze ‘maak er iets moois van’ challenge heb ik echt opgelet dat ik het eindresultaat zelf mooi zou vinden en dat is gelukt: ik ben er blij mee! Dankjewel Ingrid, dat ik je weesblok hiervoor mocht gebruiken.



In maart gaat Ingrid aan de slag met een blok van MoonWise. Heb je je nog niet opgegeven voor deze uitdaging en zou je het leuk vinden om ook een keer een blok van iemand anders te krijgen? Er zijn nog plekken beschikbaar! Mail naar info@dutchmqg.nl. 

De maak er iets moois van uitdaging: januari

geschreven door Emmely (@infectiousstitches)

Dit jaar gaan 12 leden van DutchMQG de uitdaging aan om van een weesblok van een ander lid iets moois te maken. Het is de bedoeling om er lekker mee te spelen, dingen uit te proberen die je met een blok van jezelf misschien niet zou durven doen en met het resultaat andere leden te inspireren. 

blok van Muriël

Als je aan mensen vraagt of ze met iets mee willen doen, lijkt het me niet meer dan redelijk dat je het zelf ook een keer probeert. Vandaar dat ik (Emmely) als organisator van de uitdaging deze eerste keer voor mijn rekening neem.

Ik kreeg van Muriël een 12.5 inch blok met in het midden een fussy cut van een Tula Pink vosje. Ik heb enorm getwijfeld wat ik met dat vosje zou doen. Hij was namelijk leuk, maar nam ook een groot deel van het blok in beslag. Als ik hem intact zou laten zou dat behoorlijk beperken wat ik met de rest van het blok kon doen. Dat het blok niet helemaal symmetrisch was geeft namelijk ook een leuke variatie aan stroken als je het in stukken snijdt. Na veel wikken en wegen heb ik er dus 1 inch stroken van gemaakt waarbij ik erop heb gelet dat de verticale naden die in het blok zaten precies in het midden van een strook zouden vallen. 

Ik wilde de stroken in dezelfde volgorde houden als in het blok, zodat je als je goed kijkt het oorspronkelijke blok nog kan herkennen. Dit werkt, denk ik, het beste met een effen stof als achtergrond. Van de kleuren die ik in huis had paste donkerblauw het beste. Toen ik met de stroken zat te spelen, bleek het dynamischer te worden als de stroken een beetje in hoogte verspringen. De uiteinden van de stroken kregen daarom een stukje blauw eraan (ja, het was echt veel handiger geweest als ik eerst een blauw stuk onder en boven aan het blok had genaaid voordat ik de stroken sneed, maar ja, toen wist ik nog niet dat ik de stroken ging laten verspringen.). Ertussen heb ik smallere blauwe stroken van 0,75 inch gezet. 

Ik vond het al wel wat hebben toen het in elkaar zat maar het was wel een beetje smal (10 inch) geworden. Het kon ook nog wel een beetje funk gebruiken dus heb ik er 2 felle kleuren naast gehangen en met de restanten van de blauwe 1 inch stroken een soort echo gecreeërd van de stroken van het blok. 

Het formaat dat ik toen had, was geschikt voor een kussen. Spijkerstof vond ik er leuk bij staan, daarom heb ik voor de achterkant de zak met in stukken gesneden spijkerbroeken erbij gepakt. Eerst was ik van plan om gewoon een spijkerstof patchwork te maken, maar ik had 2 smalle stroken van de zijkanten van het blok over die ik eigenlijk ook nog ergens wilde gebruiken en in de voering ziet je ze natuurlijk nooit. Ik vind het ook altijd leuk als bij een quilt iets van de voorkant net even anders terugkomt in de achterkant. Ik heb daarom aan elk stukje spijkerbroek eerst een strookje kleur gezet en daarna de achterkant in elkaar gepuzzeld. 

voorkant en achterkant van het kussen

De voorkant is simpel gequilt door aan de buitenkant om de stroken heen te quilten. In de gekleurde zijstukken heb ik ook nog een extra strook gequilt met blauw garen. De stroken zelf zijn op een paar punten met de hand “stitch in the ditch” vastgezet, omdat ik daar niet echt zichtbare quiltlijnen wilde hebben. Bij de achterkant heb ik vierkantjes gequilt in de spijkerbroek vlakken. Bij het quilten heb ik alleen tussenvulling gebruikt omdat de envelopmethode waarmee ik het kussen uiteindelijk in elkaar heb gezet al een voering gebruikt. Ik ben super blij met het eindresultaat en het was ontzettend leuk om op deze manier met stof te spelen.

het kussen op mijn bank

Ik hoop dat we het komende jaar verrast gaan worden met allerlei verschillende manieren waarop je een bestaand blok in iets nieuws kunt verwerken. Ik weet van een aantal leden al dat ze graag een keer mee willen doen, maar er zijn nog plekken over voor later in het jaar.  Je kan je nog steeds aanmelden als je ook een keer een blok wil ontvangen. Ik heb tijdens de #DutchMQGgettogether in Arnhem al wat blokken verzameld,  maar blokdonaties zijn ook nog steeds welkom, zodat we ook een leuke variatie in blokken krijgen. In februari gaat Muriël in ieder geval al aan de slag met een blok van Inghelhoe. 

Wat zou jij met dit blok van Muriël hebben gedaan?